←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
این واژه از ریشه «ف ـ ر ـ ى» و در اصل به معناى قطع کردن و شکافتن است. <ref>مقاييس اللغه، ج ۴، ص۴۹۷؛ لسانالعرب، ج ۱۰، ص۲۵۵، «فرى».</ref> راغب گوید: «فرى» به معناى بریدن پوست براى دوختن و [[اصلاح]] و «اِفراء» شکافتن آن به قصد [[افساد]] است و «[[افترا]]» در هر دو معنا بهکار مىرود <ref>مفردات، ص۶۳۴، «فرى».</ref> و در اصطلاح به معناى از پیش خود بافتن، به [[دروغ]] به کسى چیزى نسبت دادن،<ref>لسانالعرب، ج ۱۰، ص۲۵۶؛ مجمعالبحرين، ج ۳، ص۳۹۸، «فرى»؛ لغتنامه، ج ۲، ص۲۵۹۰. </ref> | این واژه از ریشه «ف ـ ر ـ ى» و در اصل به معناى قطع کردن و شکافتن است. <ref>مقاييس اللغه، ج ۴، ص۴۹۷؛ لسانالعرب، ج ۱۰، ص۲۵۵، «فرى».</ref> راغب گوید: «فرى» به معناى بریدن پوست براى دوختن و [[اصلاح]] و «اِفراء» شکافتن آن به قصد [[افساد]] است و «[[افترا]]» در هر دو معنا بهکار مىرود <ref>مفردات، ص۶۳۴، «فرى».</ref> و در اصطلاح به معناى از پیش خود بافتن، به [[دروغ]] به کسى چیزى نسبت دادن،<ref>لسانالعرب، ج ۱۰، ص۲۵۶؛ مجمعالبحرين، ج ۳، ص۳۹۸، «فرى»؛ لغتنامه، ج ۲، ص۲۵۹۰. </ref> | ||
متهم ساختن نارواى فرد، گروه یا نهادى خاص از روى بدخواهى، انگیزههاى خود خواهانه، [[حسد]]، [[انتقام]] و غیره است. <ref>فرهنگ اصطلاحات سياسى، ص۳۹۱. </ref> وجه [[ارتباط]] این معنا با معناى لغوى ممکن است این باشد که فرد با افتراى به دیگرى و متهم کردن وى ارتباط او را با [[جامعه]] قطع و او را طرد مىکند. | |||
افترا نوعى [[کذب]] است، با این تفاوت که افترا[[دروغ]] بر [[ضد]] دیگران است با کلامى که آنان بدان [[رضایت]] ندارند؛ اما «کذب» گاهى در [[حق]] خود است و گاهى در [[حق دیگران]]، افزون بر اینکه آنان ممکن است رضایت به آن نیز داشته باشند؛ مانند اینکه کلامى غیر واقعى در [[مدح]] شخصى یا با [[هدف]] اصلاح بین متخاصمین بیان گردد که چنین کلامى دروغ است؛ اما افترا نیست. <ref>الفروق اللغويه، ص۴۴۹ ـ ۴۵۰. </ref> افترا از نظر حقوقى نوعى [[جرم]] محسوب مىشود؛ یعنى اگر فردى با قصد اضرار به غیر و به صورت صریح، عمل مجرمانهاى را به شخص اسناد دهد مرتکب جرم شده و در صورت عدم [[اثبات]] آن [[مجازات]] مىگردد. <ref>ترمينولوژى حقوق، ص۶۶ ـ ۶۷؛ حقوق كيفرى اختصاصى، ج ۱، ص۳۳۱. </ref> این واژه و مشتقات آن بیش از ۶۰ بار در [[قرآن]] بهکار رفته است.<ref>[[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[افترا (مقاله)|مقاله «افترا»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref> | افترا نوعى [[کذب]] است، با این تفاوت که افترا[[دروغ]] بر [[ضد]] دیگران است با کلامى که آنان بدان [[رضایت]] ندارند؛ اما «کذب» گاهى در [[حق]] خود است و گاهى در [[حق دیگران]]، افزون بر اینکه آنان ممکن است رضایت به آن نیز داشته باشند؛ مانند اینکه کلامى غیر واقعى در [[مدح]] شخصى یا با [[هدف]] اصلاح بین متخاصمین بیان گردد که چنین کلامى دروغ است؛ اما افترا نیست. <ref>الفروق اللغويه، ص۴۴۹ ـ ۴۵۰. </ref> افترا از نظر حقوقى نوعى [[جرم]] محسوب مىشود؛ یعنى اگر فردى با قصد اضرار به غیر و به صورت صریح، عمل مجرمانهاى را به شخص اسناد دهد مرتکب جرم شده و در صورت عدم [[اثبات]] آن [[مجازات]] مىگردد. <ref>ترمينولوژى حقوق، ص۶۶ ـ ۶۷؛ حقوق كيفرى اختصاصى، ج ۱، ص۳۳۱. </ref> این واژه و مشتقات آن بیش از ۶۰ بار در [[قرآن]] بهکار رفته است.<ref>[[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[افترا (مقاله)|مقاله «افترا»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref> | ||
==افترا در قرآن== | ==افترا در قرآن== | ||
افزون بر ریشه «ف ـ ر ـ ى» قرآن از این موضوع، با واژهها و تعبیرات دیگرى نیز یاد کرده است؛ مانند: | افزون بر ریشه «ف ـ ر ـ ى» قرآن از این موضوع، با واژهها و تعبیرات دیگرى نیز یاد کرده است؛ مانند: | ||