توبه در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[سماعه بن مهران]] گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«و آنان را که آیات ما را دروغ شمردند آرام‌آرام از جایی که درنمی‌یابند فرو خواهیم گرفت» سوره اعراف، آیه ۱۸۲.</ref> سؤال کردم، [[حضرت]] فرمودند: "منظور بنده‌ای است که گناهی انجام می‌‌دهد امّا نعمتی [[جدید]] می‌‌یابد که با آن [[نعمت]]، [[استغفار]] از آن [[گناه]] را از یاد می‌‌برد" <ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ قَالَ هُوَ الْعَبْدُ يُذْنِبُ الذَّنْبَ فَتُجَدَّدُ لَهُ النِّعْمَةُ مَعَهُ تُلْهِيهِ تِلْكَ النِّعْمَةُ عَنِ الِاسْتِغْفَارِ مِنْ ذَلِكَ الذَّنْبِ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۴۵۲.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۳۳۱-۳۳۸.</ref>.

==منابع==