←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نشانه | نشانه [[محبت]] و پیوند [[اهل]] [[ایمان]]، معانقه (دست به گردن یکدیگر انداختن و یکدیگر را در آغوش کشیدن) است. [[خداوند]] [[پیوستگی]] [[مؤمنان]] را [[دوست]] دارد و با این عمل به آنان توجه و [[عنایت]] میفرماید<ref>نک: الکافی، ج۲، ص۱۸۴، حدیث ۱.</ref>. | ||
[[اسحاق]] بن [[عمّار]]<ref>از شخصیتهای برجسته شیعه و از اصحاب امام صادق و امام کاظم{{عم}} و از راویان موثقه است. ر.ک: رجال النجاشی، ص۷۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۵۲-۶۳؛ قاموس الرجال، ج۱، ص۷۵۷-۷۷۰.</ref> از [[امام صادق]]{{ع}} چنین [[روایت]] کرده است: {{متن حدیث|إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا اعْتَنَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَةُ فَإِذَا الْتَزَمَا لَا يُرِيدَانِ بِذَلِكَ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا يُرِيدَانِ غَرَضاً مِنْ أَغْرَاضِ الدُّنْيَا قِيلَ لَهُمَا مَغْفُوراً لَكُمَا...}}<ref>«چون دو مؤمن یکدیگر را در آغوش کشند، رحمت خدا آنان را فراگیرد و چون به یکدیگر فشرده شوند و از آن جز رضای خدا نخواهند و غرض دنیوی نداشته باشند، به آنان گفته شود: آمرزیده شدید» الکافی، ج۲، ص۱۸۴؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۵۶۳.</ref>.<ref>[[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۲، ص ۵۹۴.</ref> | [[اسحاق]] بن [[عمّار]]<ref>از شخصیتهای برجسته شیعه و از اصحاب امام صادق و امام کاظم{{عم}} و از راویان موثقه است. ر.ک: رجال النجاشی، ص۷۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۵۲-۶۳؛ قاموس الرجال، ج۱، ص۷۵۷-۷۷۰.</ref> از [[امام صادق]]{{ع}} چنین [[روایت]] کرده است: {{متن حدیث|إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا اعْتَنَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَةُ فَإِذَا الْتَزَمَا لَا يُرِيدَانِ بِذَلِكَ إِلَّا وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا يُرِيدَانِ غَرَضاً مِنْ أَغْرَاضِ الدُّنْيَا قِيلَ لَهُمَا مَغْفُوراً لَكُمَا...}}<ref>«چون دو مؤمن یکدیگر را در آغوش کشند، رحمت خدا آنان را فراگیرد و چون به یکدیگر فشرده شوند و از آن جز رضای خدا نخواهند و غرض دنیوی نداشته باشند، به آنان گفته شود: آمرزیده شدید» الکافی، ج۲، ص۱۸۴؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۵۶۳.</ref>.<ref>[[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۲، ص ۵۹۴.</ref> | ||