مقام ولایت الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">

*در اصطلاح [[عرفانی]] به تعالی [[روح]] و نزدیکی صاحب [[روح]] به [[قرب الهی]] "[[مقام ولایت]]" گفته می‌شود که دارندۀ آن با [[غیب]] و [[فرشتگان]] [[ارتباط]] دارد و به [[اسرار]] و [[معارف الهی]] [[دست]] یافته و شرط لازم برای [[نبوت]] و [[دریافت وحی]] را کسب کرده استف گرچه [[وحی]] به معنای [[شریعت]] و [[پیغمبری]] را دریافت نکند. مانند [[لقمان حکیم]] که [[پیامبر]] نبود اما مقامش از بعضی [[پیامبران]] بالاتر بود. دارندۀ [[مقام ولایت]] را می‌توان "[[نبی]]" به معنای خبردهندۀ از [[غیب]] نامید که در [[عرفان]] به این [[مقام]] "[[نبوت]] تعریفی" گفته می‌شود که استمرار دارد؛ گرچه "[[نبوت تشریعی]]" خاتمه یافته است<ref>فصوص الحکم، فص داودیه، ص ۱۶۲؛ الفتوحات، ج۱، ص ۱۴۳ و ج۲، ص ۴۲۹؛ مقدمه قیصری بر فصوص، ج۱، ص ۱۲۷، فصل ۱۲؛ فصوص الحکم، آخر فص عزیزی، ص۱۳۴ و فص شیئی، ص۷۲.</ref>.<ref>ر.ک: قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت، ص ۴۲-۴۳ و ص۱۰۶ - ۱۰۸.</ref>

==دارندگان [[مقام ولایت]]==