تزکیه در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

ریشه این لغت «ز ک و» به معنای [[پاک]] کردن موانع و ناخالصی‌ها واخراج آن از متن سالم است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۳۴۰.</ref> و در [[امور مادی]] و [[معنوی]] هر دو به کار می‌رود؛ مثلاً «[[زکات]] [[مال]]» یعنی [[تطهیر]] آن با خارج نمودن [[حق الهی]] از آن و در نتیجه، [[رشد]] و [[برکت]] یافتن مال؛ همچنین «[[تزکیه نفس]]» یعنی ازاله آلودگی‌های [[اخلاقی]] و [[اعتقادی]] و عملی از نفس: {{متن قرآن|قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا * وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا}}<ref>«بی‌گمان آنکه جان را پاکیزه داشت رستگار شد * و آنکه آن را بیالود نومیدی یافت» سوره شمس، آیه ۹-۱۰؛ مفردات ألفاظ القرآن، ص۳۸۰.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۱۲۷.</ref>