جز
جایگزینی متن - ' ]]' به ' [['
جز (جایگزینی متن - 'در شان' به 'در شأن') |
جز (جایگزینی متن - ' ]]' به ' [[') |
||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
*دو حصر در [[آیه]]؛ یعنی واژه {{متن قرآن|إِنَّمَا}} و تعبیر {{متن قرآن|عَنكُمُ}} و [[تکوینی]] بودن [[اراده]] در این [[آیه]]، دلالت بر عصمتِ مخاطبین [[آیه]] دارد، در نتیجه به معنای لغویِ واژه [[اهل بیت]] توجهی ندارد و همه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} را در بر نمیگیرد؛ زیرا اولاً، هیچ کس ادعا ندارد که همه آنان دارای [[عصمت]] هستند و ثانیاً، [[سیره]] آنها، عصمتشان را تأیید نمیکند. | *دو حصر در [[آیه]]؛ یعنی واژه {{متن قرآن|إِنَّمَا}} و تعبیر {{متن قرآن|عَنكُمُ}} و [[تکوینی]] بودن [[اراده]] در این [[آیه]]، دلالت بر عصمتِ مخاطبین [[آیه]] دارد، در نتیجه به معنای لغویِ واژه [[اهل بیت]] توجهی ندارد و همه [[خاندان پیامبر]] [[خدا]]{{صل}} را در بر نمیگیرد؛ زیرا اولاً، هیچ کس ادعا ندارد که همه آنان دارای [[عصمت]] هستند و ثانیاً، [[سیره]] آنها، عصمتشان را تأیید نمیکند. | ||
*نکته جالب توجه این است که در [[صحیح مسلم]] همین سؤال از [[زید بن ارقم]] پرسیده شد که آیا [[همسران رسول خدا]]{{صل}} از [[اهل بیت]]{{عم}} هستند یا نه؟ و [[زید]] در پاسخ گفت: "نه به [[خدا]] قسم! همانا [[زن]] مدتی با [[همسر]] خود به سر میبرد سپس[چه بسا] او را [[طلاق]] میدهد و او به نزد [[پدر]] و [[قوم]] خود بر میگردد. [[اهل بیت]] ایشان کسانی هستند که پس از او، [[صدقه]] برایشان [[حرام]] است"<ref>{{متن حدیث|لَا وَ ايْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَةَ تَكُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنَ الدَّهْرِ ثُمَّ يُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَى أَبِيهَا وَ قَوْمِهَا أَهْلُ بَيْتِهِ أَصْلُهُ وَ عَصَبَتُهُ الَّذِينَ حُرِّمُوا الصَّدَقَةَ بَعْدَهُ}}؛ صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۱، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب ح۲۴۰۸.</ref>. | *نکته جالب توجه این است که در [[صحیح مسلم]] همین سؤال از [[زید بن ارقم]] پرسیده شد که آیا [[همسران رسول خدا]]{{صل}} از [[اهل بیت]]{{عم}} هستند یا نه؟ و [[زید]] در پاسخ گفت: "نه به [[خدا]] قسم! همانا [[زن]] مدتی با [[همسر]] خود به سر میبرد سپس[چه بسا] او را [[طلاق]] میدهد و او به نزد [[پدر]] و [[قوم]] خود بر میگردد. [[اهل بیت]] ایشان کسانی هستند که پس از او، [[صدقه]] برایشان [[حرام]] است"<ref>{{متن حدیث|لَا وَ ايْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَةَ تَكُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنَ الدَّهْرِ ثُمَّ يُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَى أَبِيهَا وَ قَوْمِهَا أَهْلُ بَيْتِهِ أَصْلُهُ وَ عَصَبَتُهُ الَّذِينَ حُرِّمُوا الصَّدَقَةَ بَعْدَهُ}}؛ صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۱، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب ح۲۴۰۸.</ref>. | ||
