پرش به محتوا

دعا برای فرج: تفاوت میان نسخه‌ها

۷۷۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۷ آوریل ۲۰۲۲
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{))
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۵: خط ۵:


==مقدمه==
==مقدمه==
*دعا برای فرج [[امام زمان]] {{ع}} نه تنها منافاتی با حکمت‌های [[غیبت]] ندارد، بلکه خود می‌تواند از زمره همین حکمت‌ها به شمار آید. دعا برای فرج [[امام زمان]] {{ع}} به‌عنوان یک وظیفه و تکلیف در عصر [[غیبت]]، در روایات بسیاری مورد تأکید قرار گرفته است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و برخی از امامان بزرگوار {{عم}}، به چنین دعا کردنی امر فرموده‌اند و [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} نیز نه تنها شیعیان خود را به دعا کردن برای تعجیل فرج فرمان داده‌اند، بلکه کثرت دعا را از آنان خواسته‌اند<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۴۸۵.</ref>.
[[دعا برای فرج]] [[امام زمان]]{{ع}} نه تنها منافاتی با حکمت‌های [[غیبت]] ندارد، بلکه خود می‌تواند از زمره همین [[حکمت‌ها]] به شمار آید. دعا برای فرج امام زمان{{ع}} به‌عنوان یک [[وظیفه]] و [[تکلیف]] در عصر غیبت، در [[روایات]] بسیاری مورد تأکید قرار گرفته است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و برخی از [[امامان]] بزرگوار{{عم}}، به چنین [[دعا]] کردنی امر فرموده‌اند و [[حضرت ولی عصر]]{{ع}} نیز نه تنها [[شیعیان]] خود را به [[دعا کردن]] برای [[تعجیل فرج]] [[فرمان]] داده‌اند، بلکه کثرت دعا را از آنان خواسته‌اند<ref>{{متن حدیث|أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُم}}؛‏ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۴۸۵.</ref>.
*به راستی وقتی [[امام زمان]] {{ع}} می‌فرماید: "برای نزدیک شدن فرج بسیار دعا کنید". آیا می‌توان آن را بی‌خاصیت خواند؟ در تعبیر زیبایی از ناحیه [[امام زمان]] {{ع}} که در ذیل فرمان برای تعجیل فرج وارد شده، کثرت دعا به‌خودی‌خود فرج و گشایش شیعیان به شمار آمده است: {{عربی|"وَ أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُمْ"}}<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۴۸۵.</ref>.  
 
*این فرمان نشان می‌دهد که خواسته‌های [[شیعه]] چشم‌انتظار فرج، در سایه "دعا برای فرج" قابل دسترسی است. آن‌چه را که او در پی ظهور [[امام زمان]] {{ع}} می‌تواند بیابد، توسط‍‌ دعاهای خویش نیز می‌تواند به دست آورد.  
به [[راستی]] وقتی امام زمان{{ع}} می‌فرماید: "برای نزدیک شدن [[فرج]] بسیار دعا کنید". آیا می‌توان آن را بی‌خاصیت خواند؟ در تعبیر [[زیبایی]] از ناحیه امام زمان{{ع}} که در ذیل فرمان برای تعجیل فرج وارد شده، کثرت دعا به‌خودیِ خود فرج و [[گشایش شیعیان]] به شمار آمده است: {{متن حدیث|وَ أَکْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُمْ}}.
*به عبارت دیگر امنیت [[ایمان]]، رشد اندیشه، آرامش روحی، کمالات معنوی و بهره‌های بی‌پایان دوران پس از ظهور را به عنایت الهی می‌تواند در همین دوره [[غیبت]] با اتکا به "دعا برای [[ظهور]]" کسب نماید و این امر با توجه به قدرت و مشیت خداوند قابل انکار نیست، زیرا او خود فرمود: {{متن قرآن|قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلا دُعَاؤُكُمْ}}<ref>سوره نمل، ۴۶.</ref>؛ بگو اگر دعای شما نباشد، پروردگار من به شما عنایتی نمی‌فرماید.  
 
