غدر امت: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[پیامبر]]، بارها به [[امام علی|امیر مؤمنان]] خبر داده بود که گروهی از [[امت]]، پس از وی با او سر ناسازگاری و [[مخالفت]] و [[دشمنی]] خواهند داشت و [[مانع]] رسیدن [[خلافت]] به آن [[حضرت]] خواهند شد. در این [[احادیث]] [[سخن]] از [[مظلومیّت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[غصب خلافت]] و آسیب دیدن [[فاطمه زهرا]] و مسمومیت [[امام حسن|امام مجتبی]] و [[شهادت]] [[امام حسین|سید الشهدا]] است. قضایای پس از [[رحلت]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} پیشاپیش به [[امام علی|علی]]{{ع}} گفته شده بود و آن [[حضرت]] از توطئه‌های [[قریش]] خبر داشت و بنابرآن بود که بر سر مسألۀ [[خلافت]] به [[نزاع]] نپردازد و [[خون]] [[دل]] بخورد و به خاطر [[حفظ]] [[اسلام]] [[تحمّل]] کند. [[پیامبر]] فرموده بود: [[امّت]] با تو [[نیرنگ]] خواهند زد، کینه‌هایشان را آشکار خواهند ساخت و اوضاع را به هم خواهند زد. گاهی هم [[امام علی|امیر مؤمنان]] در برخی حوادث که می‌فرمود: اگر نبود عهدی که با [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] دارم چنین و چنان می‌کردم، اشاره به این قضایاست. یکی از سخنان[[پیامبر]] به [[امام]] چنین است: {{عربی|انّ أمّتی ستغدر بک بعدی و یتّبع برّها فاجرها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۵۰ ح ۱۷، اثبات الهداة، ج ۲ ص ۳۲</ref> امتم پس از من با تو [[نیرنگ]] خواهند زد، [[نیکان]] هم از بدان [[پیروی]] خواهند کرد. نیز فرمود: {{عربی|اذا متّ ظهرت لک ضغائن فی صدور قوم یتمالئون علیک و یمنعونک حقّک}}.<ref>همان، ح ۱۶، در منابع اهل سنت هم آمده است. ر. ک: «فضائل الخمسة من الصحاح السته»، ج ۳ ص ۵۱</ref> آنگاه که بمیرم، کینه‌هایی در سینه‌های گروهی آشکار خواهد شد که بر ضدّ تو همدست شوند و تو را از [[حق]] خودت بازدارند. در اینگونه [[احادیث]]، حوادث یاد شده امتحانی هم برای [[امّت]] و هم برای [[اهل بیت]] به شمار آمده و [[خاندان پیامبر]] هم قول داده‌اند که بر آن [[صبر]] کنند.<ref>ر. ک: «بحار الأنوار»، ج ۲۸ ص ۳۷ تا ۸۴</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۳۱.</ref>.