*[[مسلم]] در صحیح خود در کتاب [[فضائل]] الصحابه [[باب ]][[فضائل اهل بیت]] النبی از [[عایشه]] [[نقل]] میکند که گفت: صبحگاهان [[پیامبر خدا]] خارج شد در حالی که عبایی (مرط مرحل من [[شعر]] اسود) بر دوش داشت، پس [[حسن]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[حسین]] آمد و او را نیز زیر آن قرار داد، سپس [[فاطمه]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[علی]] آمد و او را زیر آن قرار داد، بعد فرمود: {{متن قرآن|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> جز این نیست که خداوند میخواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند؛ سوره احزاب، آیه:۳۳. صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۶، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب، ح۲۴۲۴.</ref>. | *[[مسلم]] در صحیح خود در کتاب [[فضائل]] الصحابه [[باب]] [[فضائل اهل بیت]] النبی از [[عایشه]] [[نقل]] میکند که گفت: صبحگاهان [[پیامبر خدا]] خارج شد در حالی که عبایی (مرط مرحل من [[شعر]] اسود) بر دوش داشت، پس [[حسن]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[حسین]] آمد و او را نیز زیر آن قرار داد، سپس [[فاطمه]] آمد و او را زیر آن قرار داد، سپس [[علی]] آمد و او را زیر آن قرار داد، بعد فرمود: {{متن قرآن|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref> جز این نیست که خداوند میخواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند؛ سوره احزاب، آیه:۳۳. صحیح مسلم (یک جلدی) ص۹۴۶، کتاب فضائل الصحابه، باب ۴- فضائل علی بن ابی طالب، ح۲۴۲۴.</ref>. | ||
*همچنین در همین کتاب در [[باب ]][[فضائل]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} از قول [[سعد ابی وقاص]] [[نقل]] میکند که به [[معاویه]] گفت: "وقتی [[آیه]] {{متن قرآن|فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُم... }} نازل شد، [[پیامبر خدا]] [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]] را فرا خواند و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي}}<ref>صحیح مسلم (یک جلدی)، ص۹۴۰و سنن ترمذی (یک جلدی) ص۹۸۰، ح۳۷۳۳، کتاب المناقب، مناقب علی بن ابی طالب{{ع}}.</ref>. | *همچنین در همین کتاب در [[باب]] [[فضائل]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} از قول [[سعد ابی وقاص]] [[نقل]] میکند که به [[معاویه]] گفت: "وقتی [[آیه]] {{متن قرآن|فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُم... }} نازل شد، [[پیامبر خدا]] [[علی]]، [[فاطمه]]، [[حسن]] و [[حسین]] را فرا خواند و به درگاه [[الهی]] عرضه داشت: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي}}<ref>صحیح مسلم (یک جلدی)، ص۹۴۰و سنن ترمذی (یک جلدی) ص۹۸۰، ح۳۷۳۳، کتاب المناقب، مناقب علی بن ابی طالب{{ع}}.</ref>. | ||
