سوره انبیاء: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

غرض این سوره [[گفتگو]] پیرامون مسأله [[نبوت]] است که مسأله [[توحید]] و [[معاد]] را زیر بنای آن قرار داده، نخست داستان نزدیک بودن [[روز حساب]] و [[غفلت]] [[مردم]] از آن، و نیز اعراضشان از دعوت حقی که متضمن [[وحی]] آسمانی است را ذکر می‌کند، که ملاک حساب روز حساب همین‌ها است.

و سپس از آنجا به موضوع نبوت، و [[استهزاء]] مردم منتقل می‌شود، [[نبوت]] [[خاتم انبیا]]{{صل}} و نسبت ساحر به وی دادن و کلماتش را [[هذیان]] و خودش را مفتری و شاعر خواندن را ذکر می‌کند. آن گاه گفتار آنان را با بیان اوصاف کلی [[انبیای گذشته]] به طور [[اجمال]] رد نموده می‌فرماید: [[پیغمبر اسلام]] نیز همان [[گرفتاری‌ها]] را باید ببیند، چون آنچه این می‌گوید همان است که آن حضرات می‌گفتند.

آن‌گاه با یادکرد روز حساب و آنچه که مجرمین و [[متقین]] در آن [[روز]] [[کیفر]] و [[پاداش]] می‌بینند، بحث را جمع بندی می‌کند و می‌فرماید: سرانجام [[نیک]] از آن متقین خواهد بود و [[زمین]] را [[بندگان]] صالحش [[ارث]] می‌برند. آن گاه بیان می‌شود که [[اعراض]] اینان از نبوت به خاطر اعراضشان از توحید است و به همین جهت بر مسأله توحید [[اقامه حجت]] می‌کند، همانطور که بر مسأله [[نبوت]] اقامه نموده است. از آنجایی که این [[سوره]] به دلیل سیاقش و به [[اتفاق]] [[مفسرین]] در [[مکه]] نازل شده [[تهدید]] و [[وعید]] در آن، از [[بشارت]] و [[وعده]] بیش‌تر است.