ارهاق: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
* | *ارهاق: وادار کردن، رساندن<ref>سیدعلیاکبر قرشی، قاموس قرآن، ج۳، ص۱۲۹.</ref>. اصل آن "رهق" به معنای فراگرفتن شیء، شیء دیگر را<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۵۱.</ref> یا پوشانده شدن به آنچه [[مکروه]] داشته میشود<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۲۴۷.</ref> و به معنای [[سرکشی]] و [[ستم]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۵۸.</ref>، [[ظلم]] و [[عیب]] است<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۳۶۶.</ref>. | ||
*{{متن قرآن|فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا}}<ref>«ترسیدیم که آنان را به سرکشی و کفر وادارد» سوره کهف، آیه ۸۰.</ref>. | *{{متن قرآن|فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا}}<ref>«ترسیدیم که آنان را به سرکشی و کفر وادارد» سوره کهف، آیه ۸۰.</ref>. | ||
*این [[آیه شریفه]] به قصه [[حضرت]] [[موسی و خضر]]{{ع}} اشاره دارد که در سفر خود به پسری رسیدند و [[خضر]]{{ع}} او را کشت و [[موسی]]{{ع}} به این عمل [[خضر]]{{ع}} [[اعتراض]] کرد. در پایان سفر [[خضر]]{{ع}} علت [[قتل]] آن پسر را چنین بیان میکند: ترسیدم این پسر با [[کفر]] و [[طغیان]]، [[پدر]] و [[مادر]] خود را به [[گمراهی]] بکشاند و [[اغوا]] کند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۳، ص۳۴۸.</ref>. | *این [[آیه شریفه]] به قصه [[حضرت]] [[موسی و خضر]]{{ع}} اشاره دارد که در سفر خود به پسری رسیدند و [[خضر]]{{ع}} او را کشت و [[موسی]]{{ع}} به این عمل [[خضر]]{{ع}} [[اعتراض]] کرد. در پایان سفر [[خضر]]{{ع}} علت [[قتل]] آن پسر را چنین بیان میکند: ترسیدم این پسر با [[کفر]] و [[طغیان]]، [[پدر]] و [[مادر]] خود را به [[گمراهی]] بکشاند و [[اغوا]] کند<ref>سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۳، ص۳۴۸.</ref>. | ||
نسخهٔ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۸
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ارهاب (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- ارهاق: وادار کردن، رساندن[۱]. اصل آن "رهق" به معنای فراگرفتن شیء، شیء دیگر را[۲] یا پوشانده شدن به آنچه مکروه داشته میشود[۳] و به معنای سرکشی و ستم[۴]، ظلم و عیب است[۵].
- ﴿فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا﴾[۶].
- این آیه شریفه به قصه حضرت موسی و خضر(ع) اشاره دارد که در سفر خود به پسری رسیدند و خضر(ع) او را کشت و موسی(ع) به این عمل خضر(ع) اعتراض کرد. در پایان سفر خضر(ع) علت قتل آن پسر را چنین بیان میکند: ترسیدم این پسر با کفر و طغیان، پدر و مادر خود را به گمراهی بکشاند و اغوا کند[۷].
- برخی آیه را اینگونه ترجمه کردهاند که ترسیدیم این پسر والدین خود را به طغیان و کفر وا دارد[۸]، به واسطه تأثیر پذیری روحی و عاطفی که از او دارند. در قرآن کریم از اغوا و بهگمراهی کشاندن به قهر و کراهت یا به سوی مکروهات و ضد ارزشها، به شدت نهی شده است[۹].
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ سیدعلیاکبر قرشی، قاموس قرآن، ج۳، ص۱۲۹.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۵۱.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۲۴۷.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۵۸.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۳۶۶.
- ↑ «ترسیدیم که آنان را به سرکشی و کفر وادارد» سوره کهف، آیه ۸۰.
- ↑ سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۳، ص۳۴۸.
- ↑ قرآن کریم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، ص۳۰۲.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۷۱-۷۲.