روی‌گردانی از دعا: تفاوت میان نسخه‌ها

*نخست آنکه بیشتر [[مردم]] از [[دعا]] روی گردانند و از آن کامی نمی‌برند، از همین رو بدون آنکه به [[علت]] این امر واقف شوند، به [[زندگی]] تلخ و ناروا دچار می‌شوند. آنان [[حقیقت]] این [[آیه شریفه]] را در عمل در می‌یابند که: {{متن قرآن|وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى}}<ref>«و هر که از یادکرد من روی برتابد بی‌گمان او را زیستنی  تنگ خواهد بود و روز رستخیز وی را نابینا بر خواهیم انگیخت» سوره طه، آیه ۱۲۴.</ref>؛ هرچند از توجه به آن [[غفلت]] می‌ورزند.

*و دو دیگر آنکه، این توهّم که روی‌گردانی از [[دعا]] تنها ویژه [[کافران]] و منکران [[اسلام]] است، امّا [[مسلمانان]] و نیز [[اهل کتاب]] مصداق روی‌گردانی از [[عبادت]] نیستند را رفع کرده، توجه دهیم که متأسفانه [[مسلمانان]] و حتّی شیعیان نیز این‌چنین‌اند.

==ضررها و [[مفاسد]] این [[رذیلت اخلاقی]]==