اسرائیلیات: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} [[روایت]] شده که فرمود: هر شخصی را پیش من آورند که [[گمان]] داشته باشد حضرت [[داوود]]{{ع}} با همسر اوریا [[ازدواج]] کرده، دو حدّ [[کیفر]] بر او جاری می‌کنم؛ یکی به خاطر [[پیامبری]] و دیگری به خاطر [[اسلام]]» <ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۸، ص۷۳۶ (تفسیر آیات ۲۱-۲۵ سوره ص).</ref>.

در [[تفسیر]] {{متن قرآن|رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ}}<ref>«آنها را نزد من بازگردانید! آنگاه به دست کشیدن به ساق و گردن‌ها (ی آنها) آغازید» سوره ص، آیه ۳۳.</ref> از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده‌اند که گفت: معنای این [[آیه]] را از [[امام علی]]{{ع}} پرسیدم: فرمود: دربارۀ این آیه چه معنایی به تو رسیده است‌؟ گفتم: از کعب شنیدم که در تفسیر این آیه می‌گفت: [[سلیمان]] به دیدن اسب‌هایی که بر او عرضه داشتند، سرگرم شد تا اینکه وقت [[نماز]] گذشت، پس گفت: آنها اسب‌ها را که چهارده تا بودند به من برگردانید، پس [[فرمان]] داد پاها و گردن‌های آنها را با [[شمشیر]] بزنند و آنها را کشتند، پس [[خداوند]] به [[کیفر]] آن چهارده [[روز]] [[فرمان‌روایی]] را از او گرفت؛ زیرا که وی به اسب‌ها به واسطۀ کشتن آنها [[ستم]] کرد. امام علی{{ع}} فرمود: کعب [[دروغ]] گفته است. سلیمان روزی به خاطر اینکه قصد [[جهاد با دشمن]] داشت، به نمایش اسب‌ها مشغول شد تا اینکه [[خورشید]] غروب کرد، پس به فرمان [[خدای متعال]] به [[فرشتگان]] [[نگهبان]] خورشید فرمود آن را به من برگردانید؛ پس آن را برگرداندند و [[سلیمان]] [[نماز عصر]] را در وقتش به جای آورد و البته [[پیامبران]] ستم نمی‌کنند و به [[ظلم]] فرمان نمی‌دهند؛ زیرا آنان [[معصوم]] و پاک‌اند»<ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۸، ص۷۴۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۱۱۲-۱۱۳.</ref>