عبرت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[انسانی]] که از [[تعلقات دنیوی]] گذشته باشد، دیده‌ای عبرت‌بین پیدا می‌کند و در نتیجه به پدیده‌های هستی به دیده عبرت و درس‌آموزی می‌نگرد و از [[ظواهر]] امور عبور می‌کند و [[باطن]] [[کارها]] در نظرش جلوه‌گر می‌شود. آن‌گاه با بینشی صحیح در مسیر [[زندگی]]، دست به انتخاب‌های درست و اساسی می‌زند. [[امام]]{{ع}} می‌فرماید: اما [[مؤمن]]، به [[دنیا]] تنها به دیده عبرت نگرد، از مردار [[دنیا]] به [[قدر]] [[ضرورت]] اکتفا کند و آهنگ [[دنیا]] را به گوش [[خشم]] و نفرت شنود<ref>{{متن حدیث|وَ إِنَّمَا يَنْظُرُ الْمُؤْمِنُ إِلَى الدُّنْيَا بِعَيْنِ الِاعْتِبَارِ وَ يَقْتَاتُ مِنْهَا بِبَطْنِ الِاضْطِرَارِ}}؛ نهج البلاغه، حکمت  ۳۵۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۶.</ref>.

* [[عبرت از دنیا]]

* [[پندپذیری]]