بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ']] صفحه ' به ']]، ص') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*به معنای در کوچک. مقبرهای است در دمشق که گویند سر مطهر [[حضرت عباس]] و [[علی اکبر]]{{ع}} و [[حبیب بن مظاهر]] در آنجا مدفون است. بعضی هم گفتهاند که مدفن ۱۷ سر از سرهای شهدای [[کربلا]] است. ضریحی بر آن ساختهاند و نام تعدادی از شهدای کربلا برآن نقش بسته است. برخی قبر [[عبدالله بن جعفر]] (همسر زینب کبری)را هم آنجا میدانند. مؤلف اعیان الشیعه، دفن سرهای آن سه بزرگوار را در آن محل پذیرفتنی میداند و میگوید: چون سرها را به شام برده، این طرف و آن طرف گرداندند و هدف یزید که اظهار پیروزی و نیز خوارکردن صاحبان آنها بود، چون این کار انجام شد، طبیعی است که همان جا دفن شده باشد و محلش محافظت شود<ref>اعیان الشیعه، سید محسن امین، ج ۱، ص ۶۲۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۷۳.</ref>. | *به معنای در کوچک. مقبرهای است در [[دمشق]] که گویند سر [[مطهر]] [[حضرت عباس]] و [[علی اکبر]]{{ع}} و [[حبیب بن مظاهر]] در آنجا مدفون است. بعضی هم گفتهاند که [[مدفن]] ۱۷ سر از سرهای شهدای [[کربلا]] است. ضریحی بر آن ساختهاند و نام تعدادی از [[شهدای کربلا]] برآن نقش بسته است. برخی [[قبر]] [[عبدالله بن جعفر]] ([[همسر]] [[زینب]] کبری)را هم آنجا میدانند. مؤلف اعیان الشیعه، [[دفن]] سرهای آن سه بزرگوار را در آن محل پذیرفتنی میداند و میگوید: چون سرها را به [[شام]] برده، این طرف و آن طرف گرداندند و [[هدف]] [[یزید]] که اظهار [[پیروزی]] و نیز خوارکردن صاحبان آنها بود، چون این کار انجام شد، طبیعی است که همان جا [[دفن]] شده باشد و محلش محافظت شود<ref>اعیان الشیعه، سید محسن امین، ج ۱، ص ۶۲۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۷۳.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||