بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '{{خرد}}' به '{{ویرایش غیرنهایی}}') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*اختلاف در عقیده اگر به اختلاف و جدایی و تعارض و تفرقه در "امّت اسلامی" بیانجامد، ناخوشایند است. در طول | * [[اختلاف]] در [[عقیده]] اگر به [[اختلاف]] و جدایی و [[تعارض]] و [[تفرقه]] در "[[امّت اسلامی]]" بیانجامد، ناخوشایند است. در طول [[تاریخ]]، بسیاری تفرقهانگیزیها از سوی [[دشمنان]] [[آگاه]] و [[دوستان]] [[جاهل]] بوده که [[شکوه]] [[امت]] را شکسته و [[دشمن]] را مسلط ساخته است. ازاینرو دلسوزان و آگاهان کوشیدهاند با همۀ [[اختلافات]] [[اعتقادی]] و [[فقهی]] [[مذاهب]]، [[الفت]] و تقریب بین آنان پدید آید و به مسائل اختلافی هم در جوّی سالم و محیطی دوستانه و [[علمی]] پرداخته شود. کسانی پیشگام تقریب و [[وحدت]] بودهاند، مؤسسهها و نهادهایی برای این [[هدف]] تأسیس شده و نشریات، کتابها و مقالات، سمینارها و نشستهایی برای دستیابی به این [[هدف]]، وارد صحنه شدهاند، تا هم نقش [[دشمنان]] را در ایجاد [[تفرقه]] خنثی کنند، هم [[شناخت]] [[پیروان]] [[مذاهب]] را نسبت به هم افزایش دهند، هم راههای ایجاد [[وحدت]] را بررسی کنند و هم از طریق بحثهای سالم و دور از [[تعصّب]] و عالمانه، نشان دهند که میتوان [[عقاید]] مختلف داشت، ولی با تفاهم زیست. تأسیس "[[دار التقریب]]" در [[مصر]]<ref>ابتدا در سال ۱۹۴۷ م «دار التقریب بین المذاهب الاسلامیه» در قاهره تأسیس شد و مجلۀ «رسالة الاسلام» را منتشر ساخت، سپس تلاشهای عالمان شیعه و سنّی به صدور فتوای مشروعیت عمل به فقه شیعه از سوی شیخ شلتوت انجامید</ref>، اعزام مرحوم [[شیخ محمّد تقی قمی]] از سوی [[آیت اللّه بروجردی]] به نمایندگی در آن مرکز، [[فتوای شیخ شلتوت]] در به رسمیت شمردن [[مذهب جعفری]]، مناظرات سیّد [[شرف]] الدین با [[شیخ سلیم]] در [[کتاب ]]"المراجعات"، برگزاری هفتۀ [[وحدت]] در [[ایران]]، تأسیس "مجمع التقریب بین المذاهب" پس از [[پیروزی انقلاب]]، با [[حکم]] [[مقام معظم رهبری]] در سال ۱۳۶۹ ش، انتشار فصلنامۀ "رسالة التقریب" در [[ایران]]، برگزاری همه سالۀ "کنفرانس [[وحدت اسلامی]]"، گوشههایی از این اقدامات است. پرداختن [[علامۀ امینی]] به این موضوع و بحث او در [[الغدیر]] با عنوان {{عربی|الغدیر، یوحّد الصّفوف فی الملأ الإسلامی}}<ref>الغدیر، ج ۸، مقدمه</ref> گامی در همین مسیر است، تا طرح [[علمی]] مباحث مورد [[اختلاف]]، ابزاری برای [[تفرقه]] و جدایی نشود. تلاشهای تقریبی، هم از سوی محافل [[شیعی]] انجام میگیرد، هم از طرف [[اهل سنت]]، گاهی هم [[انگیزهها]] و دیدگاهها یکسان نیست، لکن اصل اهتمام به مسألۀ [[وحدت]] [[مسلمین]] و تلاش برای ایجاد تقریب و تفاهم ستودنی است، گاهی هم [[پاسخ به شبهات]] و ردّ [[دروغها]] و اتّهامات و افشای توطئههای تفرقهافکنانه، [[زمینهساز]] این [[وحدت]] است. منادیان [[وحدت]] نیز کم نبودهاند که با تأکید بر مشترکات [[اسلامی]] و بر [[حذر]] داشتن از طرح مسائل خلافبرانگیز، برای بازگرداندن [[عزت]] و [[شکوه]] [[امت اسلامی]] [[مجاهدت]] کردهاند، همچون [[سیّد جمال الدین اسد آبادی، [[اقبال لاهوری]]، [[کاشف الغطاء]]، [[شرف الدین]]، [[امام موسی صدر]]، [[آیت اللّه بروجردی]]، [[امام خمینی]].(...)<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۶۹.</ref>. | ||