*[[ترمذی]] در [[سنن]] خود در کتاب [[تفسیر]] ذیل [[آیه]] ۳۳ احزاب از قول [[عمر بن ابی سلمه]] [[نقل]] میکند که وقتی این [[آیه]] در خانه [[ام سلمه]] نازل شد؛ [[حضرت]]، [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را فراخواند و آنها را با کسایی پوشاند و [[علی]] پشت سر ایشان بود؛ او را نیز با کسا پوشاند، سپس عرض کرد: خدایا! اینها [[اهل بیت]] من هستند، پس رجس را از آنان دور گردان و آنان را [[پاک]] و [[طاهر]] قرار ده. [[ام سلمه]] گفت: ای [[پیامبر خدا]] من نیز با آنان هستم؟ [[حضرت]] فرمود: تو سر جایت باش و تو خوب هستی <ref>{{متن حدیث| أَنْتِ فِي مَكَانَكِ وَ أَنْتِ عَلَى خَيْرٍ}}؛ سنن ترمذی (یک جلدی) ص۸۵۵، ح۳۲۰۵.</ref>. | *[[ترمذی]] در [[سنن]] خود در کتاب [[تفسیر]] ذیل [[آیه]] ۳۳ احزاب از قول [[عمر بن ابی سلمه]] [[نقل]] میکند که وقتی این [[آیه]] در خانه [[ام سلمه]] نازل شد؛ [[حضرت]]، [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را فراخواند و آنها را با کسایی پوشاند و [[علی]] پشت سر ایشان بود؛ او را نیز با کسا پوشاند، سپس عرض کرد: خدایا! اینها [[اهل بیت]] من هستند، پس رجس را از آنان دور گردان و آنان را [[پاک]] و [[طاهر]] قرار ده. [[ام سلمه]] گفت: ای [[پیامبر خدا]] من نیز با آنان هستم؟ [[حضرت]] فرمود: تو سر جایت باش و تو خوب هستی <ref>{{متن حدیث| أَنْتِ فِي مَكَانَكِ وَ أَنْتِ عَلَى خَيْرٍ}}؛ سنن ترمذی (یک جلدی) ص۸۵۵، ح۳۲۰۵.</ref>. | ||
*در نتیجه با توجه به این [[روایات]] که نمونهای از دهها [[روایت]] موجود در این باره است، مصداق [[اهل بیت]]{{عم}} معین و مشخص شده است<ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۳-۹۴.</ref>. | *در نتیجه با توجه به این [[روایات]] که نمونهای از دهها [[روایت]] موجود در این باره است، مصداق [[اهل بیت]]{{عم}} معین و مشخص شده است<ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۳-۹۴.</ref>. | ||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
در [[شأن نزول]] آیه تطهیر از جمع قابل توجهی از [[صحابه]] [[رسول خدا]]{{صل}} [[احادیث]] فراوانی [[نقل]] شده از جمله [[حدیثی]] که به نام [[حدیث کساء]] [[معروف]] است<ref>نام برخی از صحابه رسول خدا{{صل}} که حدیث کساء را نقل کردهاند به این شرح است: عایشه، ام سلمه، سعد ابی وقاص، انس بن مالک، ابوسعید خدری، جابر بن عبد الله انصاری، زید بن ارقم، واثله بن اصقع.رک: احقاق الحق، ج ۹، ص ۲.</ref>. | در [[شأن نزول]] آیه تطهیر از جمع قابل توجهی از [[صحابه]] [[رسول خدا]]{{صل}} [[احادیث]] فراوانی [[نقل]] شده از جمله [[حدیثی]] که به نام [[حدیث کساء]] [[معروف]] است<ref>نام برخی از صحابه رسول خدا{{صل}} که حدیث کساء را نقل کردهاند به این شرح است: عایشه، ام سلمه، سعد ابی وقاص، انس بن مالک، ابوسعید خدری، جابر بن عبد الله انصاری، زید بن ارقم، واثله بن اصقع.رک: احقاق الحق، ج ۹، ص ۲.</ref>. | ||
جمع زیادی از [[دانشمندان]] [[اهل سنت]] [[روایات]] [[نزول]] آیه تطهیر در [[شأن]] [[اصحاب کساء]] را [[نقل]] کردهاند<ref>ر.ک: مسلم نیشابوری در صحیح، ج ۷، ص ۱۳۳. و ترمذی در سنن، ج ۵، ص ۳۱ و ۳۲۸ و احمد حنبل در مسند، ج۱، ص۳۳۱ و، ج ۳، ص ۲۵۹ و ص۲۸۲ ج۴، ص ۱۰۷ و ج۶، ص۲۹۲ و حاکم نیشابوری در المستدرک علی الصحیحین ج۲، ص۴۱۶ و ج۳، ص۱۳۳ و ص۱۴۷ و ص۱۵۸ و ابن جریر طبری در جامع البیان عن تفسیر آی القران ج۲۲، ص۹ و واحدی در اسباب النزول، ص ۲۳۹ و ابن اثیر در اسد الغابه، ج ۲، ص ۱۲ و سایر منابع حدیثی و تفسیری و تاریخی.