|
|
| خط ۱۱: |
خط ۱۱: |
| ==مقدمه== | | ==مقدمه== |
| *"رَضْوی" نخستین کوه از کوههای "تهامه"، در یک منزلی "[[ینبع]]" و هفت منزلی "[[مدینه]]" است<ref> ر. ک: طریحی، مجمع البحرین، ج ۱، ص ۱۸۸</ref>. از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آنجا [[جایگاه]] [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، [[محل زندگی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} در [[دوران غیبت]] شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>. | | *"رَضْوی" نخستین کوه از کوههای "تهامه"، در یک منزلی "[[ینبع]]" و هفت منزلی "[[مدینه]]" است<ref> ر. ک: طریحی، مجمع البحرین، ج ۱، ص ۱۸۸</ref>. از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آنجا [[جایگاه]] [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، [[محل زندگی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} در [[دوران غیبت]] شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>. |
| *افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین میخوانیم: "ای کاش میدانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{عربی|" لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَى بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا"}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> | | *افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین میخوانیم: "ای کاش میدانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{عربی|" لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَى بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا"}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شدهاند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۶۳.</ref>. |
| * همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شدهاند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۶۳.</ref>.
| |
| | |
| ==[[رَضوی]]==
| |
| *رَضوی کوهی است [[مقدّس]] و [[مبارک]] که از کوههای [[مدینه منوّره]] و در نزدیکی "ینبُع" قرار دارد و ابتدای کوههای تهامه است و تا [[مدینه]] چهار شب راه است و در [[مدح]] و [[فضل]] آن روایاتی وارد شده است<ref>ر.ک: [[لطفالله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطفالله]]، [[ فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵؛ [[سید جعفر موسوینسب|سید جعفر موسوینسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>. [[حضرت مهدی]] {{ع}} چون [[انسان]] است محل اسکانی دارد<ref>الغیبه طوسی،ص۲۹۵، حضرت باقر{{ع}}: {{متن حدیث|لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ بَیْتٌ یُقَالُ لَهُ بَیْتُ الْحَمْدِ فِیهِ سِرَاجٌ یَزْهَرُ مُنْذُ یَوْمَ وُلِدَ إِلَی أَنْ یَقُومَ بِالسَّیْفِ"}}. [[محمد تقی شوشتری|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)|دعای ندبه در اسناد]]، ص ۲۱.</ref>، منتها مکان معینی در [[عصر غیبت]] ندارد، بلکه به هرجا و هر مکان بخواهند تشریف میبرند و وظایفی را که دارند انجام میدهند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰؛ الغیبه طوسی، ص ۱۰۲؛ صافی گلپایگانی، لطفالله، منتخب الاثر، ص۲۵۷ و ۲۶۲.</ref> و ما [[حضرت]] را یا نمیبینیم<ref>{{متن حدیث|بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیَّبٍ لَمْ یَخْلُ مِنَّا}}."جانم به فدایت ای که از چشم ما نهانی؛ ولی از اجتماع ما به دور نیستی"؛ دعای ندبه.</ref> یا نمیشناسیم<ref>الغیبه نعمانی، ص۸۴، حضرت صادق{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|إنَّ فِی صَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ لَشَبَهاً مِنْ یُوسُفَ- إلی ان قال- فَمَا تُنْکِرُ هَذِهِ الْأُمَّهُ أَنْ یَکُونَ اللَّهُ یَفْعَلُ بِحُجَّتِهِ مَا فَعَلَ بِیُوسُفَ وَ أَنْ یَکُونَ صَاحِبُکُمُ الْمَظْلُومُ الْمَجْحُودُ حَقَّهُ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ یَتَرَدَّدُ بَیْنَهُمْ وَ یَمْشِی فِی أَسْوَاقِهِمْ وَ یَطَأُ فُرُشَهُمْ وَ لَا یَعْرِفُونَهُ حَتَّی یَأْذَنَ اللَّهُ لَهُ أَنْ یُعَرِّفَهُمْ نَفْسَهُ کَمَا أَذِنَ لِیُوسُفَ حِینَ قَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ-إِنَّکَ لَأَنْتَ یُوسُفُ قالَ أَنَا یُوسُفُ}}</ref>.<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوینسب|سید جعفر موسوینسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>
| |
|
| |
|
| ==احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]]== | | ==احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]]== |
