←اهمیّت عبادت (ارزش و جایگاه عبادت)
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
بنابراین، عبادت به معنای [[اطاعت]] بی چون و چرای ناشی از [[اعتقاد]] به [[استحقاق]] [[اطاعت]] است که موجب [[خضوع]] و [[انقیاد]] می شود<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۱.</ref>. | بنابراین، عبادت به معنای [[اطاعت]] بی چون و چرای ناشی از [[اعتقاد]] به [[استحقاق]] [[اطاعت]] است که موجب [[خضوع]] و [[انقیاد]] می شود<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۱.</ref>. | ||
==حقیقت عبادت== | |||
حقیقت عبادت که توجّه به خداست، بازیافتن خود [[واقعی]] است. انسان خود حقیقیاش را در عبادت و در توجه به ذات حق پیدا میکند و مییابد<ref>انسان کامل، ص۲۳۷.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۳۷۴.</ref> | |||
==اهمیّت عبادت (ارزش و جایگاه عبادت)== | ==اهمیّت عبادت (ارزش و جایگاه عبادت)== | ||