بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[پیروان]] [[عبدالله افطح]]، [[فرزند]] [[امام صادق]] {{ع}} فطحیه نام دارند و و او را [[مهدی موعود]] میدانند. پس از [[شهادت امام صادق]] {{ع}} گروهی از [[شیعیان]] از آن رو که [[عبدالله افطح]] [[فرزند]] ارشد [[امام صادق]] {{ع}} بود و [[دعوی امامت]] کرد، بدو گرویدند<ref>فرهنگ فرق اسلامی، ۶۵.</ref>. "[[عبدالله]] افطح" چون سر یا دو پایش پهن بود، از اینرو او را افطح و پیروانش را "[[افطحیه]]" یا "فطحیه" مینامند<ref>مهدی موعود، علی دوانی، ص ۴۳۱.</ref>. فطحیه به [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[تمسک]] جستند که بنابر آن، [[امام]] باید [[فرزند]] ارشد [[امام]] پیشین باشد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 360؛ [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۴۴.</ref>. | |||
==اعتقادات فطحیه== | |||
#به [[اعتقادات]] [[عبدالله]]، کژیها و ناراستیهایی راه یافته بود. او به باورهای [[حشویه]] و [[مرجئه]] گرایش داشت و [[امام صادق]] {{ع}} نیز از این امر [[آگاه]] بود<ref>مصنفات الشیخ المفید، ۱۱/ جزء ۲/ ۲۱۰ | فطحیه [[معتقد]] بودند چون [[امام]] از [[دنیا]] میرود، [[امام]] بعدی او را [[غسل]] میدهد و بر او [[نماز]] میگزارد و او را در [[قبر]] مینهد و انگشتریاش را به [[وراثت]] میبرد<ref>الملل والنحل، ۱/ ۱۶۷.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 360.</ref> | ||
# [[عبدالله]] از دانشِ بایسته [[امامت]] بینصیب بود و از این رو، روایتی درباره [[حلال]] و [[حرام]] از او [[روایت]] نکردهاند. چون پیروانش چیزی از او میپرسیدند، درمیماند و پاسخ نمیداد<ref> | |||
#[[عبدالله]] پس از [[پدر]]، بیش از هفتاد روز زنده نماند. او [[فرزند]] ذکوری نیز نداشت. این عوامل موجب گشت تا برخی [[شیعیان]] از همان آغاز، [[امامت]] او را برنتابند و نپذیرند. برخی دیگر از [[شیعیان]] نیز پس از [[مرگ]] [[عبدالله]] از [[عقیده]] خویش برگشتند و به [[امامت]] [[حضرت موسی بن جعفر]] {{ع}} گرویدند<ref>فرق و مذاهب کلامی، ۶۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 360 | ==دلایل منقرض شدن فطحیه== | ||
[[فرقه]] فطحیه به [[دلایل]] متعدد بقا نیافت و پس از مدتی از میان رفت؛ از جمله آنکه: | |||
#به [[اعتقادات]] [[عبدالله]]، کژیها و ناراستیهایی راه یافته بود. او به باورهای [[حشویه]] و [[مرجئه]] گرایش داشت و [[امام صادق]] {{ع}} نیز از این امر [[آگاه]] بود<ref>مصنفات الشیخ المفید، ۱۱/ جزء ۲/ ۲۱۰.</ref>. | |||
# [[عبدالله]] از دانشِ بایسته [[امامت]] بینصیب بود و از این رو، روایتی درباره [[حلال]] و [[حرام]] از او [[روایت]] نکردهاند. چون پیروانش چیزی از او میپرسیدند، درمیماند و پاسخ نمیداد<ref>فرق الشیعه، ۸۸.</ref>. | |||
#[[عبدالله]] پس از [[پدر]]، بیش از هفتاد روز زنده نماند. او [[فرزند]] ذکوری نیز نداشت. این عوامل موجب گشت تا برخی [[شیعیان]] از همان آغاز، [[امامت]] او را برنتابند و نپذیرند. برخی دیگر از [[شیعیان]] نیز پس از [[مرگ]] [[عبدالله]] از [[عقیده]] خویش برگشتند و به [[امامت]] [[حضرت موسی بن جعفر]] {{ع}} گرویدند<ref>فرق و مذاهب کلامی، ۶۷.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 360.</ref>. | |||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||