رزق در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۶٬۱۸۹ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۱
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۸: خط ۲۸:
رزق به اجسام اختصاص ندارد، بلکه هر موجودی غذایی از جنس خود دارد، بنابراین برای [[روح]] نیز مانند [[بدن]] غذاهای خاصی وجود دارد؛ مثلاً غذای [[عقل انسان]]، [[ادراک]] [[علوم]] و [[معارف]] بوده و [[حیات]] و [[رشد عقل]] به آن وابسته است؛ همچنین غذای [[فرشتگان]]، [[تسبیح]] و [[تقدیس]] و غذای قوای ظاهری و [[باطنی]] [[انسان]] از جنس آنها و ادراک متناسب با آنهاست. بر این اساس، رازقیت خداوند شامل همه موجودات، اعم از اجسام و مجردات و نیز در [[دنیا]] و [[آخرت]] می‌گردد <ref>تفسیر صدر المتالهین، ج ۱، ص ۲۹۱ـ۲۹۲. </ref> و رزق به دو نوع مادی و [[معنوی]] قسمت می‌شود<ref>مواهب الرحمن، ج ۱، ص ۷۰. </ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[سید مجتبی موسوی|موسوی]]؛ [[رزق (مقاله)|مقاله "رزق"]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>:
رزق به اجسام اختصاص ندارد، بلکه هر موجودی غذایی از جنس خود دارد، بنابراین برای [[روح]] نیز مانند [[بدن]] غذاهای خاصی وجود دارد؛ مثلاً غذای [[عقل انسان]]، [[ادراک]] [[علوم]] و [[معارف]] بوده و [[حیات]] و [[رشد عقل]] به آن وابسته است؛ همچنین غذای [[فرشتگان]]، [[تسبیح]] و [[تقدیس]] و غذای قوای ظاهری و [[باطنی]] [[انسان]] از جنس آنها و ادراک متناسب با آنهاست. بر این اساس، رازقیت خداوند شامل همه موجودات، اعم از اجسام و مجردات و نیز در [[دنیا]] و [[آخرت]] می‌گردد <ref>تفسیر صدر المتالهین، ج ۱، ص ۲۹۱ـ۲۹۲. </ref> و رزق به دو نوع مادی و [[معنوی]] قسمت می‌شود<ref>مواهب الرحمن، ج ۱، ص ۷۰. </ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[سید مجتبی موسوی|موسوی]]؛ [[رزق (مقاله)|مقاله "رزق"]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>:
=== رزق مادی و [[دنیوی]]===
=== رزق مادی و [[دنیوی]]===
# خوردنی ها: مانند انواع میوه‌ها: "واَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَاَخرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرتِ رِزقـًا لَکُم فَلا تَجعَلوا لِلّهِ اَندادًا واَنتُم تَعلَمون" (بقره / ۲، ۲۲)، دانه‌های خوراکی: "ونَزَّلنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبـرَکـًا فَاَنبَتنا بِهِ جَنّـتٍ وحَبَّ الحَصید" (ق / ۵۰، ۹)، گوشت [[چارپایان]]: "ومِنَ الاَنعـمِ حَمولَةً وفَرشـًا کُلوا مِمّا رَزَقَکُمُ اللّهُ.".. (انعام / ۶، ۱۴۲)، منّ و سَلوی: "وظَـلَّلنا عَلَیکُمُ الغَمامَ واَنزَلنا عَلَیکُمُ المَنَّ والسَّلوی کُلوا مِن طَیِّبـتِ ما رَزَقنـکُم وما ظَـلَمونا ولـکِن کانوا اَنفُسَهُم یَظلِمون" (بقره / ۲، ۵۷) و [[مائده]] آسمانی [[مریم]] علیهاالسلام: "... کُلَّما دَخَلَ عَلَیها زَکَرِیا المِحرابَ وَجَدَ عِندَها رِزقـًا قالَ یـمَریَمُ اَنّی لَکِ هـذا قالَت هُوَ مِن عِندِ اللّهِ اِنَّ اللّهَ یَرزُقُ مَن یَشاءُ بِغَیرِ حِساب". ([[آل عمران]] / ۳، ۳۷)
# '''خوردنی‌ها:''' مانند انواع میوه‌ها: {{متن قرآن|الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>«آنکه زمین را برای شما بستر و آسمان را سرپناهی  ساخت و از آسمان، آبی فرو فرستاد که با آن از میوه‌ها برای شما روزی‌یی برآورد، پس برای خداوند، دانسته همتایانی نیاورید» سوره بقره، آیه ۲۲.</ref>، دانه‌های خوراکی: {{متن قرآن|وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُبَارَكًا فَأَنْبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِيدِ}}<ref>«و از آسمان، آبی خجسته فرو فرستادیم آنگاه با آن بوستان‌ها و دانه درویدنی رویاندیم» سوره ق، آیه ۹.