مرجعیت دینی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

از آنجا که [[پیامبران الهی]] [[هادیان]] انسان‌هایند و [[هدایت]] از طریق آموزه‌های [[وحیانی]] [[دین]] حاصل می‌شود، آنها [[شأن مرجعیت دینی]] [[مردم]] را بر عهده دارند. از این‌رو، [[کتاب آسمانی]] که دربردارنده [[احکام]] شریعت‌اند، بدان‌ها داده می‌شود؛ چنان‌که راجع به [[حضرت موسی]]{{ع}} چنین آمده است: {{متن قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ}}<ref>«و بی‌گمان به موسی کتاب داده‌ایم، باشد که راهیاب شوند» سوره مؤمنون، آیه ۴۹.</ref>.

[[قرآن کریم]] راجع به [[حضرت رسول اکرم]]{{صل}} و [[کتاب آسمانی]] او نیز می‌فرماید: {{متن قرآن|أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أَتَاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ}}<ref>«بلکه می‌گویند که آن را خود بربافته است؛ نه بلکه آن (قرآن) از پروردگار تو، راستین است تا گروهی را که پیش از تو بیم‌دهنده‌ای برای آنان نیامده بود بیم دهی، باشد که رهیاب گردند» سوره سجده، آیه ۳.</ref><ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۲۴۰.</ref>

==منابع==