←معنای لغوی امام و مبین
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==معنای لغوی [[امام]] و [[مبین]]== | ==معنای لغوی [[امام]] و [[مبین]]== | ||
واژۀ امام از ریشه «ا ـ | واژۀ امام از ریشه «ا ـ م ـ م»، معانی مختلفی دارد، از جمله به معنای [[الگو]] و [[پیشوا]] آمده است و واژه مبین از ریشه «بیان» به معنای [[کشف]] و [[ظهور]] است<ref>الصحاح، ج ۵، ص۲۰۸۲ ـ ۲۰۸۳؛ مفردات، ص۱۵۷ ـ ۱۵۸؛ التحقیق، ج۱، ص۳۶۶ ـ ۳۶۷، «بین».</ref>. دو واژه «مُبین» و «بیّن» هم معنا هستند؛ اما «مبین» از تأکید بیشتری برخوردار بوده و افزون بر ظهور و انکشاف، از حالت اظهار و کاشفیت برای دیگر اشیا نیز برخوردار است<ref>لسان العرب، ج ۱، ص۴۶۲؛ التحقیق، ج ۱، ص۳۶۷ ـ ۳۶۸.</ref>.<ref>[[علی معموری|معموری، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۴]]، ص۲۳۳.</ref> | ||
==معناشناسی "[[کتاب مبین]]" و "[[امام مبین]]"== | ==معناشناسی "[[کتاب مبین]]" و "[[امام مبین]]"== | ||