عوامل نفاق: تفاوت میان نسخه‌ها

عوامل نفاق (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۰۹

۸ بایت حذف‌شده ، ‏۲۷ دسامبر ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'پنهان' به 'پنهان'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۹۹

ویرایش

@@ خط ۱۲: / خط ۱۲: @@
 *مراد از عوامل [[نفاق]]، انگیزه‌های درونی و بیرونی است که [[آدمی]] را بدین آفت راه می‌نمایند. مهم‌ترین آنها عبارت‌اند:
 #'''احساس [[حقارت]] و زبونی:''' [[نفاق]] بنابر تصریح [[قرآن کریم]]، گونه‌ای [[بیماری]] روحی است<ref>{{متن قرآن| فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ }}؛ سوره بقره، آیه ۱۰.</ref>. بنابر [[روایات]] بسیاری از بزرگان [[معصوم]] {{ع}}، [[حقارت]] درونی، مایه [[نفاق]] است. در روایتی از [[امام علی]] {{ع}} آمده است: "[[نفاق]] [[آدمی]] از ذلتی است که در خویش می‌یابد"<ref>میزان الحکمة، ۴/ ۳۳۳۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 348.</ref>.
-#'''[[خشونت]]:''' گاه که کشمکش‌های [[فکری]] و چالش‌های [[سیاسی]] و جناحی بالا می‌گیرند و به درازا می‌کشند، گروه‌های درگیر را می‌فرسایند و وامی‌دارند تا در خویش خزند و چهره خود را [[پنهان]] سازند؛ چنان که [[امام علی]] {{ع}} می‌فرماید: "از کشمکش و [[دشمنی]] بپرهیزید که [[قلب]] [[برادران]] را بر یکدیگر تیره می‌سازد و [[دورویی]] می‌آفریند"<ref>کافی‌، ۲/ ۳۰۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 348.</ref>.
+#'''[[خشونت]]:''' گاه که کشمکش‌های [[فکری]] و چالش‌های [[سیاسی]] و جناحی بالا می‌گیرند و به درازا می‌کشند، گروه‌های درگیر را می‌فرسایند و وامی‌دارند تا در خویش خزند و چهره خود را پنهان سازند؛ چنان که [[امام علی]] {{ع}} می‌فرماید: "از کشمکش و [[دشمنی]] بپرهیزید که [[قلب]] [[برادران]] را بر یکدیگر تیره می‌سازد و [[دورویی]] می‌آفریند"<ref>کافی‌، ۲/ ۳۰۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 348.</ref>.
-#'''[[ترس]]:''' گاه [[دشمنان]] از آن رو که [[توانایی]] رویارویی با اهل [[ایمان]] را ندارند و از فرجام آن می‌هراسند، [[لباس]] [[دینداری]] درمی‌پوشند و [[کفر]] خویش را [[پنهان]] می‌سازند و موزیانه و پنهانکارانه به [[مبارزه]] خویش تداوم می‌بخشند<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱/ ۹۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 349.</ref>.
+#'''[[ترس]]:''' گاه [[دشمنان]] از آن رو که [[توانایی]] رویارویی با اهل [[ایمان]] را ندارند و از فرجام آن می‌هراسند، [[لباس]] [[دینداری]] درمی‌پوشند و [[کفر]] خویش را پنهان می‌سازند و موزیانه و پنهانکارانه به [[مبارزه]] خویش تداوم می‌بخشند<ref>ر.ک: تفسیر نمونه‌، ۱/ ۹۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 349.</ref>.
 #'''[[دروغ]]:''' بنابر پاره‌ای [[روایات]]، [[دروغگویی]] به [[نفاق]] می‌انجامد و رفته رفته [[آدمی]] را از [[ایمان]] جدا می‌سازد؛ چنان که [[امام علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[دروغگویی]] به [[نفاق]] می‌رسد"<ref>میزان الحکمة، ۴/ ۳۳۲۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 349.</ref>.
 #'''[[رذیلت‌های اخلاقی]]:''' [[امام علی]] {{ع}} در [[حدیث]] مفصلی، [[علل]] [[نفاق]] را بر می‌شمارد و می‌فرماید: "[[نفاق]] بر چهار پایه [[استوار]] است: [[هوس]] و سهل‌انگاری و [[خشم]] و [[طمع]]. [[هوس]] را چهار شعبه است: [[ستم]] و [[تجاوز]] و [[شهوت]] و سرکشی .... سهل‌انگاری را نیز چهار شعبه است: [[غفلت]] و [[غرور]] به [[رحمت الهی]] و [[آرزو]] و [[ترس]] و .... [[خشم]] را نیز چهار شعبه است: [[تکبر]] و [[تفاخر]] و [[غرور]] و [[تعصب]]. [[طمع]] را نیز چهار شعبه است: [[شادمانی]]، سرمستی، خیره‌سری و [[فزون‌خواهی]]"<ref>کافی‌، ۱/ ۳۹۳ باب صفة النفاق و المنافق.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 349.</ref>.