←گستره مسئولیتهای انسانی
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
==گستره [[مسئولیتهای انسانی]]== | ==گستره [[مسئولیتهای انسانی]]== | ||
*[[مسئولیتهای انسانی]] گستره وسیعی را پیش روی [[انسان]] میگشاید؛ مسئولیتهایی که گاه بسیار [[برتر]] و فراتر از حوزه وجودی [[انسان]] برعهده او گذاشته میشود. [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش [[مسئول]] است و البته تمام مسئولیتهای او در سایه امر [[پروردگار]] معنا مییابد. [[آدمی]] در برابر راهنمایان ([[کتاب خدا]]، [[پیامبران الهی]] و [[امامان معصوم]]{{عم}}) [[مسئول]] است. اما در گام نخست باید خویشتن را در نظر آورد و [[سعادت]] و [[تیرهبختی]] خود را در نظر گیرد و خود را موجودی [[متعهد]] و [[مسئول]] بشناسد. مسئله | *[[مسئولیتهای انسانی]] گستره وسیعی را پیش روی [[انسان]] میگشاید؛ مسئولیتهایی که گاه بسیار [[برتر]] و فراتر از حوزه وجودی [[انسان]] برعهده او گذاشته میشود. [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش [[مسئول]] است و البته تمام مسئولیتهای او در سایه امر [[پروردگار]] معنا مییابد. [[آدمی]] در برابر راهنمایان ([[کتاب خدا]]، [[پیامبران الهی]] و [[امامان معصوم]]{{عم}}) [[مسئول]] است. اما در گام نخست باید خویشتن را در نظر آورد و [[سعادت]] و [[تیرهبختی]] خود را در نظر گیرد و خود را موجودی [[متعهد]] و [[مسئول]] بشناسد. مسئله مسئولیت در برابر خود، همه فرازهای وجودی [[انسان]] را دربرمیگیرد و [[انسان]] باید مراقب باشد از نعمتهایی که [[خداوند]] در اختیارش نهاده است به بهترینوجه استفاده و بهرهبرداری کند. در غیر این صورت به خود زیان رسانده است. [[امام علی]]{{ع}} در [[نکوهش]] این امر میفرماید: و زیاندیده کسی است که به نفس خویش زیان رساند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۹۱.</ref>. | ||
==[[تکلیف عقلی]]== | ==[[تکلیف عقلی]]== | ||