آیة الله در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*هر آنچه [[معرفت]] به آن، [[زمینه‌ساز]] [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده می‌شود. البته جمله‌ای از [[قرآن]] که با اعداد مشخص شده است و یک [[سوره]] از تعدادی از آنها شکل پذیرفته است، اصطلاحاً "[[آیه]]" و جمع آن "[[آیات خدا]]" نامیده می‌شود.

*"[[آیه]]" و "آیات" از اصطلاحات کلیدی [[قرآن]] است که می‌توان آن را "کلمات کانونی" واژه‌هایی از قبیل: [[الله]] [[رب]]، آفاق، انفس، [[ارض]]، سماوات، ثمرات نخیل و اعناب، ماء و غیره دانست که مجموعاً یک حوزه معناشناختی بسیار وسیعی را تشکیل می‌دهند. این حوزه معنایی بیانگر این است که تمام اموری که ما [[انسان‌ها]] با آن در [[ارتباط]] هستیم نشانه وجود و حضور [[خداوند]] و [[حقانیت]] [[جهان آخرت]] می‌باشد.

*[[انسان‌ها]] در طول [[تاریخ]] راه‌های گوناگونی از جمله راه‌های [[فلسفی]]، [[عرفانی]] برای [[شناخت]] و یافتن [[خداوند]] در پیش گرفته‌اند، اما از آنجا که این راه‌ها همراه با دشواری‌هایی بوده است هیچ‌گاه [[عمومیت]] پیدا نکرده است، ولی [[قرآن]]، به لحاظ اینکه [[هدایت]] برای تمام افراد [[بشر]] است {{متن قرآن|شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}}<ref>«(روزهای روزه گرفتن در) ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستاده‌اند؛ به رهنمودی برای مردم و برهان‌هایی (روشن) از راهنمایی و جدا کردن حقّ از باطل. پس هر کس از شما این ماه را دریافت (و در سفر نبود)، باید (تمام) آن را روزه بگیرد و اگر بیمار یا در سفر بود، شماری از روزهایی دیگر (روزه بر او واجب است)؛ خداوند برای شما آسانی می‌خواهد و برایتان دشواری نمی‌خواهد و (می‌خواهد) تا شمار (روزه‌ها) را کامل کنید و تا خداوند را برای آنکه راهنمایی‌تان کرده است به بزرگی یاد کنید و باشد که سپاس گزارید» سوره بقره، آیه ۱۸۵.</ref>، راهی را در پیش گرفته است که همه [[انسان‌ها]] به فراخور [[دانش]] خود می‌توانند از این طریق به [[شناخت خدا]] [[دست]] یابند و آن [[راه]] "[[آیات خدا]]" است. با توجه به گستردگی آیاتی که واژه "[[آیه]]" در آن به کار رفته است در اینجا به عنوان نمونه به ذکر چند [[آیه]] اکتفا می‌کنیم.

*[[خلقت]] از [[خاک]]: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید آنگاه شما آدمیانی (روی زمین) پراکنده می‌شوید» سوره روم، آیه ۲۰.</ref>؛ {{متن قرآن|إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«بی‌گمان در آسمان‌ها و زمین برای مؤمنان نشانه‌هایی است» سوره جاثیه، آیه ۳.</ref>؛ {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ}}<ref>«و از نشانه‌های او شب و روز و خورشید و ماه است» سوره فصلت، آیه ۳۷.</ref>.

*[[قرآن]] برای [[آیات خدا]] نقش‌هایی را بیان نموده است از جمله می‌توان به:

*'''شرایط بهره‌گیری از [[آیات خدا]] عبارتند از:'''

*'''[[زمینه‌سازان]] [[تکذیب]] [[آیات خدا]]:'''

*'''آثار [[تکذیب]] [[آیات خدا]]:'''

*'''عوامل [[کفر به آیات خدا]]:'''  

*'''آثار [[کفر به آیات خدا]]:'''

*[[قرآن]]، دو نوع [[کیفر]] و [[عذاب]] برای [[کفر به آیات خدا]] بیان نموده است:

*[[قرآن]]، [[آیات خدا]] را به آفاقی و انفسی تقسیم کرده است: {{متن قرآن|سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ}}<ref>«به زودی نشانه‌های خویش را در گستره‌های بیرون و پیکره‌های درونشان نشان آنان خواهیم داد تا بر آنها روشن شود که او راستین است؛ آیا بسنده نیست که پروردگارت بر همه چیز گواه است؟» سوره فصلت، آیه ۵۳.</ref>. در اینکه مقصود از آفاق و انفس در این [[آیه]] چیست، [[مفسران]] آراء متفاوتی دارند:

#[[آیات]] آفاق، آثار و [[سرنوشت]] [[امت‌های پیشین]] و انفس، [[بیماری]] و حوادث ناگوار برای خود افراد است.