جز
جایگزینی متن - 'زمینهساز' به 'زمینهساز'
جز (جایگزینی متن - 'تبیین' به 'تبیین') |
جز (جایگزینی متن - 'زمینهساز' به 'زمینهساز') |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
*دومین معنای [[آیه]] که "نشان یک امر غیر مادی" است نیز در [[شعر]] [[جاهلی]] به کار رفته است مانند: {{عربی|بآية ما تحبون}}<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۱۶۸؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۲، ص۲۷۵ – ۲۷۴.</ref>. | *دومین معنای [[آیه]] که "نشان یک امر غیر مادی" است نیز در [[شعر]] [[جاهلی]] به کار رفته است مانند: {{عربی|بآية ما تحبون}}<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۱۶۸؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۲، ص۲۷۵ – ۲۷۴.</ref>. | ||
*[[قرآن]] با کاربرد فراوان این کلمه در [[جهانبینی الهی]]، معنای گسترده و تازهای به این واژه داده است. | *[[قرآن]] با کاربرد فراوان این کلمه در [[جهانبینی الهی]]، معنای گسترده و تازهای به این واژه داده است. | ||
*هر آنچه [[معرفت]] به آن، | *هر آنچه [[معرفت]] به آن، زمینهساز [[معرفت به خداوند]]، اسماء جلال و [[جمال]] و [[افعال]] او باشد "آیات خدا" نامیده میشود. البته جملهای از [[قرآن]] که با اعداد مشخص شده است و یک [[سوره]] از تعدادی از آنها شکل پذیرفته است، اصطلاحاً "[[آیه]]" و جمع آن "[[آیات خدا]]" نامیده میشود. | ||
*"[[آیه]]" و "آیات" از اصطلاحات کلیدی [[قرآن]] است که میتوان آن را "کلمات کانونی" واژههایی از قبیل: [[الله]] [[رب]]، آفاق، انفس، [[ارض]]، سماوات، ثمرات نخیل و اعناب، ماء و غیره دانست که مجموعاً یک حوزه معناشناختی بسیار وسیعی را تشکیل میدهند. این حوزه معنایی بیانگر این است که تمام اموری که ما [[انسانها]] با آن در [[ارتباط]] هستیم نشانه وجود و حضور [[خداوند]] و [[حقانیت]] [[جهان آخرت]] میباشد. | *"[[آیه]]" و "آیات" از اصطلاحات کلیدی [[قرآن]] است که میتوان آن را "کلمات کانونی" واژههایی از قبیل: [[الله]] [[رب]]، آفاق، انفس، [[ارض]]، سماوات، ثمرات نخیل و اعناب، ماء و غیره دانست که مجموعاً یک حوزه معناشناختی بسیار وسیعی را تشکیل میدهند. این حوزه معنایی بیانگر این است که تمام اموری که ما [[انسانها]] با آن در [[ارتباط]] هستیم نشانه وجود و حضور [[خداوند]] و [[حقانیت]] [[جهان آخرت]] میباشد. | ||
*در [[فرهنگ قرآن]] به همه این امور، [[آیه]] یا [[آیات]] اطلاق میشود. واژه [[آیه]] به صورت مفرد و تثنیه و جمع روی هم ۳۸۲ بار در [[قرآن]] به کار رفته است. علاوه بر این افعالی که در [[قرآن]] به [[خدا]] نسبت داده شده و مواردی که به [[تأمل]] و دقت [[دستور]] میدهد، مانند: {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَوْا}} و {{متن قرآن|أَفَلَا يَنْظُرُونَ}} بیانگر نشانههای [[خداوند]] است با اینکه در آن واژه "[[آیه]]" به کار نرفته است. | *در [[فرهنگ قرآن]] به همه این امور، [[آیه]] یا [[آیات]] اطلاق میشود. واژه [[آیه]] به صورت مفرد و تثنیه و جمع روی هم ۳۸۲ بار در [[قرآن]] به کار رفته است. علاوه بر این افعالی که در [[قرآن]] به [[خدا]] نسبت داده شده و مواردی که به [[تأمل]] و دقت [[دستور]] میدهد، مانند: {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَوْا}} و {{متن قرآن|أَفَلَا يَنْظُرُونَ}} بیانگر نشانههای [[خداوند]] است با اینکه در آن واژه "[[آیه]]" به کار نرفته است. | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
:*تحصیل [[یقین]] به [[لقاء الله]]: {{متن قرآن|اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ}}<ref>«خداوند همان است که آسمانها را بیستونهایی که آنها را ببینید برافراخت سپس بر اورنگ (فرمانفرمایی جهان) استیلا یافت و خورشید و ماه را رام کرد؛ هر یک تا زمانی معیّن روان است؛ امر (آفرینش) را کارسازی میکند، آیات را آشکار میدارد باشد که شما به لقای پرورد» سوره رعد، آیه ۲.</ref>، | :*تحصیل [[یقین]] به [[لقاء الله]]: {{متن قرآن|اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ}}<ref>«خداوند همان است که آسمانها را بیستونهایی که آنها را ببینید برافراخت سپس بر اورنگ (فرمانفرمایی جهان) استیلا یافت و خورشید و ماه را رام کرد؛ هر یک تا زمانی معیّن روان است؛ امر (آفرینش) را کارسازی میکند، آیات را آشکار میدارد باشد که شما به لقای پرورد» سوره رعد، آیه ۲.</ref>، | ||
:*[[خروج]] از [[ظلمت]]: {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ}}<ref>«و به راستی موسی را با نشانههای خویش فرستادیم (و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن، بیگمان در آن نشانههایی برای هر شکیبای سپاسگزاری است» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>، | :*[[خروج]] از [[ظلمت]]: {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ}}<ref>«و به راستی موسی را با نشانههای خویش فرستادیم (و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن، بیگمان در آن نشانههایی برای هر شکیبای سپاسگزاری است» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>، | ||
:* | :*زمینهساز [[شکر]]: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ}}<ref>«و از آیات او این است که بادها را مژدهآور (باران) میفرستد و (چنین میکند) تا از بخشایش خود به شما بچشاند و تا کشتیها به فرمان وی روان گردند و تا از بخشش وی (روزی) بجویید و باشد که سپاس گزارید» سوره روم، آیه ۴۶.</ref> اشاره نمود. | ||
*'''شرایط بهرهگیری از [[آیات خدا]] عبارتند از:''' | *'''شرایط بهرهگیری از [[آیات خدا]] عبارتند از:''' | ||
:*[[پرهیز]] از [[استکبار]]: {{متن قرآن|إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}}<ref>«به آیات ما تنها کسانی ایمان دارند که چون آنها را بدیشان گوشزد کنند به سجده درمیافتند و پروردگارشان را با سپاس، پاک میخوانند و گردنکشی نمیورزند» سوره سجده، آیه ۱۵.</ref>، | :*[[پرهیز]] از [[استکبار]]: {{متن قرآن|إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}}<ref>«به آیات ما تنها کسانی ایمان دارند که چون آنها را بدیشان گوشزد کنند به سجده درمیافتند و پروردگارشان را با سپاس، پاک میخوانند و گردنکشی نمیورزند» سوره سجده، آیه ۱۵.</ref>، | ||