جز
جایگزینی متن - 'قطع' به 'قطع'
(←منابع) |
جز (جایگزینی متن - 'قطع' به 'قطع') |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
بر این اساس میتوان بر تک بعدی و تک صدایی [[جامعه]] خط بطلانی کشید و از جامعه چند صدایی [[دفاع]] کرد. جامعهای که در آن گروهها و افراد با سلیقهها و [[عقاید]] گوناگون وجود دارند و صادقانه و منطقی با یکدیگر برخورد میکنند. از همین رو است که باید به [[صراحت]] گفت در [[جمهوری اسلامی]] هیچ محدودیتی برای [[افکار]] وجود ندارد و از به اصطلاح کانالیزه کردن [[اندیشهها]]، خبر و اثری نخواهد بود. همه باید [[آزاد]] باشند که حاصل اندیشهها و [[تفکرات]] اصیلشان را عرضه کنند<ref>پیرامون انقلاب اسلامی، ص۱۱.</ref>. | بر این اساس میتوان بر تک بعدی و تک صدایی [[جامعه]] خط بطلانی کشید و از جامعه چند صدایی [[دفاع]] کرد. جامعهای که در آن گروهها و افراد با سلیقهها و [[عقاید]] گوناگون وجود دارند و صادقانه و منطقی با یکدیگر برخورد میکنند. از همین رو است که باید به [[صراحت]] گفت در [[جمهوری اسلامی]] هیچ محدودیتی برای [[افکار]] وجود ندارد و از به اصطلاح کانالیزه کردن [[اندیشهها]]، خبر و اثری نخواهد بود. همه باید [[آزاد]] باشند که حاصل اندیشهها و [[تفکرات]] اصیلشان را عرضه کنند<ref>پیرامون انقلاب اسلامی، ص۱۱.</ref>. | ||
[[حکومت]] کوتاه [[امام علی]]{{ع}} الگوی کاملی از [[حکومت اسلامی]] است که در آن حتی به [[مخالفان]] حکومت در حد اعلا، آزادی داده شده بود. [[امیر مؤمنان]] با [[خوارج]] در منتها [[درجه]] آزادی و [[دموکراسی]] [[رفتار]] کرد؛ در حالی که ایشان [[خلیفه]] [[مسلمانان]] و [[حاکم]] بر آنان بود و هرگونه عملی درباره آنها برای [[حضرت]] مقدور بود، اما ایشان آنها را [[زندانی]] نکرده و شلاقشان نزد. حتی سهمیه آنان را از [[بیتالمال]] نیز | [[حکومت]] کوتاه [[امام علی]]{{ع}} الگوی کاملی از [[حکومت اسلامی]] است که در آن حتی به [[مخالفان]] حکومت در حد اعلا، آزادی داده شده بود. [[امیر مؤمنان]] با [[خوارج]] در منتها [[درجه]] آزادی و [[دموکراسی]] [[رفتار]] کرد؛ در حالی که ایشان [[خلیفه]] [[مسلمانان]] و [[حاکم]] بر آنان بود و هرگونه عملی درباره آنها برای [[حضرت]] مقدور بود، اما ایشان آنها را [[زندانی]] نکرده و شلاقشان نزد. حتی سهمیه آنان را از [[بیتالمال]] نیز قطع نکرد و به آنها نیز همچون سایر افراد مینگریست. آنها در همه جا در اظهار [[عقیده]] آزاد بودند و حضرت و اصحابش با عقیده آزاد با آنان روبهرو میشد و صحبت میکرد و طرفین [[استدلال]] یکدیگر را پاسخ میگفتند. شاید این مقدار [[آزادی]] در [[دنیا]] بیسابقه باشد که [[حکومتی]] با [[مخالفین]] خود تا این [[درجه]] با [[دموکراسی]] [[رفتار]] کرده باشد<ref>مجموعه آثار، ج۱۶، ص۳۱۱.</ref>. | ||
روشن است که آزادی آنان تا جایی بود که دست به [[سلاح]] نبرده و علیه [[امنیت عمومی]] و [[حکومت مشروع]] به [[قیام مسلحانه]] دست نزده بودند. بنابراین هنگامی که امنیت عمومی را مختل و به صورت مسلحانه [[قیام]] کردند، دیگر جای گذشت و [[آزاد]] گذاشتن نبود، زیرا دیگر مسئله اظهار [[عقیده]] مطرح نبود، بلکه به امنیت عمومی اخلال وارد گردید و علیه حکومت مشروع مسلحانه قیام شده بود<ref>مجموعه آثار، ج۱۶، ص۱۴۳.</ref>. از اینرو با توجه به اینکه ماهیت [[انقلاب]] ما ماهیتی عدالتخواهانه بوده است، [[وظیفه]] حتمی ما این است که به آزادیها به معنای [[واقعی]] کلمه [[احترام]] گذاریم؛ زیرا اگر بنا شود [[جمهوری اسلامی]]، زمینه [[اختناق]] را به وجود بیاورد، قطعاً [[شکست]] خواهد خورد<ref>پیرامون انقلاب اسلامی، ص٣.</ref>. | روشن است که آزادی آنان تا جایی بود که دست به [[سلاح]] نبرده و علیه [[امنیت عمومی]] و [[حکومت مشروع]] به [[قیام مسلحانه]] دست نزده بودند. بنابراین هنگامی که امنیت عمومی را مختل و به صورت مسلحانه [[قیام]] کردند، دیگر جای گذشت و [[آزاد]] گذاشتن نبود، زیرا دیگر مسئله اظهار [[عقیده]] مطرح نبود، بلکه به امنیت عمومی اخلال وارد گردید و علیه حکومت مشروع مسلحانه قیام شده بود<ref>مجموعه آثار، ج۱۶، ص۱۴۳.</ref>. از اینرو با توجه به اینکه ماهیت [[انقلاب]] ما ماهیتی عدالتخواهانه بوده است، [[وظیفه]] حتمی ما این است که به آزادیها به معنای [[واقعی]] کلمه [[احترام]] گذاریم؛ زیرا اگر بنا شود [[جمهوری اسلامی]]، زمینه [[اختناق]] را به وجود بیاورد، قطعاً [[شکست]] خواهد خورد<ref>پیرامون انقلاب اسلامی، ص٣.</ref>. | ||