</ref>، گوشت [[چارپایان]]: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«و از چارپایان (برخی را بزرگ) باربردار و (برخی دیگر را) کوچک  (آفریده است)؛ از آنچه خداوند روزی شما کرده است بخورید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره انعام، آیه ۱۴۲.</ref>، منّ و سَلوی: {{متن قرآن|وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«و ابر را سایه‌بان  شما کردیم و ترانگبین و بلدرچین برایتان فرو فرستادیم (و گفتیم) از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کرده‌ایم، بخورید. و آنان بر ما ستم نکردند بلکه بر خویشتن ستم روا می‌داشتند» سوره بقره، آیه ۵۷.</ref> و [[مائده]] آسمانی [[مریم]]{{س}}: {{متن قرآن|فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«پس خداوند آن (دختر) را به نیکی پذیرفت و به نیکی (پروراند و) برآورد و زکریّا را سرپرست او کرد و هرگاه زکریّا در محراب (عبادت) نزد وی می‌رفت کنار او، رزقی می‌یافت و می‌پرسید: ای مریم! این از کجا برای تو آمده است؟ و او می‌گفت: از نزد خداوند؛ (آری) خداوند به هر که بخواهد بی‌حساب (و شمار) روزی می‌دهد» سوره آل عمران، آیه ۳۷.</ref>
# [[آشامیدنی]] ها:مانند آب [[باران]]: "هُوَ الَّذی یُریکُم‌ءایـتِهِ ویُنَزِّلُ لَکُم مِنَ السَّماءِ رِز قـًا.".. ([[غافر]] / ۴۰، ۱۳؛ نیز نک: جاثیه / ۴۵، ۵) <ref> المیزان، ج ۱۸، ص ۱۵۶. </ref> و آب چشمه: "واِذِ استَسقی [[موسی]] لِقَومِهِ فَقُلنَا اضرِب بِعَصاکَ الحَجَرَ فَانفَجَرَت مِنهُ اثنَتا عَشرَةَ عَینًا قَد عَلِمَ کُلُّ اُناسٍ مَشرَبَهُم کُلوا واشرَبوا مِن رِزقِ اللّهِ ولا تَعثَوا فِی الاَرضِ مُفسِدین"(بقره / ۲، ۶۰)، هرچند به [[اعتقاد]] برخی، اطلاق [[رزق]] بر باران مَجاز یا از باب اتساع در لغت است. <ref>مواهب الرحمن، ج ۱، ص ۶۹ـ۷۰؛ شرح اصول کافی، ج ۱، ص ۱۱۱. </ref> [[قرآن کریم]] [[رزق]] مادی را با اوصاف متعددی همراه کرده است؛ همچون [[وصف]] "[[حلال]]" که مراد از آن [[مباح]] است: "وکُلوا مِمّا رَزَقَکُمُ اللّهُ حَلـلاً طَیِّبـًا واتَّقوا اللّهَ الَّذی اَنتُم بِهِ مُؤمِنون" ([[مائده]] / ۵، ۸۸؛ نیز نک: [[یونس]] / ۱۰، ۵۹) <ref>الصافی، ج ۲، ص ۸۰. </ref>، "من حیث لایحتسب" که به تصریح برخی [[روایات]]، درباره دنیاست؛<ref>نور الثقلین، ج ۵، ص ۳۵۵. </ref> یعنی رزقی که خارج از محاسبات معمول به دست آید: "ویَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِبُ.".. ([[طلاق]] / ۶۵، ۳) <ref>التحریر و التنویر، ج ۲۸، ص ۲۸۰. </ref>، "فراوان": "وضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً قَریَةً کانَت ءامِنَةً مُطمَنَّةً یَأتیها رِزقُها رَغَدًا مِن کُلِّ مَکانٍ" (نحل / ۱۶، ۱۱۲) <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۳، ص ۲۴۶. </ref> و "طیّب" یعنی رزقی که نفس [[انسانی]] بدان مایل بوده و برای استفاده، آن را قصد می‌کند <ref>التحریر و التنویر، ج ۲، ص ۱۰۱. </ref> و در برخی روایات به [[رزق حلال]] [[تفسیر]] شده است: "واَنزَلنا عَلَیکُمُ المَنَّ والسَّلوی کُلوا مِن طَیِّبـتِ ما رَزَقنـکُم". (بقره / ۲، ۵۷، ۱۷۲؛ نیز نک: [[اعراف]] / ۷، ۱۶۰؛ طه / ۲۰، ۸۰ ـ ۸۱) <ref>تفسیر فرات الکوفی، ص ۲۷۷. </ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[سید مجتبی موسوی|موسوی]]؛ [[رزق (مقاله)|مقاله "رزق"]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
# '''[[آشامیدنی]]‌ها:''' مانند آب [[باران]]: {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّمَاءِ رِزْقًا وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ}}<ref>«اوست که آیات خویش را به شما می‌نمایاند و از آسمان برای شما روزی فرو می‌فرستد و جز آن کس که (به سوی خداوند) باز می‌گردد پند نمی‌گیرد» سوره غافر، آیه ۱۳.