</ref> و این [[روایات]] به [[حد ]][[تواتر]] نیز رسیده است<ref>ر.ک: فخر رازی، ج ۸، ص ۸۰.</ref>. حتی [[ابن حجر]] مکی در کتاب {{عربی|الصواعق المحرقه علی اهل الرفض و الزندقه}} در {{عربی|الفصل الآیات فی الآیات الوارده فیهم}} - بعد از ذکر آیه تطهیر – مینویسد: {{عربی|اکثر المفسرین علی انها نزلت فی علی و فاطمه و الحسن و الحسین لتذکیر ضمیر عنکم و ما بعده}}، وی سایر اقوال را با لفط "قیل" مطرح میکند که اشاره به تضعیف و عدم اعتنا به آنها است<ref>الصواعق المحرقه، ج ۲، ص ۴۲۱.</ref>. | جمع زیادی از [[دانشمندان]] [[اهل سنت]] [[روایات]] [[نزول]] آیه تطهیر در [[شأن]] [[اصحاب کساء]] را [[نقل]] کردهاند<ref>ر.ک: مسلم نیشابوری در صحیح، ج ۷، ص ۱۳۳. و ترمذی در سنن، ج ۵، ص ۳۱ و ۳۲۸ و احمد حنبل در مسند، ج۱، ص۳۳۱ و، ج ۳، ص ۲۵۹ و ص۲۸۲ ج۴، ص ۱۰۷ و ج۶، ص۲۹۲ و حاکم نیشابوری در المستدرک علی الصحیحین ج۲، ص۴۱۶ و ج۳، ص۱۳۳ و ص۱۴۷ و ص۱۵۸ و ابن جریر طبری در جامع البیان عن تفسیر آی القران ج۲۲، ص۹ و واحدی در اسباب النزول، ص ۲۳۹ و ابن اثیر در اسد الغابه، ج ۲، ص ۱۲ و سایر منابع حدیثی و تفسیری و تاریخی.</ref> و این [[روایات]] به [[حد]] [[تواتر]] نیز رسیده است<ref>ر.ک: فخر رازی، ج ۸، ص ۸۰.</ref>. حتی [[ابن حجر]] مکی در کتاب {{عربی|الصواعق المحرقه علی اهل الرفض و الزندقه}} در {{عربی|الفصل الآیات فی الآیات الوارده فیهم}} - بعد از ذکر آیه تطهیر – مینویسد: {{عربی|اکثر المفسرین علی انها نزلت فی علی و فاطمه و الحسن و الحسین لتذکیر ضمیر عنکم و ما بعده}}، وی سایر اقوال را با لفط "قیل" مطرح میکند که اشاره به تضعیف و عدم اعتنا به آنها است<ref>الصواعق المحرقه، ج ۲، ص ۴۲۱.</ref>. | ||
بلکه نویسندگان [[اهل سنت]] به صحت و اعتبار این [[شأن نزول]] در بین [[مفسران]] و [[محدثان]] [[اهل سنت]] تاکید و تصریح کردهاند<ref>الصواعق المحرقه، ج ۲، ص ۴۲۱.</ref>. حتی [[ابن تیمیه]] حرانی در منهاج السنه مینویسد: {{متن حدیث|ثبت فی الصحیح ان النبی{{صل}} ادار الکساء [[علی]] عَلِيّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ{{عم}} ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي فَأَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيراً و هذا الحدیث رواه [[مسلم]] فی صحیحه عن [[عائشه]] و رواه اهل السنن عن [[ام سلمه]]}}<ref>منهاج السنه النبویه، ج۲، ص ۲۲.</ref>. | بلکه نویسندگان [[اهل سنت]] به صحت و اعتبار این [[شأن نزول]] در بین [[مفسران]] و [[محدثان]] [[اهل سنت]] تاکید و تصریح کردهاند<ref>الصواعق المحرقه، ج ۲، ص ۴۲۱.</ref>. حتی [[ابن تیمیه]] حرانی در منهاج السنه مینویسد: {{متن حدیث|ثبت فی الصحیح ان النبی{{صل}} ادار الکساء [[علی]] عَلِيّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ{{عم}} ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي فَأَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيراً و هذا الحدیث رواه [[مسلم]] فی صحیحه عن [[عائشه]] و رواه اهل السنن عن [[ام سلمه]]}}<ref>منهاج السنه النبویه، ج۲، ص ۲۲.</ref>. | ||