تحلیل‌ناپذیری وحی (مقاله): تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'پدیدآورنده\s\=\= \[\[پرونده\:(.*)\.jpg\|بندانگشتی\|right\|100px\|\[\[(.*)\]\]\s\(پدیدآورنده\)\]\] (.*)\n \=\=' به 'پدیدآورنده == {{:$2}} ==')
جز (جایگزینی متن - 'صفحات در مجله' به 'شماره صفحات')
خط ۲۵: خط ۲۵:
| شماره            = ۳
| شماره            = ۳
| صفحه              = ۳
| صفحه              = ۳
| صفحات در مجله     = از صفحه ۳۶ تا ۳۸ مجله
| شماره صفحات    = از صفحه ۳۶ تا ۳۸ مجله
| ناشر الکترونیک    = [[پایگاه مجلات تخصصی نور]]
| ناشر الکترونیک    = [[پایگاه مجلات تخصصی نور]]
}}
}}

نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۳۶

تحلیل‌ناپذیری وحی
زبانفارسی
نویسندهبهاءالدين خرمشاهی
موضوعوحی
مذهبشیعه
منتشر شده درماهنامه بازتاب اندیشه
وابسته بهصدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
محل نشرقم، ایران
تاریخ نشرخرداد ۱۳۷۹
شماره۳
شماره صفحاتاز صفحه ۳۶ تا ۳۸ مجله
ناشر الکترونیکپایگاه مجلات تخصصی نور

تحلیل‌ناپذیری وحی عنوان مقاله‌ای است که با زبان فارسی به بررسی و نقد دیدگاه‌های روشنفکران دینی در تحلیل وحی می‌پردازد. این مقاله ۳ صفحه‌ای به قلم بهاءالدين خرمشاهی نگاشته شده و در ماهنامه بازتاب اندیشه (شماره ۳، خرداد ۱۳۷۹) منتشر گشته است.[۱]

چکیده مقاله

در چکیده مقاله آمده است:«نویسنده در این مقاله به نقد دیدگاه‌های روشنفکران دینی در تحلیل وحی پرداخته است و نشان می‌دهد که این نظریات نه‌تنها در تعارض آشکار با سنت اعتقادی اسلامی است، بلکه حتی به عنوان یک نظریه، مشکل‌گشایی هم نمی‌کند. مبنای اصلی این تحلیل‌ها روش‌های عقلی عملی است که هیچ‌کدام خالی از حدس و خطا نیست. شناخت حقایق دینی از طریق گواهی دل، شهود باطنی و ایمان به غیب است و معرفت‌شناسی خاص خود را دارد».[۱]

فهرست مقاله

  • چکیده؛
  • اشاره.

دربارهٔ پدیدآورنده

بهاءالدين خرمشاهی

دکتر بهاءالدين خرمشاهی (متولد ۱۳۲۴ش، قزوین)، سردبیر نشریه فرهنگ[۲]، عضو هیئت علمی مرکز خدمات کتابداری و عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی از جمله فعالیت‌های وی است.[۳] او علاوه بر تدریس در دانشگاه‌ها، چندین جلد کتاب و مقاله به رشتهٔ تحریر درآورده است. «فرهنگ موضوعی قرآن مجید»، «سیر بی سلوک»، «قرآن و قرآن‌پژوهی»، «غیب جهان و جهان غیب»، «مصحف امام علی»، «تحلیل‌ناپذیری وحی» و «جهان غیب و غیب جهان» برخی از این آثار است.[۴]


پانویس

دریافت متن