اوصاف شیعه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''اوصاف شیعه''' خصوصیات و صفات شیعیان و پیروان راستین [[اهل بیت]] و ویژگی‌های فکری و عملی و  موضعی و فضایل آنان در سخنان معصومین مطرح است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۰۶.</ref>.

*در روایات بسیاری با این عناوین که [[شیعه]] کیست؟ چه کسانی شیعۀ ما نیستند؟ شیعیان واقعی و راستین ما و... ذکر برخی خصوصیات آمده است. در اینگونه روایات، توصیه‌هایی به شیعه نیز دیده می‌شود، از قبیل اینکه: به شیعه بودن خود مغرور نشوند، اهل عمل باشند، برای اهل بیت مایۀ آبرو و زینت باشند، با مخالفان فکری خود رفتار اسلامی و تعامل شایسته داشته باشند و به مسؤولیت شیعه بودن آگاه و عامل باشند. [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]{{صل}} فرمود: {{عربی|"یا علیّ! شیعتک الّذین یخافون اللّه فی السّر و العلانیة"}}<ref>«شیعیان تو یا علی، آنانند که در نهان و آشکار از خداوند می‌ترسند.» بحار الأنوار، ج ۶۵ ص ۴۱</ref> [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{عربی|"شیعتنا أهل الهدی و أهل التّقوی و أهل الخیر و أهل الإیمان و أهل الفتح و الظّفر"}}.<ref>«پیروان ما اهل هدایت، اهل تقوا، اهل خیر، اهل ایمان و اهل پیروزی و ظفرند.» کافی، ج ۲ ص ۲۳۳</ref> [[امام باقر]]{{ع}} نیز در زمینۀ اخلاق فردی و اجتماعی و مسؤولیت‌شناسی، شیعه را اینگونه معرفی کرده است: {{عربی|"فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من اتّقی اللّه و أطاعه و ما کانوا یعرفون إلاّ بالتّواضع و التّخشّع و الأمانة و کثرة ذکر اللّه و الصّوم و الصّلاة و البرّ بالوالدین و التّعاهد للجیران من الفقراء و أهل المسکنة و الغارمین و الأیتام و صدق الحدیث و تلاوة القرآن و کفّ الألسن عن النّاس إلاّ من خیر و کانوا امناء عشایرهم فی الأشیاء..."}}<ref>«به خدا سوگند شیعیان ما جز آنان که خداترس و مطیع او باشند نیستند. ای جابر، آنان شناخته نمی‌شدند جز با تواضع، خشوع، امانت‌داری، زیاد یاد خدا کردن، روزه، نماز، نیکی به پدر و مادر، رسیدگی به همسایگان از فقیران و بینوایان و رسیدگی به بدهکاران و یتیمان، راستگویی، تلاوت قرآن، جز خوبی دیگران را نگفتن، و آنان در همۀ امور امین‌های قبیلۀ خود بودند.» کافی، ج ۲ ص ۷۴</ref> از جمله صفات دیگر [[شیعه]] که در روایات بسیاری نقل شده، این‌هاست: ورع و تلاش، زیرکی و هوشمندی، دانش‌طلبی، تواضع، رازداری و کتمان، وفاداری به عهد، پارسایی، عبادت، راستگویی، پنجاه و یک رکعت نماز در شبانه‌روز، نماز شب خواندن، دوری از حرام، اهل عمل بودن، حفظ شکم و شهوت از حرام، نماز اول وقت خواندن، مواسات و ایثار با برادران دینی، اقتدا به اعمال [[امامان]]، بذل و بخشش در راه [[ولایت]]، به دیدار هم رفتن، خوشحال شدن و غمگین بودن با سرور و حزن [[اهل بیت]]، سخن گفتن به حق، رفتار مداراتی، گذشت، میانه‌روی در زندگی، پرهیز از درخواست مالی، پرهیز از جدال بی‌جا، مصاحبت نیکو با همنشینان، عیادت بیماران، تشییع جنازه‌ها، شیران روز و زاهدان شب و اینکه رفتارشان گواه صدق گفتارشان باشد {{عربی|إنّما شیعة علیّ من صدّق قوله فعله}}<ref>میزان الحکمه، حدیث ۹۹۴۸</ref> و بسیاری صفات دیگر که در این مختصر نمی‌گنجد. در واقع، [[شیعه]] را با افکار درست و اعمال نیک و تبعیّت و پیروی از [[امامان]] [[حق]] و آراستگی به صفات نیک و پرهیز از حرام و گناه می‌توان شناخت، همان‌گونه که لفظ شیعه هم (پیرو، تابع) گویای همین حقیقت است<ref> احادیث شیعه‌شناسی را از جمله در این منابع مطالعه کنید: «بحار الأنوار» ، ج ۶۵ ص ۱ تا ۱۵۰، «میزان الحکمه» ، واژۀ شیعه، «اصول کافی» ، ج ۲ باب خصال مؤمن ص ۴۷ و باب مؤمن و علامات و صفات او، ص ۲۲۶، «چهل حدیث شیعه» ، «شناخت شیعه» ، عبد اللّه صالحی، «فصلنامۀ شیعه‌شناسی» شمارۀ ۱</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۰۶.</ref>.