*با توجه به دلالت همین آیه شریفه است که می‌توان گفت: عنایت و رحمت و فضل خداوند که نامحدود و بی‌انتها نیز می‌تواند باشد، به مدد دعا و خواستن از او دست‌یافتنی است؛اگرچه دوران غیبت [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} باشد.  
این فرمان نشان می‌دهد که خواسته‌های [[شیعه]] چشم‌انتظار فرج، در سایه "دعا برای فرج" قابل دسترسی است. آنچه را که او در پی [[ظهور]] امام زمان{{ع}} می‌تواند بیابد، توسط‍‌ دعاهای خویش نیز می‌تواند به دست آورد. به عبارت دیگر [[امنیت]]، [[ایمان]]، [[رشد اندیشه]]، [[آرامش روحی]]، [[کمالات معنوی]] و بهره‌های بی‌پایان [[دوران پس از ظهور]] را به [[عنایت الهی]] می‌تواند در همین دوره غیبت با اتکا به "دعا برای ظهور" کسب نماید و این امر با توجه به [[قدرت]] و [[مشیت خداوند]] قابل [[انکار]] نیست؛ زیرا او خود فرمود: {{متن قرآن|قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلا دُعَاؤُكُمْ}}<ref>سوره نمل، ۴۶.</ref>؛ بگو اگر دعای شما نباشد، [[پروردگار]] من به شما عنایتی نمی‌فرماید.
*در برخی روایات، دعا برای فرج وسیله‌ای برای نجات از هلاکت به شمار آمده است، چنان‌که حضرت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} می‌فرماید: به خدا فرزندم مهدی را غیبتی است که در آن هیچ‌کس از هلاکت نجات نمی‌یابد، مگر کسی که خدای عزّ و جلّ‌ او را بر اعتقاد نسبت به امامتش ثابت‌قدم بدارد، و او را نسبت به دعا برای تعجیل فرجش توفیق عنایت فرماید<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۳۸۴.</ref>. بی‌تردید شرایط‍‌ سخت دوران غیبت به‌گونه‌ای است که جز با اعتقاد محکم نسبت به [[امامت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} نمی‌توان بر [[اطاعت]] و تبعیت او باقی ماند و جز با دعا برای نزدیکی فرج نمی‌توان روح امید را در دل زنده نگه داشت و در برابر دشواری‌های [[غیبت]] مقاومت نمود.
 
*از دیدگاه [[قرآن]] و [[روایات]] دعا، پشتوانه‌ای برای زندگی و عاملی برای حرکت و پویایی در مسیر خواسته‌های الهی، و وسیله‌ای برای هم‌جهت ساختن نیازها و خواسته‌های بشری با اراده و مشیت خداوند است. با چنین نگرشی، دعا برای فرج، خود نوعی تلاش در راستای موانع ظهور به شمار می‌رود و دعاکننده منتظر با شناختی که از حکمت‌های [[غیبت]] دارد، به نوعی خودش را در مسیر از بین بردن عوامل طولانی شدن آن، به تکاپو وا می‌دارد.  
با توجه به دلالت همین [[آیه شریفه]] است که می‌توان گفت: [[عنایت]] و [[رحمت]] و [[فضل خداوند]] که نامحدود و بی‌انتها نیز می‌تواند باشد، به مدد دعا و خواستن از او دست‌یافتنی است؛ اگرچه [[دوران غیبت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} باشد.
*دعاکننده برای فرج چون می‌داند که یکی از عوامل غیبت آماده نبودن شرایط‍‌ برای [[حکومت جهانی]] آن بزرگوار است، می‌کوشد تا در حد توان خویش در ایجاد چنین زمینه‌ای مؤثر باشد و زمانی که تحقق آن را از عهده خویش و امثال خویش خارج می‌یابد، به رحمت واسعه خداوند امیدوار می‌ماند.  
 
