احادیث اخوت: تفاوت میان نسخه‌ها

طبق احادیثی که از طریق [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]] [[روایت]] شده، [[پیامبر]]{{صل}} در دو نوبت قبل و بعد از [[هجرت]] میان [[مسلمانان]] [[عقد اخوت]] برقرار کرد. در هر دو نوبت میان هر دو نفر از مسلمانان عقد اخوت برقرار کرد، ولی میان [[علی]]{{ع}} و فردی از مسلمانان چنین پیمانی نیست. این کار، [[نگرانی]] علی{{ع}} را برانگیخت و علت آن را از پیامبر{{صل}} پرسید. [[رسول]] گرامی پاسخ داد: بدان سبب میان تو و یکی از مسلمانان [[پیمان برادری]] برقرار نکردم که تو را برای خودم برگزیدم و تو [[برادر]] من هستی و اگر از تو در این باره سؤال شد در پاسخ بگو: من [[بنده]] [[خدا]] و برادر [[رسول خدا]] هستم، تو در [[دنیا]] و [[آخرت]] برادر من هستی، هر کس جز تو این [[مقام]] را ادعا کند [[دروغگو]] خواهد بود. بر این اساس بود که علی{{ع}} در موارد مختلف از آن به عنوان یکی از [[فضایل]] ویژه خود نام می‌برد که [[روز]] [[شورا]] از آن موارد است<ref>غایة المرام، ج۵، ص۹۱-۱۲۸؛ الغدیر، ج۳، ص۱۶۴-۱۸۱؛ ینابیع المودة، ج۱، ص۶۷-۶۸؛ کنزالعمال، احادیث: ۳۲۹۳۹، ۳۲۹۴۷، ۳۲۹۵۵، ۳۳۰۸۸، ۳۶۳۴۵، ۳۶۳۵۶، ۳۶۳۸۹، ۳۳۶۴۴، ۳۶۴۷۸، ۳۶۴۹۱، ۳۶۷۰۶، ۴۴۰۴۳؛ بحارالانوار، ج۳۸، ص۳۳۰-۳۴۸.</ref>.

[[اصحاب شورا]] نیز که عبارتند از: [[عبدالرحمان بن عوف]]، [[عثمان بن عفان]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[زبیر بن عوام]] و [[سعد بن ابی‌وقاص]] [[کلام]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را در [[احتجاج]] به آن [[تأیید]] کردند<ref>المناقب خوارزمی، ص۳۱۴.</ref>.