←دعا
(←دعا) |
|||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
توکل بر [[نصر]] [[الهی]] از عوامل کلیدی در کسب پیروزی است. در [[آیه]] ۲۳ [[مائده]] / ۵ و از زبان دو تن از [[مؤمنان]] بنیاسرائیل بر این مطلب تأکید شده است که ورود به عرصه [[کارزار]] با [[توکل بر خدا]] [[غلبه]] و [[فتح]] را در پی دارد: «فَاِذا دَخَلتُموهُ فَاِنَّکُم غــلِبونَ و عَلَی اللّهِ فَتَوَکَّلوا اِن کُنتُم مُؤمِنین»(مائده / ۵، ۲۳)؛ همچنین بر کفایت [[خداوند]] از کسی که بر او توکل * کند در [[آیات]] متعددی تأکید شده است.([[احزاب]] / ۳۳، ۳؛ [[طلاق]] / ۶۵، ۳)<ref>جامع البیان، مج ۷، ج ۱۲، ص ۱۹۲؛ تفسیر [[قرطبی]]، ج ۱۸، ص ۱۶۲؛ [[تفسیر ابن کثیر]]، ج ۱، ص ۵۳۰. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | توکل بر [[نصر]] [[الهی]] از عوامل کلیدی در کسب پیروزی است. در [[آیه]] ۲۳ [[مائده]] / ۵ و از زبان دو تن از [[مؤمنان]] بنیاسرائیل بر این مطلب تأکید شده است که ورود به عرصه [[کارزار]] با [[توکل بر خدا]] [[غلبه]] و [[فتح]] را در پی دارد: «فَاِذا دَخَلتُموهُ فَاِنَّکُم غــلِبونَ و عَلَی اللّهِ فَتَوَکَّلوا اِن کُنتُم مُؤمِنین»(مائده / ۵، ۲۳)؛ همچنین بر کفایت [[خداوند]] از کسی که بر او توکل * کند در [[آیات]] متعددی تأکید شده است.([[احزاب]] / ۳۳، ۳؛ [[طلاق]] / ۶۵، ۳)<ref>جامع البیان، مج ۷، ج ۱۲، ص ۱۹۲؛ تفسیر [[قرطبی]]، ج ۱۸، ص ۱۶۲؛ [[تفسیر ابن کثیر]]، ج ۱، ص ۵۳۰. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | ||
===[[دعا]]=== | ===[[دعا]]=== | ||
[[دعا]] برای پیروزی نیز از جمله | [[دعا]] برای پیروزی نیز از جمله راههایی است که خداوند برای دستیابی به فتح آن را توصیه میکند و پیروزی و [[ظفر]]، [[استجابت]] خداوند برای این دعای مؤمنان است {{متن قرآن|وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}}<ref>«و گفتارشان جز این نبود که (می) گفتند: پروردگارا! از گناهان ما و گزافکاریها که در کار خویش کردهایم در گذر و گامهای ما را استوار دار و ما را بر گروه کافران پیروز گردان» سوره آل عمران، آیه ۱۴۷.</ref>، {{متن قرآن|فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس خداوند به آنان پاداش این جهان و پاداش نیک جهان واپسین را بخشید و خداوند نیکوکاران را دوست میدارد» سوره آل عمران، آیه ۱۴۸.</ref>.<ref>التبیان، ج ۳، ص ۱۲ ـ ۱۳؛ مجمعالبیان، ج ۲، ص ۴۱۲؛ روضالجنان، ج ۵، ص ۸۸. </ref> به دعا برای پیروزی قبل از ورود به عرصه [[جهاد]] در آیات دیگری نیز اشاره شده است {{متن قرآن|وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاء وَلَوْلاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ}}<ref>«و چون با جالوت و سپاه وی رویاروی شدند گفتند: پروردگارا! ما را از شکیب، سرشار کن و گامهای ما را استوار دار و ما را بر کافران پیروز گردان پس آنان را به اذن خداوند تار و مار کردند و داود جالوت را کشت و خداوند به وی پادشاهی و فرزانگی ارزانی داشت و آنچه خود میخواست بدو آموخت، و اگر خداوند برخی مردم را با برخی دیگر باز نمیداشت، زمین تباه میگردید امّا خداوند بر جهانیان بخششی (بزرگ) دارد» سوره بقره، آیه ۲۵۰-۲۵۱.</ref>، {{متن قرآن|لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}}<ref>«خداوند به هیچ کس جز (برابر با) توانش تکلیف نمیکند: هر کس آنچه نیکی ورزیده به سود خود و آنچه بدی کرده است به زیان خویش است؛ پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا لغزیدیم بر ما مگیر، پروردگارا! بر دوش ما بار گران مگذار چنان که بر دوش پیشینیان ما نهادی؛ پروردگارا! چیزی که در توان ما نیست بر گرده ما منه و از ما درگذر و ما را بیامرز و بر ما ببخشای؛ تو سرور مایی، پس ما را بر گروه کافران پیروز فرما» سوره بقره، آیه ۲۸۶.</ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | ||
=== [[رضایت الهی]]=== | === [[رضایت الهی]]=== | ||
در آیه {{متن قرآن|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا}}<ref>«به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت میکردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت، از این رو آرامش را بر آنها فرو فرستاد و به پیروزی زودرسی پاداششان داد» سوره فتح، آیه ۱۸.</ref> رضایت الهی نیز از عوامل فتح به شمار آمده است. برخی از مفسران ذیل این آیه تصریح کردهاند که پیروزی [[وعده]] داده شده، نتیجه رضایت الهی از مسلمانان است <ref>التبیان، ج ۹، ص ۳۲۸ ـ ۳۲۹؛ زادالمسیر، ج ۷، ص ۱۶۷؛ [[المیزان]]، ج ۱۸، ص ۲۸۵. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | در آیه {{متن قرآن|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا}}<ref>«به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت میکردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت، از این رو آرامش را بر آنها فرو فرستاد و به پیروزی زودرسی پاداششان داد» سوره فتح، آیه ۱۸.</ref> رضایت الهی نیز از عوامل فتح به شمار آمده است. برخی از مفسران ذیل این آیه تصریح کردهاند که پیروزی [[وعده]] داده شده، نتیجه رضایت الهی از مسلمانان است <ref>التبیان، ج ۹، ص ۳۲۸ ـ ۳۲۹؛ زادالمسیر، ج ۷، ص ۱۶۷؛ [[المیزان]]، ج ۱۸، ص ۲۸۵. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | ||