سعد بن ایاس شیبانی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
سعد، کنیهاش ابو عمرو، [[مولی]] ([[غلام]] [[آزاده]] شده) [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} و از [[اصحاب]]<ref>اعیان الشیعه، ش۷.</ref> بلکه از [[خواص اصحاب]] [[حضرت]] و از [[قبیله]] [[نصر]] بود<ref>رجال برقی، ص۴.</ref>. وی در زمان [[رسول خدا]]{{صل}} [[اسلام]] آورد، اما موفق به [[زیارت]] [[حضرت]] نشد، لذا او از [[تابعین]] به شمار آمده و [[مصاحب]] [[ابن مسعود]] بود و روایاتی از او [[نقل]] کرده است. | |||
سعد مردی جنگجو بود و در سن [[چهل سالگی]] در [[جنگ قادسیه]] در عصر [[خلافت]] [[عمر بن خطاب]] سنه ۲۱ ه.ق. شرکت کرد و سپس ساکن [[کوفه]] شد<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۲۷۰؛ الاصابه، ج۳، ص۲۵۴ و تهذیب التهذیب، ج۳، ص۲۷۹.</ref> و در زمره [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} درآمد و برخی از مؤرخین گفتهاند: او به [[دست]] [[حجاج بن یوسف ثقفی]] در [[کوفه]] به وضع [[بدی]] به [[شهادت]] رسید<ref>أصحاب الإمام أمیر المؤمنین{{ع}}، ج۱، ص۲۴۱، ش۴۱۷.</ref>. | |||
بنا به [[نقل]] [[ابن ابی الحدید]]، سعد [[مولی]] [[علی]]{{ع}} در [[خدمت]] [[حضرت علی]]{{ع}} بود (و [[حضرت]] برخی امور را به وی واگذار مینمود) لذا هنگامی که خبر [[شهادت]] [[اشرس بن حسان بکری]] توسط غارتگر [[معاویه]]، یعنی [[سفیان بن عوف]]، به [[حضرت امیر]]{{ع}} رسید، [[حضرت]] چون [[بیمار]] بود نتوانست [[خطبه]] بخواند و نامهای نوشت و به [[دست]] سعد داد که [[نامه]] را برای [[مردم کوفه]] بخواند، و سعد در حضور [[امیر المؤمنین]]{{ع}} و [[حضرت حسن]] و [[حسین]]{{ع}} [[نامه]] [[امام]]{{ع}} را برای [[مردم]] خواند، و مضمون [[نامه]] [[تشویق]] [[مردم]] به [[جنگ]] با [[غارتگران]] [[معاویه]] و سرکوبی آنهایی که از جانب [[معاویه]] در [[کشور اسلامی]] بلوا و [[ناامنی]] بپا کرده بودند، بود<ref>شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۸۸.</ref>. | |||
سعد [[مولی]] [[علی]] از جمله [[معمرین]] و کسانی بود که [[عمر طولانی]] کرد، زیرا او در سن ۱۲۰ سالگی سال ۹۰ یا ۹۶ - ۹۸ [[هجری]] از [[دنیا]] رفت<ref>اسد الغابه، ج۲، ص۲۷۰ و الاصابه، ج۳، ص۲۵۴ و....</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۶۱۲-۶۱۳.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۲۰
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
سعد، کنیهاش ابو عمرو، مولی (غلام آزاده شده) امیرمؤمنان علی(ع) و از اصحاب[۱] بلکه از خواص اصحاب حضرت و از قبیله نصر بود[۲]. وی در زمان رسول خدا(ص) اسلام آورد، اما موفق به زیارت حضرت نشد، لذا او از تابعین به شمار آمده و مصاحب ابن مسعود بود و روایاتی از او نقل کرده است.
سعد مردی جنگجو بود و در سن چهل سالگی در جنگ قادسیه در عصر خلافت عمر بن خطاب سنه ۲۱ ه.ق. شرکت کرد و سپس ساکن کوفه شد[۳] و در زمره یاران امیرالمؤمنین(ع) درآمد و برخی از مؤرخین گفتهاند: او به دست حجاج بن یوسف ثقفی در کوفه به وضع بدی به شهادت رسید[۴].
بنا به نقل ابن ابی الحدید، سعد مولی علی(ع) در خدمت حضرت علی(ع) بود (و حضرت برخی امور را به وی واگذار مینمود) لذا هنگامی که خبر شهادت اشرس بن حسان بکری توسط غارتگر معاویه، یعنی سفیان بن عوف، به حضرت امیر(ع) رسید، حضرت چون بیمار بود نتوانست خطبه بخواند و نامهای نوشت و به دست سعد داد که نامه را برای مردم کوفه بخواند، و سعد در حضور امیر المؤمنین(ع) و حضرت حسن و حسین(ع) نامه امام(ع) را برای مردم خواند، و مضمون نامه تشویق مردم به جنگ با غارتگران معاویه و سرکوبی آنهایی که از جانب معاویه در کشور اسلامی بلوا و ناامنی بپا کرده بودند، بود[۵].
سعد مولی علی از جمله معمرین و کسانی بود که عمر طولانی کرد، زیرا او در سن ۱۲۰ سالگی سال ۹۰ یا ۹۶ - ۹۸ هجری از دنیا رفت[۶].[۷]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ اعیان الشیعه، ش۷.
- ↑ رجال برقی، ص۴.
- ↑ اسد الغابه، ج۲، ص۲۷۰؛ الاصابه، ج۳، ص۲۵۴ و تهذیب التهذیب، ج۳، ص۲۷۹.
- ↑ أصحاب الإمام أمیر المؤمنین(ع)، ج۱، ص۲۴۱، ش۴۱۷.
- ↑ شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۸۸.
- ↑ اسد الغابه، ج۲، ص۲۷۰ و الاصابه، ج۳، ص۲۵۴ و....
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۶۱۲-۶۱۳.