|
|
| خط ۹: |
خط ۹: |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> |
|
| |
|
| '''تسلیم :''' استواری دربرابر ناگواریها بدون اعتراض، بر اساس ادراک وابستگی به خدا با قلبی گشاده به استقبال قضای الهی رفتن.
| |
|
| |
|
| ==واژهشناسی لغوی==
| |
| *تسلیم مصدر باب تفعیل از ماده "س ـ ل ـ م" به معنای [[گردن نهادن]]، پذیرفتن، [[سرسپردن]] به دیگری و رام بودن در برابر اوست<ref>لسانالعرب، ج۶، ص۳۴۶؛ التحقیق، ج۵، ص۲۱۸ ـ ۲۲۰، «سلم».</ref>. این واژه در [[علم]] [[فقه]]، [[منطق]]، [[اخلاق]] و [[عرفان]]، برای معانی خاصی مصطلح است.
| |
|
| |
| ==تسلیم در اصطلاح==
| |
| *در اصطلاح [[علم اخلاق]]، تسلیم بدان معناست که [[انسان]] در برابر کار خداوند و نیز کسانی که [[فرمان]] و خواست آنان به خداوند بازمیگردد، حتی در [[ناملایمات]] و [[بلاها]] استوار مانده و بدون اعتراض یا تغییری در ظاهر و باطن، با قلبی گشاده به استقبال [[قضای الهی]] برود<ref>اخلاق ناصری، ص۱۱۶؛ التعریفات، ص۸۰.</ref>. تسلیم به این معنا از انواع مندرج تحت جنس [[عدالت]] است<ref>دایرةالمعارف تشیع، ج۴، ص۲۵۷؛ دانشنامه جهان اسلام، ج۷، ص۳۱۸.</ref> برخی این تسلیم را مرتبهای فوق [[ایمان]]<ref>مفردات، ص۴۲۳، «سلم».</ref> و برخی دیگر آن را از لوازم مرتبه سوم [[اسلام]]<ref>المیزان، ج۱، ص۳۰۲.</ref> و از گرانبهاترین آثار [[بندگی]] خداوند متعال دانستهاند<ref>المیزان، ج۱۲، ص۳۴۴.</ref><ref>[[محمد صالحیمنش|صالحیمنش، محمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج ۷، ص ۵۲۷ - ۵۳۳]</ref>.
| |
|
| |
| ==مقام تسلیم==
| |
|
| |
| ==تسلیم در قرآن==
| |
|
| |
| ==تفاوت مقام تسلیم با مقام تفویض، توکل و رضا==
| |
|
| |
| ==تسلیم از نگاه آیات==
| |
|
| |
| ==لزوم تسلیم در برابر خواست خداوند==
| |
|
| |
| ==عدم تنافی تسلیم با تلاش و دعا==
| |
|
| |
|
| ==منابع== | | ==منابع== |
