یوم الجمع: تفاوت میان نسخه‌ها

*به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 481.</ref>.

{{منابع}}

* [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']]