برهان حقیت: تفاوت میان نسخه‌ها

بنابر تصریح مکرر [[قرآن کریم]] [[خدای متعال]] مبدأ هر حقی است، چنان‌که می‌فرماید: {{متن قرآن|الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ}}<ref>«حق از (آن) پروردگار توست پس هیچ‌گاه از دو دلان مباش!» سوره بقره، آیه ۱۴۷.</ref>. [[ولایت]] نیز حقی برای ولی است؛ زیرا به او [[حق]] می‌دهد اراده‌اش را بر اراده‌های دیگر [[برتری]] دهد و در امور آنان دخالت و [[تصرف]] کند. از آنجا که در [[آیه کریمه]]، که بارها در قرآن کریم تکرار شده است، هر حقی مبدأ [[الهی]] دارد ولایت نیز باید مبدأ الهی داشته باشد که تعبیر دیگر آن این است که [[حق ولایت]] وابسته به [[اذن]] [[حق تعالی]] است.<ref>[[ابوالحسن حسنی|حسنی، ابوالحسن]]، [[توزیع قدرت در دولت نبوی (مقاله)|توزیع قدرت در دولت نبوی]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره سیاسی پیامبر اعظم]] ص ۳۱۵.</ref>

# [[پرونده:1100627.jpg|22px]]، [[ابوالحسن حسنی|حسنی، ابوالحسن]]، [[توزیع قدرت در دولت نبوی (مقاله)|توزیع قدرت در دولت نبوی]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|'''سیره سیاسی پیامبر اعظم''']]