حق صلوات: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">

* [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref> در این [[آیه]]، [[مقام پیامبر]] اکرم{{صل}} و [[اهل بیت]]{{ع}} به [[بهترین]] وجه ترسیم شده است؛ چرا که [[خداوند متعال]] در کنار [[فرشتگان]] مقربش بر ایشان [[صلوات]] و [[درود]] می‌فرستد و به [[مؤمنان]] هم [[دستور]] می‌دهد آنها نیز این کار را بکنند. درواقع این [[آیه]] علاقۀ خاص [[خداوند متعال]] و [[فرشتگان]] نسبت به [[پیامبر]] و [[حفظ]] [[حرمت]] [[پیامبر]] را نشان می‌دهد. [[مقام پیامبر]] آنقدر والاست که [[خداوند]] و تمام فرشتگانی که [[تدبیر]] [[جهان]] بر عهده آنها گذاشته شده است، بر او [[درود]] می‌فرستند، اکنون که چنین است شما نیز با این [[پیام]] [[جهان هستی]] هماهنگ شوید<ref>ر.ک: حبیب الله صمیمی، فضائل و شناخت معصومین با لسان اهل بیت{{ع}}، ص۵۰.</ref>.<ref>ر.ک: شکری، آرزو، حقوق اهل بیت، ص۱۱۰-۱۱۱.</ref>

*برخی از علمای [[اهل سنت]] می‌‌گویند: «[[درود]] برای [[خداوند]] قرار داده شده است و [[صلوات]] [[ملائکه]] عطف بر [[صلوات]] [[خداوند]] شده است و این دو با هم یکی شده‌اند، چرا؟ به خاطر [[تعظیم]] و [[بزرگداشت]] [[نبی اکرم]]<ref>فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۲۵، ص۱۸۱. </ref>، اما با وجود [[صلوات]] [[خداوند]] و [[ملائکه]] چه احتیاجی به [[صلوات]] ما هست؟ [[صلوات]] بر ایشان به خاطر نیاز ایشان به آن [[صلوات]] نیست و الا با وجود [[صلوات]] [[خداوند]] به [[صلوات]] [[ملائکه]] هیچ نیازی نبود، این فقط به خاطر اظهار [[تعظیم]] و [[تکریم]] ایشان از سوی ماست، [[شفقت]] و [[دلسوزی]] بر ما، به خاطر همین [[حضرت رسول]] فرمودند: هر کسی که بر من یکبار [[صلوات]] بفرستد [[خداوند]] بر او ده بار [[صلوات]] می‌فرستد»<ref>فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۲۵، ص۱۸۲. </ref>.  

*منتها باید توجه داشت به [[دلیل]] آنکه [[پیامبر]] و [[اهل بیت]] گرامیشان مخلوق هستند لذا رو به سوی کمال دارند و هر چه بالا بروند باز هم نسبت به مراتب بالاتر نیاز دارند، [[صلوات]] هم برای ایشان مؤثر است، هر چند [[مقرب]] درگاه الهی‌اند اما از طرف ما به [[دلیل]] آیۀ {{متن قرآن|قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا}}<ref>«بگو: برای این (پیامبری) از شما مزدی نمی‌خواهم جز این که هر کس بخواهد به سوی پروردگار خویش راهی پیش گیرد» سوره فرقان، آیه ۵۷.</ref> که نیاز ما و تأثیرات بسیار شگرفی که بر روی [[سعادت]] [[انسانی]] ما دارد [[واجب]] شده است<ref>ر.ک: شکری، آرزو، حقوق اهل بیت، ص۱۱۱- ۱۱۳.</ref>.

==معنای [[صلوات]]==

* [[امام کاظم]]{{ع}} در ضمن [[حدیثی]] که از معنای [[درود]] [[خداوند]]، [[ملائکه]] و [[مؤمن]] بر [[رسول خدا]]{{صل}} سؤال شد، فرمودند: «[[درود]] [[خدا]]، [[رحمت]] خداست و [[درود]] [[ملائکه]]، [[تزکیه]] ایشان است و [[درود]] [[مؤمن]] دعایشان برای اوست...»<ref>{{متن حدیث|قَالَ قُلْتُ مَا مَعْنَی صَلَاةِ اللَّهِ وَ مَلَائِکَتِهِ وَ صَلَاةِ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ صَلَاةُ اللَّهِ رَحْمَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ صَلَاةُ مَلَائِکَتِهِ تَزْکِیَةٌ مِنْهُمْ لَهُ وَ صَلَاةُ الْمُؤْمِنِینَ دُعَاءٌ مِنْهُمْ لَه‏}}؛ ثواب الأعمال، ص۱۵۶.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در این باره می‌فرماید: «شخصی که بر [[پیامبر]] [[صلوات]] می‌فرستد مفهومش آن است که من بر سر [[پیمان]] خود باقی هستم و به «بلی» که در عالم «ذَر» به سؤال «أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ» گفته‌ام [[وفا]] دارم»<ref>{{متن حدیث|قَالَ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع‏ مَنْ صَلَّی عَلَی النَّبِیِّ ص فَمَعْنَاهُ أَنِّی أَنَا عَلَی الْمِیثَاقِ وَ الْوَفَاءِ الَّذِی قَبِلْتُ حِینَ قَوْلِهِ- أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی‏}}؛ معانی الأخبار، ص۱۱۶؛ ابن طاوس، فلاح السائل، ص ۱۱۳ـ ۱۱۴..</ref>.<ref>ر.ک: شکری، آرزو، حقوق اهل بیت، ص۱۱۰-۱۱۱.</ref>