←معنای لغوی و اصطلاحی
(←منابع) |
|||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
'''رسالت''' به معنای مأموریت و فرستادگی از جمله عالیترین مقامهای [[الهی]] است که به بعضی از انسانهای شایسته داده میشود تا پیام الهی را از طریق [[وحی]] دریافت کرده و به انسانها برساند و یا کاری را از طرف [[خداوند]] انجام دهند و به دارندگان چنین مقامی [[رسول]] گفته میشود. [[عصمت]]، [[معجزه]] و [[علم خدادادی]] از جملۀ ویژگیهای ایشان است و خداوند با فرستادن [[رسول|رسولان]] [[حجت]] را بر انسانها تمام کرده است. | '''رسالت''' به معنای مأموریت و فرستادگی از جمله عالیترین مقامهای [[الهی]] است که به بعضی از انسانهای شایسته داده میشود تا پیام الهی را از طریق [[وحی]] دریافت کرده و به انسانها برساند و یا کاری را از طرف [[خداوند]] انجام دهند و به دارندگان چنین مقامی [[رسول]] گفته میشود. [[عصمت]]، [[معجزه]] و [[علم خدادادی]] از جملۀ ویژگیهای ایشان است و خداوند با فرستادن [[رسول|رسولان]] [[حجت]] را بر انسانها تمام کرده است. | ||
== | ==معناشناسی رسالت== | ||
رسالت در لغت به معنای پیام، کتاب<ref>دهخدا، لغتنامه، ج ۷، ص ۱۰۵۸۵.</ref>، [[پیغمبری]]<ref>دهخدا، لغتنامه، ج ۷، ص ۱۰۵۸۴.</ref>، مأموریت و فرستادگی<ref>دهخدا، لغتنامه، ج ۷، ص ۱۰۵۸۴.</ref> آمده است که در تمام کاربستها و مشتقات آن به معنای برانگیختن<ref>التحقیق، ج ۴، ص ۱۲۸ (ذیل واژۀ رسل).</ref> و فرستادن چیزی است؛ به صورتی که حامل پیامی باشد<ref>التحقیق، ج ۴، ص ۱۳۰.</ref>. "[[رسول]]" نیز به معنای برانگیختن و کشیدن است<ref>احمدبنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۹۲.</ref>. | رسالت در لغت به معنای پیام، کتاب<ref>دهخدا، لغتنامه، ج ۷، ص ۱۰۵۸۵.</ref>، [[پیغمبری]]<ref>دهخدا، لغتنامه، ج ۷، ص ۱۰۵۸۴.</ref>، مأموریت و فرستادگی<ref>دهخدا، لغتنامه، ج ۷، ص ۱۰۵۸۴.</ref> آمده است که در تمام کاربستها و مشتقات آن به معنای برانگیختن<ref>التحقیق، ج ۴، ص ۱۲۸ (ذیل واژۀ رسل).</ref> و فرستادن چیزی است؛ به صورتی که حامل پیامی باشد<ref>التحقیق، ج ۴، ص ۱۳۰.</ref>. "[[رسول]]" نیز به معنای برانگیختن و کشیدن است<ref>احمدبنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۹۲.</ref>. | ||