نشاط: تفاوت میان نسخه‌ها

*واژه "نشاط" در لغت [[فارسی]] به معانی سرزندگی، زنده‌دلی، خوش‌دلی، سبکی و چالاکی یافتن برای اجرای امور، [[خوشی]]، [[شادمانی]]، خرمی، [[سرور]]، [[شادی]]، طرب، [[خرسندی]]، و در مقابل کسل آمده است. در لغت‌نامه دهخدا، در ادامه لغت [[شادی]] چنین آمده است: "حالت مثبتی که در [[انسان]] به وجود می‌آید و در مقابل [[غم]] و [[اندوه]] قرار دارد". دهخدا در همین کتاب، [[شادی]] را به [[شادمانی]]، خوش‌حالی، مسرت، نشاط و طرب تعریف کرده است. هم‌چنین توضیح می‌دهد [[شادی]] حالتی است که در مقابل سوگ قرار دارد و معمولاً منجر به [[رفتاری]] می‌شود که به آن حالت، شادی‌کنان گفته می‌شود؛ یعنی [[فرد]] در حال [[شادی]] کردن است<ref>دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، ج۱۳، ص۱۹۸۷۱۳.</ref>. "نشاط"، به [[فتح]] نون نیز از معانی [[شادی]]، [[شادمانی]]، [[خوشی]] و خوش‌حالی است. "[[شادی]]" نیز واژه‌ای [[فارسی]] است که در معنای حاصل مصدری به کار می‌رود. معادل [[شادی]] در [[عربی]]، "فَرَح" به معنای خوش‌حالی یا لذت‌های زودگذر است. بیش‌ترین کاربرد آن، در لذت‌های جسمانی است. خاستگاه این حال انفعالی را باید در نیروی شهوانی جست. در لغت [[عرب]] درباره نشاط چنین آمده است: "نشاط در مقابل کسالت و [[تنبلی]] است که به معنای رغبت و میل به کار داشتن است و کاری را با [[طیب]] نفس و رغبت انجام دادن و با چالاکی به کار پرداختن"<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج۷، ص۴۱۳.</ref>.  

*میان [[شادی]] و [[شادکامی]] تفاوت‌هایی است که خواننده گرامی در کل این [[پژوهش]] نباید آن را از نظر دور دارد. مهم‌ترین تفاوتی که میان [[شادکامی]] و [[شادی]] وجود دارد، این است که [[شادکامی]] به [[قضاوت]] مثبت برآیند [[میزان]] مطلوبیت [[فرد]] از کیفیت [[زندگی]] و [[رضایت]] از آن گفته می‌شود. از [[شادکامی]] به "[[سعادت]]" تعبیر می‌شود، درحالی‌که [[شادی]]، بروز ظاهری لحظه‌های [[شادکامی]] است که نوعاً همراه با [[هیجان]] و [[احساسات]] [[فرد]] است<ref>[[عبدالله نظری شاری|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت</ref>.

==ضرورت نشاط==