جز
جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 '
جز (جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 ') |
جز (جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 ') |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
[[پرونده:1368303.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]]] | [[پرونده:1368303.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]]] | ||
::::::'''[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]'''، در کتاب ''«[[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]»'' در اینباره گفتهاند: | ::::::'''[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]'''، در کتاب ''«[[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]»'' در اینباره گفتهاند: | ||
«در روایتی که [[شیخ صدوق]] <ref>[[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین]]، ص ۳۷۲، یک جلدی، چاپ دفتر مؤسسه نشر اسلامی" [[جامعه مدرسین]]"، محرم ۱۴۰۵ﻫ. ق.</ref> [[نقل]] کرده است [[امام رضا]] {{ع}} در [[معرفی امام عصر]] {{ع}} و بیان نشانههای ایشان میفرماید: {{عربی|"هُوَ الَّذِي تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ وَ لَا يَكُونُ لَهُ ظِلٌّ"}}؛ "[[قائم]] ما آن کسی است که [[زمین]] زیر پای او جمع میشود "[[طی الارض]]" و سایه ندارد". همچنین در [[روایت]] دیگری از [[امام رضا]] {{ع}} -که [[نشانههای کلی امامت]] را بیان میدارد- آمده است: {{عربی|"لِلْإِمَامِ عَلَامَاتٌ يَكُونُ أَعْلَمَ النَّاسِ... وَ لَا يَكُونُ لَهُ ظِلٌّ"}}؛ "برای [[امام]] نشانههایی است، از جمله اینکه [[امام]] [[داناترین]] [[مردم]] است... و سایه ندارد"<ref>[[بحار الانوار (کتاب)|بحار الانوار]]، ج ۲۵، ص ۱۱۶.</ref>. | |||
طبق این دو [[روایت]]، میتوان گفت: [[امام زمان]] {{ع}} و سایر [[ائمه]]، هیچیک سایه نداشتهاند و این علامت برای [[شناختن امام از غیر امام]] است. باید توجه داشت در کتابهای تاریخیای که شرححال [[ائمه]] {{عم}} نوشته شده، چنین نشانی بیان نگردیده است. اگر چنین چیزی وجود میداشت، حتماً در کتابهای دیگر، حتی در [[کتابهای اهلسنت]] هم [[نقل]] میگردید. بنابراین، ممکن است ظاهر [[روایت]]، منظور و مراد [[امام]] نباشد و نبود سایه، کنایه از چیز دیگری باشد. مثلاً کنایه از اینکه [[وجود امام]]، خیر محض و همه [[نور]] است و با [[نور]] او عالم روشن میشود. در این صورت پیداست که وجود [[نورانی]] او هیچ [[تاریکی]] و سایهای ندارد. پس در معنای [[روایت]] باید دقت کرد و نمیتوان به ظاهر آن بسنده نمود. نکته قابل توجه در [[فهم]] اینگونه [[احادیث]]، توجه به زبان آن است که معمولاً با کنایه سخن گفتهاند و معنای حقیقی آن ارائه نشده است. | طبق این دو [[روایت]]، میتوان گفت: [[امام زمان]] {{ع}} و سایر [[ائمه]]، هیچیک سایه نداشتهاند و این علامت برای [[شناختن امام از غیر امام]] است. باید توجه داشت در کتابهای تاریخیای که شرححال [[ائمه]] {{عم}} نوشته شده، چنین نشانی بیان نگردیده است. اگر چنین چیزی وجود میداشت، حتماً در کتابهای دیگر، حتی در [[کتابهای اهلسنت]] هم [[نقل]] میگردید. بنابراین، ممکن است ظاهر [[روایت]]، منظور و مراد [[امام]] نباشد و نبود سایه، کنایه از چیز دیگری باشد. مثلاً کنایه از اینکه [[وجود امام]]، خیر محض و همه [[نور]] است و با [[نور]] او عالم روشن میشود. در این صورت پیداست که وجود [[نورانی]] او هیچ [[تاریکی]] و سایهای ندارد. پس در معنای [[روایت]] باید دقت کرد و نمیتوان به ظاهر آن بسنده نمود. نکته قابل توجه در [[فهم]] اینگونه [[احادیث]]، توجه به زبان آن است که معمولاً با کنایه سخن گفتهاند و معنای حقیقی آن ارائه نشده است. | ||