←لغتشناسی شیطان
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
*از نظر لغت، شیطان، به معنای هر موجود [[متمرد]] و شریر<ref>تاج العروس، ج۱۸، ص۳۳۲.</ref>، دور شده از [[رحمت]] [[حقّ]]<ref>مقاییساللغة، ج۳، ص۱۸۳.</ref> و [[قرب الهی]] است. | *از نظر لغت، شیطان، به معنای هر موجود [[متمرد]] و شریر<ref>تاج العروس، ج۱۸، ص۳۳۲.</ref>، دور شده از [[رحمت]] [[حقّ]]<ref>مقاییساللغة، ج۳، ص۱۸۳.</ref> و [[قرب الهی]] است. | ||
*[[اهل]] لغت، اصل کلمه "شیطان" را به دو صورت ذکر کردهاند: شطن یشطن شطنا، به معنای [[مخالفت]] کردن با قصد و [[اراده]]، از [[حق]] دور شدن، فاعل آن شاطن یعنی، خبیث و [[پلید]]؛ یا از شیط یشیط شیطا، به معنای سوختن و [[هلاکت]] بر اثر [[خشم]] است. در وجه اول، نونِ کلمه شیطان، اصلی خواهد بود و [[دلیل]] برآن، اینکه "جمع آن، [[شیاطین]] است<ref>تاج العروس، ج۱۸، ص۳۲۲.</ref> و قول به وجه اول (که اصل شیطان از شطن باشد) بیشتر است"<ref>تهذیب اللغة، ج۱۱، ص۳۱۲.</ref>. | *[[اهل]] لغت، اصل کلمه "شیطان" را به دو صورت ذکر کردهاند: شطن یشطن شطنا، به معنای [[مخالفت]] کردن با قصد و [[اراده]]، از [[حق]] دور شدن، فاعل آن شاطن یعنی، خبیث و [[پلید]]؛ یا از شیط یشیط شیطا، به معنای سوختن و [[هلاکت]] بر اثر [[خشم]] است. در وجه اول، نونِ کلمه شیطان، اصلی خواهد بود و [[دلیل]] برآن، اینکه "جمع آن، [[شیاطین]] است<ref>تاج العروس، ج۱۸، ص۳۲۲.</ref> و قول به وجه اول (که اصل شیطان از شطن باشد) بیشتر است"<ref>تهذیب اللغة، ج۱۱، ص۳۱۲.</ref>. | ||
* | *محققی در معنای شیطان مینویسد: {{عربی|شيطان فيعال من الشطن و هو البُعد، لبُعده عن الله تعالى او عن الخير، او فعلان من الشيط و هو البطلان و الهلاك و الاحتراق، لانه باطل في نفسه مُبطِل لمصالحه و مصالحِ مَن ابطِل من اجله، هالك باللعنة يريد اهلاك مَن لعن لاجله، محترق غضباً عليه اذا رآه يتقرّب الى ربّه}}<ref>ریاضالسالکین، ج۳، ص۱۷۵.</ref>.<ref>[[عبدالله حقجو|حقجو، عبدالله]]، [[ولایت در قرآن (کتاب)|ولایت در قرآن]]، ص:۶۰.</ref> | ||
==شیطان در [[قرآن]]== | ==شیطان در [[قرآن]]== | ||