سیاه جامگان: تفاوت میان نسخه‌ها

مشهورترین سیاه‌پوشان در [[تاریخ اسلام]]، ابومسلم [[خراسانی]] و یارانش بوده‌اند. آنان ظاهراً نخستین کسانی بودند که در [[تاریخ]] پس از [[اسلام]] [[پرچم سیاه]] برافراشتند و «مُسَوّده» (سیاهپوش) خوانده شدند. برخی [[انتخاب]] رنگ سیاه - که حداقل در آن [[مقطع]]، رنگ [[عزاداران]] [[امام حسین]]{{ع}} و [[یحیی بن زید]] بود - را [[سیاست]] ابومسلم برای همراه کردن [[شیعیان]] و [[دوستداران]] [[اهل‌بیت]] با خود بر [[ضد]] [[امویان]] دانسته‌اند. خصوصاً که او [[شعار]] «[[الرضا]] من [[آل محمد]]{{صل}}» را نیز به عنوان شعار خود معین کرده بود. پس از ابومسلم و تا پایان [[خلافت عباسی]]، رنگ سیاه به عنوان نماد [[عباسیان]] شناخته می‌شد. گویا عباسیان روایتی نیز در [[استحباب]] سیاه‌پوشی وضع کرده بودند و به آن استناد می‌کردند. آن‌گونه که برخی از جمله [[محمدباقر مجلسی]] اشاره کرده‌اند، ظاهراً در [[تقابل]] با عباسیان، شیعیان از استفاده رنگ سیاه [[پرهیز]] داشتند و بر سفیدپوشی تأکید می‌کردند. همچنان‌که در [[منابع حدیثی]]، روایاتی از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امامان شیعه]] در [[مخالفت]] با سیاه‌پوشی و [[نهی]] از آن آمده است. از جمله در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} که در [[علل الشرائع]] نقل شده، [[لباس سیاه]] «[[لباس]] [[اهل]] [[آتش]]» و در روایتی دیگر «لباس [[فرعون]]» دانسته شده است. با این وجود، ابن‌اثیر در توصیف نخستین [[عزاداری]] علنی شیعیان در سال ۳۵۲ ق در [[بغداد]]، به زنانی اشاره می‌کند که صورت‌هایشان را سیاه کرده بودند.