*و چنین است عکس العمل او در برابر خوف [[امام زمان]] {{ع}}، از کشته شدن که به‌عنوان عملی دیگر در پیدایش و استمرار غیبت به شمار می‌آید. دعاکننده برای فرج تا آن‌جا که می‌تواند با شناساندن [[امام زمان]] {{ع}}، و ایجاد محبوبیت نسبت به او و برانگیزاندن شوق نسبت به قیام و جلوه‌های ظهور آن بزرگوار در بین مردم، می‌کوشد تا به میزان توانایی خود این عامل را کم تأثیر سازد؛ چنان‌که نسبت به هرعامل دیگر نیز چنین جهت‌گیری و تلاشی در مورد او صادق است و این خود والاترین و تعیین‌کننده‌ترین خاصیت برای دعا فرج است. تأثیر دعا در تغییر دادن تقدیرات و قضای الهی غیرقابل‌انکار است، چنان‌که در [[روایات]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} آمده است: زیاد دعا کن، زیرا دعا قضای الهی را باز می‌گرداند<ref>نهج الفصاحة، ص ۸۴، حدیث ۴۴۶.</ref>. دعا بلای الهی را برمی‌گرداند<ref>نهج الفصاحة، ص ۳۳۲، حدیث ۱۵۹۰.</ref>. تقدیر الهی را چیزی جز دعا تغییر نمی‌دهد<ref>نهج الفصاحة، ص ۱۲۴، حدیث ۶۲۴.</ref>.  
==دعا برای فرج و نجات از هلاکت==
*با توجه به چنین روایاتی، [[شیعه]] منتظر در عین تسلیم به خواست خدا، با دعای خویش نسبت به تعجیل فرج، از آفریدگار خویش می‌خواهد که در تقدیر و قضای خویش نسبت به ظهور آن عدالت موعود تغییری ایجاد فرماید و به لطف و عنایت خود بلای [[غیبت]] [[امام زمان]] {{ع}}، را مرتفع گرداند<ref>نشریه موعود، شماره ۱۴، ص ۵۸.</ref>.  
در برخی [[روایات]]، [[دعا برای فرج]] وسیله‌ای برای [[نجات]] از [[هلاکت]] به شمار آمده است، چنان‌که [[امام حسن عسکری]]{{ع}} می‌فرماید: به [[خدا]] فرزندم [[مهدی]] را غیبتی است که در آن هیچ‌کس از هلاکت نجات نمی‌یابد، مگر کسی که خدای عزّ و جلّ‌ او را بر [[اعتقاد]] نسبت به امامتش [[ثابت‌قدم]] بدارد و او را نسبت به [[دعا]] برای [[تعجیل]] فرجش [[توفیق]] [[عنایت]] فرماید<ref>{{متن حدیث|وَ اللَّهِ لَيَغِيبَنَّ غَيْبَةً لَا يَنْجُو فِيهَا مِنَ الْهَلَكَةِ إِلَّا مَنْ ثَبَّتَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَ وَفَّقَهُ فِيهَا لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِيلِ فَرَجِه}}؛ ‏شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص۳۸۴.</ref>.
*کثرت دعا برای فرج [[امام عصر]] {{ع}}، حداقل این آثار را دارد:  
 
#زدودن غفلت و بی‌توجهی نسبت به ظهور [[امام]]{{ع}}؛  
بی‌تردید شرایط‍‌ سخت دوران غیبت به‌گونه‌ای است که جز با اعتقاد محکم نسبت به [[امامت]] امام مهدی {{ع}} نمی‌توان بر [[اطاعت]] و [[تبعیت]] او باقی ماند و جز با دعا برای نزدیکی [[فرج]] نمی‌توان [[روح امید]] را در [[دل]] زنده نگه داشت و در برابر دشواری‌های [[غیبت]] [[مقاومت]] نمود.
 
از دیدگاه [[قرآن]] و روایات [[دعا]]، پشتوانه‌ای برای [[زندگی]] و عاملی برای حرکت و [[پویایی]] در مسیر خواسته‌های [[الهی]] و وسیله‌ای برای هم‌جهت ساختن نیازها و خواسته‌های بشری با [[اراده]] و [[مشیت خداوند]] است. با چنین نگرشی، دعا برای فرج، خود نوعی تلاش در راستای [[موانع ظهور]] به شمار می‌رود و [[دعاکننده]] [[منتظر]] با [[شناختی]] که از حکمت‌های غیبت دارد، به نوعی خودش را در مسیر از بین بردن عوامل طولانی شدن آن، به تکاپو وا می‌دارد.
 
==دعا برای فرج و آمادگی برای ظهور==
دعاکننده برای فرج چون می‌داند که یکی از [[عوامل غیبت]] آماده نبودن شرایط‍‌ برای [[حکومت جهانی]] آن بزرگوار است، می‌کوشد تا در حد توان خویش در ایجاد چنین زمینه‌ای مؤثر باشد و زمانی که تحقق آن را از عهده خویش و امثال خویش خارج می‌یابد، به [[رحمت واسعه]] [[خداوند]] [[امیدوار]] می‌ماند.
 