</ref>؛ نیز نک: {{متن قرآن|وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ}}<ref>«و در پیاپی آمدن شب و روز و در بارانی  که خداوند از آسمان فرو می‌بارد و زمین را پس از مردن آن  بدان زنده می‌دارد و در گرداندن  بادها نشانه‌هایی است برای گروهی که خرد می‌ورزند» سوره جاثیه، آیه ۵.</ref>.<ref> المیزان، ج ۱۸، ص ۱۵۶. </ref> و آب چشمه: {{متن قرآن|وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی برای مردم خود در پی آب بود و گفتیم: با چوبدست خود به سنگ فرو کوب آنگاه دوازده چشمه از آن فرا جوشید؛ (چنان‌که) هر دسته‌ای از مردم آبشخور خویش را باز می‌شناخت؛ از روزی خداوند بخورید و بنوشید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره بقره، آیه ۶۰.</ref>، هرچند به [[اعتقاد]] برخی، اطلاق [[رزق]] بر باران مَجاز یا از باب اتساع در لغت است. <ref>مواهب الرحمن، ج ۱، ص ۶۹ـ۷۰؛ شرح اصول کافی، ج ۱، ص ۱۱۱. </ref>
 
[[قرآن کریم]] [[رزق]] مادی را با اوصاف متعددی همراه کرده است؛ همچون [[وصف]] "[[حلال]]" که مراد از آن [[مباح]] است: {{متن قرآن|وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلَالًا طَيِّبًا وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ}}<ref>«و از آنچه خداوند حلال و پاکیزه روزی شما کرده است بخورید و از خداوند که بدو ایمان دارید  پروا کنید» سوره مائده، آیه ۸۸.</ref>؛ نیز نک: {{متن قرآن|قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَرَامًا وَحَلَالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ}}<ref>«بگو: مرا خبر دهید: آنچه را که خداوند از روزی برایتان فرو فرستاده است حلال و (برخی را) حرام گردانیده‌اید،  آیا خداوند به شما اجازه داده است یا بر خداوند دروغ می‌بندید؟» سوره یونس، آیه ۵۹.</ref>.<ref>الصافی، ج ۲، ص ۸۰. </ref>، {{متن قرآن|مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ}}<ref> سوره طلاق، آیه ۳.</ref> که به تصریح برخی [[روایات]]، درباره دنیاست؛<ref>نور الثقلین، ج ۵، ص ۳۵۵. </ref> یعنی رزقی که خارج از محاسبات معمول به دست آید<ref>التحریر و التنویر، ج ۲۸، ص ۲۸۰. </ref>، "فراوان": {{متن قرآن|وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ}}<ref>«و خداوند شهری را مثل آورد که در امن و آرامش بود، روزی (مردم) اش از همه جا فراوان می‌رسید آنگاه به نعمت‌های خداوند ناسپاسی کرد و خداوند به کیفر آنچه (مردم آن) انجام می‌دادند گرسنگی و هراس فراگیر  را به (مردم) آن چشانید» سوره نحل، آیه ۱۱۲.</ref>.<ref>التحریر و التنویر، ج ۱۳، ص ۲۴۶. </ref> و {{متن قرآن|طَيِّبَ}}<ref> سوره بقره، آیه ۵۷.</ref> یعنی رزقی که نفس [[انسانی]] بدان مایل بوده و برای استفاده، آن را قصد می‌کند <ref>التحریر و التنویر، ج ۲، ص ۱۰۱. </ref> و در برخی روایات به [[رزق حلال]] [[تفسیر]] شده است: {{متن قرآن|وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«و ابر را سایه‌بان  شما کردیم و ترانگبین و بلدرچین برایتان فرو فرستادیم (و گفتیم) از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کرده‌ایم، بخورید. و آنان بر ما ستم نکردند بلکه بر خویشتن ستم روا می‌داشتند» سوره بقره، آیه ۵۷.</ref>، {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ}}<ref>«هان ای مؤمنان! از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کرده‌ایم بخورید و خداوند را سپاس بگزارید اگر تنها او را می‌پرستید» سوره بقره، آیه ۱۷۲.