←مکتب سیاسی امام علی{{ع}}
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مکتب سیاسی [[امام علی]]{{ع}}== | ==مکتب سیاسی [[امام علی]]{{ع}}== | ||
# [[سیاست]] از نظر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}: [[تصور]] [[غالب]] از مفهوم سیاست، [[نیرنگ]] و [[فریب]] و استفاده از هر ابزار ممکن برای رسیدن به [[هدف]] است. ولی در نظر امیرالمؤمنین{{ع}} سیاست مبتنی بر اصول [[اخلاقی]] است هرچند به قیمت از بین رفتن [[خلافت]] و [[حکومت]] باشد<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[سیری در سیره نبوی (کتاب)|سیری در سیره نبوی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، صص ۷۹-۶۹-۵۴.</ref>. | # '''[[سیاست]] از نظر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}}:''' [[تصور]] [[غالب]] از مفهوم سیاست، [[نیرنگ]] و [[فریب]] و استفاده از هر ابزار ممکن برای رسیدن به [[هدف]] است. ولی در نظر امیرالمؤمنین{{ع}} سیاست مبتنی بر اصول [[اخلاقی]] است هرچند به قیمت از بین رفتن [[خلافت]] و [[حکومت]] باشد<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[سیری در سیره نبوی (کتاب)|سیری در سیره نبوی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، صص ۷۹-۶۹-۵۴.</ref>. | ||
# [[ضرورت حکومت]]: امام علی{{ع}} بر [[لزوم]] یک حکومت [[مقتدر]] تصریح کرده و {{عربی|لاحکم الّا لِلَّه}} یعنی وضع [[قانون]] با [[خدا]]ست و نه [[اجرای قانون]]. در پرتو حکومت، [[مؤمن]] برای خدا کار میکند و [[کافر]] بهره دنیای خود را میبرد و [[کارها]] به پایان خود میرسد<ref>{{متن حدیث|یَعْمَلُ فِی إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ یَسْتَمْتِعُ فِیهَا الْکَافِرُ وَ یُبَلِّغُ اللَّهُ فِیهَا الْأَجَلَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۴۰.</ref>. [[حضرت]]، حکومت را به عنوان یک [[مقام]] [[دنیوی]] سخت [[تحقیر]] میکند، ولی در مسیر اصلیاش آن را وسیلهای برای [[اجرای عدالت]] و احقاق [[حق]] و [[خدمت به مردم]]، فوقالعاده [[مقدس]] میداند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۲؛ [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۴۳۰.</ref>. | # '''[[ضرورت حکومت]]:''' امام علی{{ع}} بر [[لزوم]] یک حکومت [[مقتدر]] تصریح کرده و {{عربی|لاحکم الّا لِلَّه}} یعنی وضع [[قانون]] با [[خدا]]ست و نه [[اجرای قانون]]. در پرتو حکومت، [[مؤمن]] برای خدا کار میکند و [[کافر]] بهره دنیای خود را میبرد و [[کارها]] به پایان خود میرسد<ref>{{متن حدیث|یَعْمَلُ فِی إِمْرَتِهِ الْمُؤْمِنُ وَ یَسْتَمْتِعُ فِیهَا الْکَافِرُ وَ یُبَلِّغُ اللَّهُ فِیهَا الْأَجَلَ}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۴۰.</ref>. [[حضرت]]، حکومت را به عنوان یک [[مقام]] [[دنیوی]] سخت [[تحقیر]] میکند، ولی در مسیر اصلیاش آن را وسیلهای برای [[اجرای عدالت]] و احقاق [[حق]] و [[خدمت به مردم]]، فوقالعاده [[مقدس]] میداند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۲؛ [[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، [[سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۴۳۰.</ref>. | ||
# [[عدالت اجتماعی]]: [[عدالت]] به وسیله [[اسلام]] [[حیات]] را از سرگرفت و [[ارزش]] فوقالعاده یافت. از نظر امامعلی{{ع}} اصلی که میتواند [[تعادل]] [[اجتماع]] را [[حفظ]] کند و همه را [[راضی]] نگه دارد، به پیکر اجتماع [[سلامت]] و به [[روح]] اجتماع [[آرامش]] بدهد، عدالت است<ref>ر.ک: مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی، سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۴۳۴.</ref>. | # '''[[عدالت اجتماعی]]:''' [[عدالت]] به وسیله [[اسلام]] [[حیات]] را از سرگرفت و [[ارزش]] فوقالعاده یافت. از نظر امامعلی{{ع}} اصلی که میتواند [[تعادل]] [[اجتماع]] را [[حفظ]] کند و همه را [[راضی]] نگه دارد، به پیکر اجتماع [[سلامت]] و به [[روح]] اجتماع [[آرامش]] بدهد، عدالت است<ref>ر.ک: مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی، سیری در نهج البلاغه (کتاب)|سیری در نهج البلاغه، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۴۳۴.</ref>. | ||
#شرایط مدیر و [[رهبر]]: برخی از ویژگیهای مطلوب رهبر [[جامعه اسلامی]] عبارتاند از: گذشت و [[مهربانی]]<ref>{{متن حدیث|وَ أَشْعِرْ قَلْبَکَ الرَّحْمَةَ لِلرَّعِیَّةِ وَ الْمَحَبَّةَ لَهُمْ وَ اللُّطْفَ بِهِمْ}}؛ نهج البلاغه، نامه ۵۳؛ مرتضی مطهری|مطهری مرتضی، [[جاذبه و دافعه علی (کتاب)|جاذبه و دافعه علی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۲۶۱.</ref>؛ عدم [[سازشکاری]]؛ ناهمرنگی با [[انحرافات]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۷۱.</ref>؛ عدم طمعورزی<ref>ر.ک: مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی، حج، مجموعه آثار، ج ۲۵، ص۹۵.</ref> و آشنایی با درد [[مردم]] و [[زندگی]] در سطح پایینترین افراد [[جامعه]]<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[انسان کامل (کتاب)|انسان کامل]]، مجموعه آثار، ج ۲۳، ص۱۴۱.</ref>. | #'''شرایط مدیر و [[رهبر]]:''' برخی از ویژگیهای مطلوب رهبر [[جامعه اسلامی]] عبارتاند از: گذشت و [[مهربانی]]<ref>{{متن حدیث|وَ أَشْعِرْ قَلْبَکَ الرَّحْمَةَ لِلرَّعِیَّةِ وَ الْمَحَبَّةَ لَهُمْ وَ اللُّطْفَ بِهِمْ}}؛ نهج البلاغه، نامه ۵۳؛ مرتضی مطهری|مطهری مرتضی، [[جاذبه و دافعه علی (کتاب)|جاذبه و دافعه علی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص۲۶۱.</ref>؛ عدم [[سازشکاری]]؛ ناهمرنگی با [[انحرافات]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۷۱.</ref>؛ عدم طمعورزی<ref>ر.ک: مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی، حج، مجموعه آثار، ج ۲۵، ص۹۵.</ref> و آشنایی با درد [[مردم]] و [[زندگی]] در سطح پایینترین افراد [[جامعه]]<ref>ر.ک: [[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[انسان کامل (کتاب)|انسان کامل]]، مجموعه آثار، ج ۲۳، ص۱۴۱.</ref>. | ||
==[[رفتارها]] و عملکرد [[سیاسی]] [[امام علی]]{{ع}}== | ==[[رفتارها]] و عملکرد [[سیاسی]] [[امام علی]]{{ع}}== | ||