اهداف منتظر: تفاوت میان نسخه‌ها

##'''[[اطاعت]] و [[نصرت]]''': [[امام زمان]] {{ع}} [[احیا]] کنندۀ [[آموزه‌های نورانی قرآن]] و [[معارف پیامبر اکرم]] و [[ائمه هدی]] {{ع}} است<ref>ر.ک: [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)|آخرین منجی]]، ص ۱۲۴. </ref> و اگرچه ایشان غایب هستند ولی [[اراده]] و فرمانشان در میان همۀ خلایق جاری است؛ بنابراین، [[دستورات]] [[حضرت]] را باید [[شناخت]] و فرمان‌هایش را [[اطاعت]] کرد<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[امام مهدی موجود موعود (کتاب)|امام مهدی موجود موعود]]، ص ۱۹۳-۱۸۹؛ [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۱۱۷-۱۱۰؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]] ص ۲۲۸-۲۲۲ و [[انتظار و منتظران (مقاله)|انتظار و منتظران]]، ص ۲۰۹-۲۰۱؛ [[منصور هرنجی|هرنجی، منصور]]، [[انتظار و وظایف منتظران (کتاب)|انتظار و وظایف منتظران]]، ص ۷۷.</ref>. [[اطاعت از امام]] مستلزم چند [[وظیفه الزامی]] کلی است مانند: [[اقتدا به سنت]] و [[سیره امام]] یعنی [[الگوپذیری]] از [[اخلاق حسنه]] و [[مکارم اخلاق]] [[امام]]{{ع}}؛ [[زیارت]] [[امام]] و به یاد او بودن، چراکه هر کس چیزی را [[دوست]] بدارد، همواره نام آن را بر زبان دارد؛ [[دعا]] برای [[امام]] و انجام [[اعمال عبادی]] مانند [[حج]] به [[نیابت]] از [[امام]].