</ref>، {{متن قرآن|وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«و آنان را به دوازده سبط که هر یک امتی بود بخش کردیم و چون قوم موسی از وی آب خواستند به موسی وحی کردیم که با چوبدست خود به (آن) سنگ بزن! و دوازده چشمه از آن فرا جوشید هر گروهی آبشخور خویش بازشناخت، و ابر را بر آنان سایه‌بان کردیم و بر آنها ترانگبین و بلدرچین فرو فرستادیم (و گفتیم:) از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کرده‌ایم بخورید و آنان به ما ستم نورزیدند که بر خویشتن ستم می‌کردند» سوره اعراف، آیه ۱۶۰.</ref>، {{متن قرآن|يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَوَاعَدْنَاكُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى}}<ref>«ای بنی اسرائیل! ما شما را از دشمنتان رهایی بخشیدیم و با شما در سوی راست (کوه) طور وعده نهادیم و برای شما ترنجبین  و بلدرچین  فرو فرستادیم» سوره طه، آیه ۸۰.</ref>، {{متن قرآن|كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى}}<ref>«از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کرده‌ایم بخورید و در آن از اندازه مگذرید که خشم من شما را فرا گیرد و هر که خشم من او را فرا گیرد بی‌گمان نابود خواهد شد» سوره طه، آیه ۸۱.</ref>.<ref>تفسیر فرات الکوفی، ص ۲۷۷. </ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[سید مجتبی موسوی|موسوی]]؛ [[رزق (مقاله)|مقاله "رزق"]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
=== رزق [[معنوی]] و [[اخروی]]===
=== رزق [[معنوی]] و [[اخروی]]===
# [[نبوت]]
#'''[[نبوت]]:''' {{متن قرآن|قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ}}<ref>«گفت: ای قوم من! به من بگویید که اگر برهانی از پروردگار خود داشته باشم و او نیز از نزد خویش به من روزی نیکویی ارزانی داشته باشد (شما چه خواهید کرد؟) و من در آنچه شما را از آن باز می‌دارم نمی‌خواهم با شما مخالفت کنم، تا آنجا که می‌توانم جز اصلاح نظری ندارم و توفیق من جز با خداوند نیست، بر او توکل دارم و به سوی او باز می‌گردم» سوره هود، آیه ۸۸.</ref>
"قالَ یـقَومِ اَرَءَیتُم اِن کُنتُ عَلی بَیِّنَةٍ مِن رَبّی ورَزَقَنی مِنهُ رِزقـًا حَسَنـًا". ([[هود]] / ۱۱، ۸۸)
#'''[[حکومت]] و [[عزت]]:'''{{متن قرآن|قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«بگو خداوندا! ای دارنده فرمانروایی! به هر کس بخواهی فرمانروایی می‌بخشی و از هر کس بخواهی فرمانروایی را باز می‌ستانی و هر کس را بخواهی گرامی می‌داری و هر کس را بخواهی خوار می‌گردانی؛ نیکی در کف توست بی‌گمان تو بر هر کاری توانایی» سوره آل عمران، آیه ۲۶.</ref>، {{متن قرآن|تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«از شب می‌کاهی و به روز می‌افزایی و از روز می‌کاهی و به شب می‌افزایی؛ و زنده را از مرده و مرده را از زنده بر می‌آوری و به هر که بخواهی بی‌حساب (و شمار) روزی می‌بخشی» سوره آل عمران، آیه ۲۷.</ref>
# [[حکومت]] و [[عزت]]
#'''[[قرآن]]:''' {{متن قرآن|وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ}}<ref>«و (سپاسگزاری برای) روزی و بهره خود را (از این قرآن) همین قرار داده‌اید که (نعمت‌های خداوند را) دروغ می‌شمارید؟» سوره واقعه، آیه ۸۲.</ref>
"قُلِ اللَّهُمَّ مــلِکَ المُلکِ تُؤتی المُلکَ مَن تَشاءُ وتَنزِعُ المُلکَ مِمَّن تَشاءُ وتُعِزُّ مَن تَشاءُ وتُذِلُّ مَن تَشاءُ."... ([[آل عمران]] / ۳، ۲۶ ـ ۲۷)
#'''نعمت‌های [[بهشتیان]]:'''{{متن قرآن|وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا قَالُوا هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}}<ref>«و به کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند نوید ده که بوستان‌هایی خواهند داشت که جویبارهایی از بن آنها روان است. هرگاه میوه‌ای از آن بوستان‌ها روزی آنان گردد، می‌گویند این همان است که از پیش روزی ما شده بود و همانند آن برای آنان آورده می‌شود و آنها در آن همسرانی پاکیزه دارند و در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۵.</ref>
