اخوان: تفاوت میان نسخه‌ها

حرکت اخوان هنگامی آغاز شد که [[عبدالعزیز بن عبدالرحمن آل سعود]] کوشید تا قبایل بدوی گرونده به مذهب وهابیت را یکجانشین سازد. این کار با هدف نظم‌دهی بیشتر به این قبایل و [[تبلیغ]] وهابیت در میان ایشان و به‌کارگیری‌ آنان در نبرد‌های مذهبی آل سعود با عنوان [[جهاد]]، صورت پذیرفت.<ref>The heart of Arabia, p ۱۳۱.</ref>آل سعود پیشتر در نبرد‌های خود بیشتر از شهرنشینان بهره می‌گرفتند که از [[مردم]] [[صحرانشین]] ثابت‌ قدم‌تر بودند. اما عبدالعزیز که مدتی با صحرانشینان زیسته بود، به این [[اندیشه]] افتاد که از نیروی [[بادیه‌نشینان]] استفاده کند که جنگجوتر از شهرنشینان بودند.<ref>دانشنامه ایران و اسلام، ج۱۰، ص۱۳۴۷-۱۳۴۸.</ref> از این رو، ابتدا ایشان را در آبادی‌هایی ساکن کرد و [[تعالیم]] مذهب وهابیت را به آنان آموخت. این آبادی‌ها را "هَجر" و نیز "هجره" از ریشه [[هجرت]] نامیدند. شمار این مناطق را تا ۲۰۰ آبادی ‌گزارش کرده‌اند که در سراسر جزیره [[عربی]] از شمال تا جنوب و به طور مشخص در ایالت شرقی [[عربستان]]، از مرزهای [[بادیه]] [[شام]] تا ربع الخالی، و از [[غرب]] تا نزدیک کوه‌های [[حجاز]] و عسیر گسترده شده بود.<ref>السلفیه، ص۳۹۶؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۷، ص۲۳۸.</ref> برخی از آنها چندان بزرگ بودند که تا ۱۰۰۰۰ تَن را در خود جای می‌دادند و برخی نیز چندان کوچک که تنها ۱۰ تن را در بر می‌گرفتند. شناخته شده‌ترین [[قبایل]] در این میان عبارتند از: حَرب (۲۷ آبادی)، عُتَیبه (۱۹)، مُطَیرْ (۱۶)، عُجْمان (۱۴)، شَمَر (۹) و قَحْطان (۸).<ref>تتمة تاریخ نجد، ص۱۷۳-۱۷۹؛ تاریخ نجد و ملحقاته، ص۴۵۶.</ref>.<ref>[[لیلی راعی|راعی، لیلی]]، [[اخوان (مقاله)|مقاله «اخوان»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۲ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۲، ص:۱۰۸.</ref>