بدون خلاصۀ ویرایش
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
#داستان [[حضرت موسی]] و [[حضرت خضر]]{{ع}}؛ | #داستان [[حضرت موسی]] و [[حضرت خضر]]{{ع}}؛ | ||
#داستان [[ذوالقرنین]] و [[یأجوج و مأجوج]]؛ | #داستان [[ذوالقرنین]] و [[یأجوج و مأجوج]]؛ | ||
# [[مبدأ و معاد]]<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه ۴۴۵؛ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن،جلد۱۳،صفحه ۲۳۶؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن،صفحه ۵۸۴؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)،جلد۱،صفحه ۱۹۳؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز،جلد۱،صفحه ۲۹۷؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه،جلد۱۲،صفحه ۳۳۸و۳۳۵؛ جمعی از محققان،علوم القرآن عندالمفسرین،جلد۱،صفحه ۳۱۶؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سورههای قرآن،صفحه ۲۲۹؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن،جلد۱،صفحه ۱۹۳و۴۱.</ref>.<ref>فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم | # [[مبدأ و معاد]]<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه ۴۴۵؛ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن،جلد۱۳،صفحه ۲۳۶؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن،صفحه ۵۸۴؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)،جلد۱،صفحه ۱۹۳؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز،جلد۱،صفحه ۲۹۷؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه،جلد۱۲،صفحه ۳۳۸و۳۳۵؛ جمعی از محققان،علوم القرآن عندالمفسرین،جلد۱،صفحه ۳۱۶؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سورههای قرآن،صفحه ۲۲۹؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن،جلد۱،صفحه ۱۹۳و۴۱.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۰۴۲.</ref> | ||
==[[فضیلت]] سوره کهف== | ==[[فضیلت]] سوره کهف== | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
در [[روایات]] متعددی از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} به قرائت ۱۰ آیه آخر سوره کهف و [[حفظ]] کردن آنها سفارش شده است و فرمودهاند: هر کس به این سفارش عمل کند از [[فتنه]] [[دجّال]] در [[امان]] خواهد ماند. | در [[روایات]] متعددی از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} به قرائت ۱۰ آیه آخر سوره کهف و [[حفظ]] کردن آنها سفارش شده است و فرمودهاند: هر کس به این سفارش عمل کند از [[فتنه]] [[دجّال]] در [[امان]] خواهد ماند. | ||
برای این سوره در [[احادیث]] آثار و برکاتی ذکر شده است، مثل: جهت ادای [[قرض]]، [[ترس]] از دزد و بیخوابی، درمان درد ساق پا، بیدار شدن از [[خواب]] در [[ساعت]] معین، ایمن شدن از عقرب گزیدگی، [[آیات]] {{متن قرآن|وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا}}<ref>«و ما هر آنچه را بر آن (زمین) است خاکی سترون خواهیم کرد» سوره کهف، آیه ۸.</ref>،{{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا}}<ref>«آیا پنداشتهای که اصحاب کهف و رقیم از نشانههای ما (چیزی) شگرف بودهاند؟» سوره کهف، آیه ۹.</ref> این [[سوره]] جهت برطرف شدن تب<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه (۲۲۸-۲۲۹)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال،صفحه ۱۰۶؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران،جلد۶،صفحه (۳۰۶-۳۰۷)؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، لباب النقول فی اسباب النزول،جلد۴،صفحه ۲۰۹؛ متقی، علی بن حسام الدین، کنزالعمال، جلد۱، صفحه (۵۷۴-۵۷۸)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل،جلد۴،صفحه ۲۹۵.</ref>.<ref>فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم | برای این سوره در [[احادیث]] آثار و برکاتی ذکر شده است، مثل: جهت ادای [[قرض]]، [[ترس]] از دزد و بیخوابی، درمان درد ساق پا، بیدار شدن از [[خواب]] در [[ساعت]] معین، ایمن شدن از عقرب گزیدگی، [[آیات]] {{متن قرآن|وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا}}<ref>«و ما هر آنچه را بر آن (زمین) است خاکی سترون خواهیم کرد» سوره کهف، آیه ۸.</ref>،{{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا}}<ref>«آیا پنداشتهای که اصحاب کهف و رقیم از نشانههای ما (چیزی) شگرف بودهاند؟» سوره کهف، آیه ۹.</ref> این [[سوره]] جهت برطرف شدن تب<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه (۲۲۸-۲۲۹)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال،صفحه ۱۰۶؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران،جلد۶،صفحه (۳۰۶-۳۰۷)؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، لباب النقول فی اسباب النزول،جلد۴،صفحه ۲۰۹؛ متقی، علی بن حسام الدین، کنزالعمال، جلد۱، صفحه (۵۷۴-۵۷۸)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل،جلد۴،صفحه ۲۹۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۵۹۲.</ref> | ||
==اسامی [[سوره کهف]]== | ==اسامی [[سوره کهف]]== | ||
نامهای دیگر سوره کهف به این قرار است: | نامهای دیگر سوره کهف به این قرار است: | ||
#'''[[اصحاب کهف]]:''' «کهف» در لغت به معنای [[پناهگاه]] است و به [[غار]] بزرگ نیز کهف میگویند؛ زیرا پناهگاه محکم و آسیبناپذیری است. چون داستان یک غار ویژه و غارنشینان آن، معروف به «اصحاب کهف» به طور مفصل و [[زیبا]] در این سوره بیان شده و این داستان یکی از شاهکارهای [[قرآن]] است و در جای دیگر قرآن نیامده، [[سوره]] به این اسم نامگذاری شده است. | #'''[[اصحاب کهف]]:''' «کهف» در لغت به معنای [[پناهگاه]] است و به [[غار]] بزرگ نیز کهف میگویند؛ زیرا پناهگاه محکم و آسیبناپذیری است. چون داستان یک غار ویژه و غارنشینان آن، معروف به «اصحاب کهف» به طور مفصل و [[زیبا]] در این سوره بیان شده و این داستان یکی از شاهکارهای [[قرآن]] است و در جای دیگر قرآن نیامده، [[سوره]] به این اسم نامگذاری شده است. | ||
#'''حائله:''' چون این سوره میان [[آتش جهنم]] و [[قاریان]] و عاملان بهآن مانع و حائل میشود «حائله» نام گرفته است<ref>فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، صفحه ۲۹۷؛ سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۳</ref>.<ref>فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم | #'''حائله:''' چون این سوره میان [[آتش جهنم]] و [[قاریان]] و عاملان بهآن مانع و حائل میشود «حائله» نام گرفته است<ref>فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، صفحه ۲۹۷؛ سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۳</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۸۰۲.</ref> | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||