# [[قرآن]]
#[[رزق]] [[شهیدان]]: {{متن قرآن|وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ}}<ref>«و کسانی را که در راه خداوند کشته شده‌اند مرده مپندار که زنده‌اند، نزد پروردگارشان روزی می‌برند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۹.</ref>.<ref> کشاف اصطلاحات الفنون، ج ۱، ص ۲۷۸. </ref>
"وتَجعَلونَ رِزقَکُم اَنَّکُم تُکَذِّبون". (واقعه / ۵۶، ۸۲)
 
# نعمت‌های [[بهشتیان]]
[[رزق]] [[معنوی]] و [[اخروی]] نیز در قرآن با اوصاف گوناگونی همراه شده است؛ همچون "معلوم" به معنای رزق متمایز برای مخلَصان: {{متن قرآن|أُولَئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ}}<ref>«که آنان را روزی شناخته‌ای است» سوره صافات، آیه ۴۱.</ref>.<ref> المیزان، ج ۱۷، ص ۱۳۵. </ref>، "[[کریم]]" به معنای رزق نفیس <ref>التحریر و التنویر، ج ۹، ص ۲۲. </ref> یا رزقی که بی‌درخواست نصیب کسی می‌شود <ref> مقتنیات الدرر، ج ۹، ص ۳. </ref> یا رزق مهم و بزرگ در [[بهشت]] یا رزق دائم و فراوان که همراه ضرر، [[خوف]] نابودی یا [[حسابرسی]] آن نیست <ref>مجمع البیان، ج ۴، ص ۷۹۹. </ref> یا رزقی که رازقش سخیّ است: {{متن قرآن|أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ}}<ref>«آنانند که به راستی مؤمنند؛ آنها نزد پروردگارشان پایه‌ها  و آمرزش و روزی ارجمندی دارند» سوره انفال، آیه ۴.</ref>،  {{متن قرآن|وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ}}<ref>«و کسانی که ایمان آورده و هجرت گزیده و در راه خداوند جهاد کرده‌اند و کسانی که (به آنان) پناه داده و یاری رسانده‌اند به راستی مؤمن‌اند؛ آنان آمرزش و روزی ارجمندی دارند» سوره انفال، آیه ۷۴.</ref>، {{متن قرآن|فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ}}<ref>«پس آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند آمرزش و روزی ارجمندی دارند» سوره حج، آیه ۵۰.</ref>، {{متن قرآن|الْخَبِيثَاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَاتِ وَالطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ أُولَئِكَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ}}<ref>«پلید زنان برای پلید مردان و پلید مردان برای پلید زنانند و پاک زنان، برای پاک مردان و پاک مردان برای پاک زنانند، آنان از آنچه (شایعه سازان) می‌گویند برکنارند، آنان آمرزش و روزی ارجمندی دارند» سوره نور، آیه ۲۶.</ref>، {{متن قرآن|لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ}}<ref>«تا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند پاداش دهد؛ آنانند که آمرزش و روزی ارزشمندی خواهند داشت» سوره سبأ، آیه ۴.</ref>،  {{متن قرآن|وَمَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَيْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيمًا}}<ref>«و هر یک از شما که در برابر خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کند  و کاری شایسته انجام دهد پاداش او را دوبار  می‌دهیم و برای او روزی ارجمندی آماده می‌داریم» سوره احزاب، آیه ۳۱.</ref>.<ref> التحریر و التنویر، ج ۹، ص ۲۲. </ref>، "بهتر و پایدارتر": {{متن قرآن|وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى}}<ref>«و به آنچه با آن دسته‌هایی از آنان را بهره‌مند گردانده‌ایم چشم مدوز، آراستگی زندگی این جهان را (به آنان داده‌ایم) تا آنان را در آن بیازماییم و روزی پروردگارت بهتر و پایاتر است» سوره طه، آیه ۱۳۱.