و چنین است عکس العمل او در برابر [[خوف]] [[امام زمان]]{{ع}}، از کشته شدن که به‌عنوان عملی دیگر در پیدایش و استمرار غیبت به شمار می‌آید. دعاکننده برای فرج تا آنجا که می‌تواند با شناساندن [[امام زمان]]{{ع}} و ایجاد [[محبوبیت]] نسبت به او و برانگیزاندن [[شوق]] نسبت به [[قیام]] و جلوه‌های [[ظهور]] آن بزرگوار در بین [[مردم]] می‌کوشد تا به [[میزان]] [[توانایی]] خود این عامل را کم تأثیر سازد؛ چنان‌که نسبت به هرعامل دیگر نیز چنین جهت‌گیری و تلاشی در مورد او صادق است و این خود والاترین و تعیین‌کننده‌ترین خاصیت برای [[دعا]] [[فرج]] است. تأثیر دعا در [[تغییر]] دادن تقدیرات و [[قضای الهی]] غیرقابل‌انکار است، چنان‌که در [[روایات]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آمده است: زیاد دعا کن؛ زیرا دعا قضای الهی را باز می‌گرداند<ref>نهج الفصاحة، ص۸۴، حدیث ۴۴۶.</ref>. [[دعا]] بلای [[الهی]] را برمی‌گرداند<ref>نهج الفصاحة، ص۳۳۲، حدیث ۱۵۹۰.</ref>. [[تقدیر الهی]] را چیزی جز دعا تغییر نمی‌دهد<ref>نهج الفصاحة، ص۱۲۴، حدیث ۶۲۴.</ref>.
 
با توجه به چنین روایاتی، [[شیعه]] [[منتظر]] در عین [[تسلیم]] به خواست [[خدا]]، با دعای خویش نسبت به [[تعجیل فرج]]، از [[آفریدگار]] خویش می‌خواهد که در تقدیر و قضای خویش نسبت به ظهور آن [[عدالت]] [[موعود]] تغییری ایجاد فرماید و به [[لطف]] و [[عنایت]] خود بلای [[غیبت]] [[امام زمان]]{{ع}}، را مرتفع گرداند<ref>نشریه موعود، شماره ۱۴، ص۵۸.</ref>.
 
==آثار دعا برای فرج==
کثرت [[دعا برای فرج]] [[امام عصر]]{{ع}}، حداقل این آثار را دارد:  
#زدودن [[غفلت]] و بی‌توجهی نسبت به ظهور [[امام]]{{ع}}؛  
#دور ماندن از آثار و عواقب این بی‌توجهی و غفلت؛  
#دور ماندن از آثار و عواقب این بی‌توجهی و غفلت؛  
#انس با مسأله ظهور و فرج [[امام عصر]] {{ع}}؛  
#انس با مسأله ظهور و فرج امام عصر{{ع}}؛  
#انس و عادت نسبت به ذکر و یاد خود آن حضرت و برخورداری از آثار و برکات آن؛  
#انس و [[عادت]] نسبت به ذکر و یاد خود آن حضرت و برخورداری از آثار و [[برکات]] آن؛  
#آمادگی روحی برای درک ظهور؛  
# [[آمادگی روحی]] برای [[درک]] ظهور؛  
#زیاد شدن علاقه و محبت انسان به مولا و [[امام زمان]]ش؛
#زیاد شدن علاقه و [[محبت]] [[انسان]] به مولا و امام زمانش؛
#آمادگی برای گام برداشتن عملی در راه بندگی حضرت حق و تقرب به سوی او و ولی‌ اعظم او<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۲۴-۳۲۶.</ref>.
# [[آمادگی]] برای گام برداشتن عملی در راه [[بندگی]] [[حضرت حق]] و [[تقرب]] به سوی او و ولی‌ اعظم او<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۲۴-۳۲۶.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
{{پرسش وابسته}}
* [[آثار دعای فرج امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]
* [[آثار دعای فرج امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]
{{پایان پرسش وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۳۷: خط ۵۲:
{{امام مهدی}}
{{امام مهدی}}


[[رده:مدخل]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:دعا برای فرج]]
[[رده:دعا برای فرج]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
۱۲۹٬۵۶۶

ویرایش