شهادت ثالثه: تفاوت میان نسخه‌ها

غیر از شهادتین در اذان و اقامه، گفتن {{عربی|أشهد أنّ علیّا ولیّ اللّه}} یا {{عربی|حجّة اللّه}} را "شهادت ثالثه" گویند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۴۶.</ref>.

*[[شیعه]] را متهم می‌کنند که با گفتن آن، مرتکب بدعت می‌شود. لکن گفتن این شهادت اگر به قصد جزئیّت در اذان و اقامه باشد، حرام و بدعت است، امّا اگر به قصد عدم جزئیت و به قصد تیمّن و تبرّک و اعلان [[ولایت]] [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} باشد هیچ اشکالی ندارد و [[بدعت]] هم نیست و خداوند هم در [[آیه ولایت]] بر [[ولایت]] آن حضرت اشاره دارد. شاید تقیّد [[شیعه]] بر اعلان [[ولایت]] [[امام علی|علی]] بر بالای منبرها و مأذنه‌ها و علنی ساختن این [[شهادت]]، مقابله‌ای باشد با جریان [[لعن امام علی|سبّ و لعن علی]] بر منابر در دوران امویان. برخی هم قائل به استحباب آنند، همچون [[علامه مجلسی]] که می‌گوید: بعید نیست شهادت به [[ولایت]] از اجزای مستحب اذان باشد، چون شیخ، علامه، شهید و دیگران گواهی داده‌اند که در این مورد روایاتی هست.<ref>بحار الأنوار، ج ۸۱ ص ۱۱۱</ref>آیة اللّه [[سید محسن حکیم]] نیز آن را از شعائر ایمان و رمز تشیّع می‌شمارد و از این جهت آن را راجح شرعی بلکه واجب می‌داند، امّا نه به قصد جزئیت در اذان.<ref>مستمسک العروة الوثقی، ج ۵ ص ۵۴۵</ref>علمای دیگر نیز گفتن آن را نیکو شمرده‌اند.<ref>ر. ک: «شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات» علی اصغر رضوانی، ج۲ ص ۳۸۷</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۴۶.</ref>.