</ref> و "بی‌پایان" {{متن قرآن|إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ}}<ref>«این، بی‌گمان (همان) روزی ماست که پایانی ندارد» سوره ص، آیه ۵۴.</ref> برخی اوصاف نیز درباره هر دو رزق مادی و معنوی به کار رفته‌اند؛ همچون "[[پسندیده]]": {{متن قرآن|وَمِنْ ثَمَرَاتِ النَّخِيلِ وَالْأَعْنَابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ}}<ref>«و از میوه‌های خرمابن و انگورها شراب  و روزی نیکویی به دست می‌آورید، به راستی در این (کار) نشانه‌ای است برای گروهی که خرد می‌ورزند» سوره نحل، آیه ۶۷.</ref>، {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ وَمَنْ رَزَقْنَاهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَجَهْرًا هَلْ يَسْتَوُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد و کسی را که به او از خویش روزی نیکویی داده‌ایم و او پنهان و آشکار از آن می‌بخشد؛ آیا (این دو) برابرند؟» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref>، {{متن قرآن|وَالَّذِينَ هَاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مَاتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقًا حَسَنًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ}}<ref>«و آنان که در راه خداوند هجرت گزیدند سپس کشته شدند یا درگذشتند خداوند به آنان روزی نیکویی خواهد داد و بی‌گمان خداوند بهترین روزی‌دهندگان است» سوره حج، آیه ۵۸.</ref>؛ نیز نک: {{متن قرآن|قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ}}<ref>«گفت: ای قوم من! به من بگویید که اگر برهانی از پروردگار خود داشته باشم و او نیز از نزد خویش به من روزی نیکویی ارزانی داشته باشد (شما چه خواهید کرد؟) و من در آنچه شما را از آن باز می‌دارم نمی‌خواهم با شما مخالفت کنم، تا آنجا که می‌توانم جز اصلاح نظری ندارم و توفیق من جز با خداوند نیست، بر او توکل دارم و به سوی او باز می‌گردم» سوره هود، آیه ۸۸.</ref> و "بی‌حساب" به معنای بدون عوضی از سوی مرزوق و بدون [[استحقاق]] وی <ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۳۷. </ref> که کنایه از [[نفی]] [[علم]] به مقدار [[رزق]] است: {{متن قرآن|تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«از شب می‌کاهی و به روز می‌افزایی و از روز می‌کاهی و به شب می‌افزایی؛ و زنده را از مرده و مرده را از زنده بر می‌آوری و به هر که بخواهی بی‌حساب (و شمار) روزی می‌بخشی» سوره آل عمران، آیه ۲۷.</ref>، {{متن قرآن|فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«پس خداوند آن (دختر) را به نیکی پذیرفت و به نیکی (پروراند و) برآورد و زکریّا را سرپرست او کرد و هرگاه زکریّا در محراب (عبادت) نزد وی می‌رفت کنار او، رزقی می‌یافت و می‌پرسید: ای مریم! این از کجا برای تو آمده است؟ و او می‌گفت: از نزد خداوند؛ (آری) خداوند به هر که بخواهد بی‌حساب (و شمار) روزی می‌دهد» سوره آل عمران، آیه ۳۷.</ref>،{{متن قرآن|زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«زندگانی این جهان برای کافران آراسته شده است و (آنان) مؤمنان را به ریشخند می‌گیرند اما پرهیزگاران در روز رستخیز از آنان فراترند و خداوند به هر کس بخواهد بی‌شمار روزی می‌رساند» سوره بقره، آیه ۲۱۲.</ref>،{{متن قرآن|لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«تا خداوند آنان را بهتر از آنچه انجام داده‌اند پاداش دهد و با بخشش خویش به آنان پاداشی افزون بخشد؛ و خداوند به هر که بخواهد بی‌شمار روزی می‌رساند» سوره نور، آیه ۳۸.</ref>، {{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ}}<ref>«کسانی که گناهی کنند جز همانند آن کیفر نمی‌بینند و کسانی که کاری شایسته بجای آورند و مؤمن باشند چه مرد چه زن به بهشت درمی‌آیند؛ در آن بی‌حساب (و شمار) روزی داده می‌شوند» سوره غافر، آیه ۴۰.