←هراس ولید از امام علی{{ع}}
| خط ۲۰۷: | خط ۲۰۷: | ||
لقد ناداه فی الهیجا [[علی]] فاسمعه و لکن لا یجیب}}؛ وقعة صفین، نصر بن مزاحم، ص۴۱۸.</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[ولید بن عقبه (مقاله)|مقاله «ولید بن عقبه»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۷ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۷، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref> | لقد ناداه فی الهیجا [[علی]] فاسمعه و لکن لا یجیب}}؛ وقعة صفین، نصر بن مزاحم، ص۴۱۸.</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[ولید بن عقبه (مقاله)|مقاله «ولید بن عقبه»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۷ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۷، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref> | ||
==[[هراس]] | ==[[هراس]] ولید از [[امام علی]]{{ع}}== | ||
هنگام [[جنگ صفین]]، [[معاویه]] بر فراز تپهای ایستاده بود و | هنگام [[جنگ صفین]]، [[معاویه]] بر فراز تپهای ایستاده بود و دیدهبانی میکرد و به چشم خود میدید و میگفت: [[مرگ]] و [[ننگ]] بر این مردان! آیا در میان آنها یک تن نیست که با [[علی]] هماوردی کند یا غافلگیرانه و یا درگیر و دار [[جنگ]] و آمیختگی دو [[سپاه]] و گرد انگیزی در آوردگاه، وی را بکشد؟. | ||
[[ولید بن عقبه]] به او گفت: "تو خود به هماوردی او برو که به جنگ تن به تن با او سزاوارتر از دیگرانی". | [[ولید بن عقبه]] به او گفت: "تو خود به هماوردی او برو که به جنگ تن به تن با او سزاوارتر از دیگرانی". | ||
معاویه گفت: "به [[خدا]]، او مرا به هماوردی خواند تا آنجا که در برابر [[قریش]] شرمسار شدم، به خدا [[سوگند]]، هرگز خود به هماوردی او نخواهم رفت زیرا سپاه را جز برای [[نگهبانی]] از [[پیشوا]] به [[خدمت]] او نگماشتهاند". | معاویه گفت: "به [[خدا]]، او مرا به هماوردی خواند تا آنجا که در برابر [[قریش]] شرمسار شدم، به خدا [[سوگند]]، هرگز خود به هماوردی او نخواهم رفت زیرا سپاه را جز برای [[نگهبانی]] از [[پیشوا]] به [[خدمت]] او نگماشتهاند". | ||
[[عتبة بن ابی سفیان]] گفت: "از او روی، [[نهان]] کن چنانکه گویی ندای مبارزهطلبی او را نشنیدهای؛ شما میدانی که او [[حریث]] را کشت و [[عمرو بن عاص]] را رسوا کرد، و من حتی یک نفر را ندیدم که به دم تیغ او رفته و کشته نشده باشد"<ref>وقعة صفین، نصر بن مزاحم، ص۴۵۹.</ref>. | [[عتبة بن ابی سفیان]] گفت: "از او روی، [[نهان]] کن چنانکه گویی ندای مبارزهطلبی او را نشنیدهای؛ شما میدانی که او [[حریث]] را کشت و [[عمرو بن عاص]] را رسوا کرد، و من حتی یک نفر را ندیدم که به دم تیغ او رفته و کشته نشده باشد"<ref>وقعة صفین، نصر بن مزاحم، ص۴۵۹.</ref>. | ||
نقل شده، چون علی{{ع}} [[نماز صبح]] و [[مغرب]] را میگزارد و نمازش تمام میشد، میگفت: "خدایا! معاویه و | |||
نقل شده، چون علی{{ع}} [[نماز صبح]] و [[مغرب]] را میگزارد و نمازش تمام میشد، میگفت: "خدایا! معاویه و عمرو و [[ابوموسی]] و [[حبیب بن مسلمة]] و [[ضحاک بن قیس]] و ولید بن عقبه و [[عبدالرحمن بن خالد بن ولید]] را [[لعنت]] کن". این خبر به معاویه رسید و او نیز چون دست به [[دعا]] بر میداشت علی و [[ابن عباس]] و [[قیس بن سعد]] و [[حسن]] و [[حسین]]{{ع}} را لعنت میکرد<ref>وقعة صفین، نصر بن مزاحم، ص۵۵۲؛ انساب الاشراف، بلاذری، ج۲، ص۳۵۲؛ تاریخ الطبری، طبری، ج۵، ص۷۱.</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[ولید بن عقبه (مقاله)|مقاله «ولید بن عقبه»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۷ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۷، ص۵۰۱.</ref> | |||
==ولید و دستنوشتههای امام علی{{ع}}== | ==ولید و دستنوشتههای امام علی{{ع}}== | ||