: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ولایت علوی در حدیث]] | [[ولایت علوی در کلام اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ولایت علوی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
*زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواستههای ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینههایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار میدهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} فرمود: {{عربی|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی|علی]]{{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی|علی]]{{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمیکنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] میکنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید میآید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم میگردد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>