</ref>.<ref>التحریر و التنویر، ج ۲، ص ۲۸۱. </ref>؛ نه مقدار نداشتن و نامحدود بودن آن، زیرا در این صورت با [[آیات]] بیانگر مقدار داشتن هر چیز ناسازگار است: {{متن قرآن|فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا }}<ref>«پس، چون به سر آمد عدّه خویش رسیدند یا به شایستگی نگاهشان دارید یا به شایستگی از آنان جدا شوید و دو تن دادگر از (میان) خود گواه بگیرید و گواهی را برای خداوند برپا دارید؛ این است که با آن، به کسی که به خداوند و روز بازپسین ایمان دارد اندرز داده می‌شود و هر کس از خداوند پروا کند (خداوند) برای او دری می‌گشاید و به او از جایی که گمان نمی‌برد روزی می‌دهد و هر که بر خدا توکل کند همو وی را بسنده است؛ به راستی خداوند به خواست خویش، رسنده است  و بی‌گمان خداوند برای هر چیز، اندازه‌ای نهاده است» سوره طلاق، آیه ۲-۳.</ref>.<ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۳۷ـ۱۴۰. </ref>، {{متن قرآن|إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ}}<ref>«ما هر چیزی را به اندازه‌ای آفریده‌ایم» سوره قمر، آیه ۴۹.</ref> برخی بی حساب بودن رزق را از این رو دانسته‌اند که در برابر عوض و استحقاق نیست. <ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۳۷ـ۱۴۰. </ref>
"وبشر الذین امنوا وعملوا الصــلحـت ان لهم جنـت [[تجری]] من تحتها الانهـر کلما رزقوا منها من ثمرة رزقـا قالوا هـذا الذی رزقنا من قبل واتوا به متشـبهـا". (بقره/۲، ۲۵)
 
# [[رزق]] [[شهیدان]]
برخی از [[مشایخ]] [[صوفیه]] براساس [[آیات قرآن]]، [[رزق]] را ۴ قسم کرده‌اند:
"ولا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللّهِ اَموتـًا بَل اَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون"(آل عمران / ۳، ۱۶۹) <ref> کشاف اصطلاحات الفنون، ج ۱، ص ۲۷۸. </ref> ([[رزق]] [[معنوی]] و [[اخروی]] نیز در قرآن با اوصاف گوناگونی همراه شده است؛ همچون "معلوم" به معنای رزق متمایز برای مخلَصان: "اُولکَ لَهُم رِزقٌ مَعلوم" (صافّات / ۳۷، ۴۱) <ref> المیزان، ج ۱۷، ص ۱۳۵. </ref>، "[[کریم]]" به معنای رزق نفیس <ref>التحریر و التنویر، ج ۹، ص ۲۲. </ref> یا رزقی که بی‌درخواست نصیب کسی می‌شود <ref> مقتنیات الدرر، ج ۹، ص ۳. </ref> یا رزق مهم و بزرگ در [[بهشت]] یا رزق دائم و فراوان که همراه ضرر، [[خوف]] نابودی یا [[حسابرسی]] آن نیست <ref>مجمع البیان، ج ۴، ص ۷۹۹. </ref> یا رزقی که رازقش سخیّ است: "اُولکَ هُمُ المُؤمِنونَ حَقـًّا لَهُم دَرَجـتٌ عِندَ رَبِّهِم ومَغفِرَةٌ ورِزقٌ کَریم" ([[انفال]] / ۸، ۴، ۷۴؛ نیز نک: [[حجّ]] / ۲۲، ۵۰؛ [[نور]] / ۲۴، ۲۶؛ [[سبأ]] / ۳۴، ۴؛ [[احزاب]] / ۳۳، ۳۱) <ref> التحریر و التنویر، ج ۹، ص ۲۲. </ref>، "بهتر و پایدارتر": "ولا تَمُدَّنَّ عَینَیکَ اِلی ما مَتَّعنا بِهِ اَزوجـًا مِنهُم زَهرَةَ الحَیوةِ الدُّنیا لِنَفتِنَهُم فیهِ ورِزقُ رَبِّکَ خَیرٌ واَبقی" (طه / ۲۰، ۱۳۱) و "بی‌پایان" "اِنَّ هـذا لَرِزقُنا ما لَهُ مِن نَفاد". / ۳۸، ۵۴) برخی اوصاف نیز درباره هر دو رزق مادی و معنوی به کار رفته‌اند؛ همچون "[[پسندیده]]": "ومِن ثَمَرتِ النَّخیلِ والاَعنـبِ تَتَّخِذونَ مِنهُ سَکَرًا ورِزقـًا حَسَنـًا اِنَّ فی ذلِکَ لَأیَةً لِقَومٍ یَعقِلون" (نحل / ۱۶، ۶۷، ۷۵)، "والَّذینَ هاجَروا فی سَبیلِ اللّهِ ثُمَّ قُتِلوا اَو ماتوا لَیَرزُقَنَّهُمُ اللّهُ رِزقـًا حَسَنـًا.".. ([[حجّ]] / ۲۲، ۵۸؛ نیز نک: [[هود]] / ۱۱، ۸۸) و "بی‌حساب" به معنای بدون عوضی از سوی مرزوق و بدون [[استحقاق]] وی <ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۳۷. </ref> که