جامعه بشری: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'فرد' به 'فرد'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'فرد' به 'فرد') |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
[[انسانها]] به مقتضای [[فطرت]] و [[طبیعت]] خود موجوداتی [[اجتماعی]] و [[نیازمند]] به همدیگرند. این [[نیاز]] فطری [[علت]] پیدایش گروههای [[اجتماعی]]، [[شهرها]]، کشورها و تمدنها در طول [[تاریخ]] است. مکاتب [[الهی]] و [[تعالیم]] [[معصومین]] {{عم}} نسبت به این [[نیاز]] [[بشر]] بیتفاوت نبوده و در تدارک طرح و اصولی برای [[زندگی اجتماعی]] بودهاند، همانطور که مکاتب بشری نیز در [[برنامهریزی]] خود از این مسئله غافل نبودهاند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 233.</ref>. | [[انسانها]] به مقتضای [[فطرت]] و [[طبیعت]] خود موجوداتی [[اجتماعی]] و [[نیازمند]] به همدیگرند. این [[نیاز]] فطری [[علت]] پیدایش گروههای [[اجتماعی]]، [[شهرها]]، کشورها و تمدنها در طول [[تاریخ]] است. مکاتب [[الهی]] و [[تعالیم]] [[معصومین]] {{عم}} نسبت به این [[نیاز]] [[بشر]] بیتفاوت نبوده و در تدارک طرح و اصولی برای [[زندگی اجتماعی]] بودهاند، همانطور که مکاتب بشری نیز در [[برنامهریزی]] خود از این مسئله غافل نبودهاند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 233.</ref>. | ||
باید دانست اجتماع مانند افراد حالت [[اعتدالی]] دارد که اگر اجتماع به حالت [[معتدل]] باشد، باقی میماند و اگر [[انحرافی]] از این اعتدال پدید آید و کم و زیادی بشود نابود میگردد. اجتماع بشری مانند | باید دانست اجتماع مانند افراد حالت [[اعتدالی]] دارد که اگر اجتماع به حالت [[معتدل]] باشد، باقی میماند و اگر [[انحرافی]] از این اعتدال پدید آید و کم و زیادی بشود نابود میگردد. اجتماع بشری مانند فرد است، دوره [[کودکی]] دارد، دوره [[رشد]] دارد، نزدیک به مرحله [[بلوغ]] دارد، دوره بلوغ دارد. [[بشریت]] در ابتدا حالت یک [[کودک]] را دارد یعنی اساساً [[قدرت]] دریافتش [[ضعیف]] و کم است. هرچه پیش میرود و رشدش بیشتر میشود، [[استعداد]] بیشتری پیدا میکند<ref>اسلام و مقتضیات زمان، جلد اول، ص۳۶۵.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۵۸.</ref> | ||
==جامعه بشری در [[قرآن]]== | ==جامعه بشری در [[قرآن]]== | ||