تفویض مطلق: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[خالق]] و رازق و مدیر عالم، اولاً و بالذات [[خداوند متعال]] است؛ ولی او خودْ [[مسئولیت]] این امور را به [[پیامبر]] یا [[امام]] واگذار می‌کند و ایشان نیز تمام [[افعال]] خود را به‌گونه طولی (نه مستقل) انجام می‌دهند؛ بدین معنا که [[خداوند]]، [[مسئولیت]] را به ایشان واگذار کرده است؛ اما هرگاه بخواهد، می‌تواند دخالت کرده یا این [[مسئولیت]] را از ایشان پس بگیرد؛ نظیر آنچه در باب [[افعال]] اختیاری [[انسان]] براساس [[نظریه ]]"بل [[امر بین الامرین]]" تصویر می‌کنیم؛

#رازقیت و [[مدیریت]] [[پیامبر]] و [[امام]] به‌نحو وساطت محض است. به دیگر سخن، در اینجا [[امام]]{{ع}} چیزی جز واسطه نیست و به‌معنای واقعی کلمه (نه از باب [[توحید افعالی]]) [[خالق]] و رازق و [[مدبر]] عالم خود [[خداوند]] است.

فرض دوم و سوم را می‌توان [[تفویض]] نامید؛ با این تفاوت که [[تفویض]] در قسم دوم به‌گونه [[تفویض]] در «لا [[جبر]] و لا [[تفویض]] بل [[امر بین الامرین]]» بوده، به‌گونه‌ای که [[خداوند]]، تمام [[مسئولیت]] را به فرد واگذار، و او نیز مستقل عمل کرده است و [[خداوند]] همان است که از او به‌عنوان خدای ساعت‌ساز یاد می‌شود. قسم سوم نیز [[تفویض]] طولی و از گونه "[[امر بین الامرین]]" به‌شمار می‌رود.<ref>ر. ک. [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]].</ref>