کنایه از [[نفی]] [[علم]] به مقدار [[رزق]] است: "وتَرزُقُ مَن تَشاءُ بِغَیرِ حِساب" ([[آل عمران]] / ۳، ۲۷، ۳۷؛ نیز نک: بقره / ۲، ۲۱۲؛ [[نور]] / ۲۴، ۳۸؛ [[غافر]] / ۴۰، ۴۰) <ref>التحریر و التنویر، ج ۲، ص ۲۸۱. </ref>؛ نه مقدار نداشتن و نامحدود بودن آن، زیرا در این صورت با [[آیات]] بیانگر مقدار داشتن هر چیز ناسازگار است: "... ومَن یَتَّقِ اللّهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجـا * ویَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِبُ... قَد جَعَلَ اللّهُ لِکُلِّ شَی‌ءٍ قَدرا" ([[طلاق]] / ۶۵، ۲ ـ ۳) <ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۳۷ـ۱۴۰. </ref>، "اِنّا کُلَّ شَی‌ءٍ خَلَقنـهُ بِقَدَر". ([[قمر]] / ۵۴، ۴۹) برخی بی حساب بودن رزق را از این رو دانسته‌اند که در برابر عوض و استحقاق نیست. <ref> المیزان، ج ۳، ص ۱۳۷ـ۱۴۰. </ref> برخی از [[مشایخ]] [[صوفیه]] براساس [[آیات قرآن]]، [[رزق]] را ۴ قسم کرده‌اند:
#'''رزق مضمون؛''' یعنی آنچه [[انسان]] می‌خورد و می‌آشامد و به حد [[کفاف]] اوست: {{متن قرآن|وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ}}<ref>«و هیچ جنبنده‌ای در زمین نیست مگر که روزی‌اش بر خداوند است و (خداوند) آرامشگاه  و ودیعه‌گاه  او را می‌داند؛ (این) همه در کتابی روشن (آمده) است» سوره هود، آیه ۶.</ref>؛
۱. رزق مضمون؛ یعنی آنچه [[انسان]] می‌خورد و می‌آشامد و به حد [[کفاف]] اوست: "وما مِن دابَّةٍ فِی الاَرضِ اِلاّ عَلَی اللّهِ رِزقُها ویَعلَمُ مُستَقَرَّها ومُستَودَعَها کُلٌّ فی کِتـبٍ مُبین" (هود / ۱۱، ۶)؛
#'''رزق مقسوم؛''' یعنی آنچه در ازل قسمت شده و در [[لوح محفوظ]] ثبت است: {{متن قرآن|وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ}}<ref>«و هیچ چیز نیست جز آنکه گنجینه‌های آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه معیّن فرو نمی‌فرستیم» سوره حجر، آیه ۲۱.</ref>
۲. رزق مقسوم؛ یعنی آنچه در ازل قسمت شده و در [[لوح محفوظ]] ثبت است: "واِن مِن شَی‌ءٍ اِلاّ عِندَنا خَزانُهُ وما نُنَزِّلُهُ اِلاّ بِقَدَرٍ مَعلوم" ([[حجر]] / ۱۵، ۲۱)؛
#'''رزق مملوک؛''' آنچه در مِلْک انسان است: {{متن قرآن|الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ}}<ref>«همان کسانی که «غیب» را باور و نماز را برپا می‌دارند و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم می‌بخشند» سوره بقره، آیه ۳.</ref>.
۳. رزق مملوک؛ آنچه در مِلْک انسان است: "اَلَّذینَ یُؤمِنونَ بِالغَیبِ ویُقیمونَ الصَّلوةَ ومِمّا رَزَقنـهُم یُنفِقون" (بقره / ۲، ۳)؛ ۴. رزق [[موعود]]؛ آنچه [[خداوند]] به [[بندگان]] صالحش [[وعده]] داده است. (طلاق / ۶۵، ۳) <ref>کشاف اصطلاحات الفنون، ج ۱، ص ۸۵۹. </ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[سید مجتبی موسوی|موسوی]]؛ [[رزق (مقاله)|مقاله "رزق"]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
#'''رزق [[موعود]]؛''' آنچه [[خداوند]] به [[بندگان]] صالحش [[وعده]] داده است {{متن قرآن|وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا}}<ref>«و به او از جایی که گمان نمی‌برد روزی می‌دهد و هر که بر خدا توکل کند همو وی را بسنده است؛ به راستی خداوند به خواست خویش، رسنده است  و بی‌گمان خداوند برای هر چیز، اندازه‌ای نهاده است» سوره طلاق، آیه ۳.</ref>.<ref>کشاف اصطلاحات الفنون، ج ۱، ص ۸۵۹. </ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی]] و [[سید مجتبی موسوی|موسوی]]؛ [[رزق (مقاله)|مقاله "رزق"]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>


==عوامل برخورداری از انواع [[رزق]]==
==عوامل برخورداری از انواع [[رزق]]==
۱۱۵٬۲۵۷

ویرایش