←روایات امام حسن، امام حسین و امام سجاد{{ع}}
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
در [[روایات]] با تعابیر مختلفی این محتوا نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} به آن حضرت، [[هزار باب]] (حرف، کلمه یا [[حدیث]])<ref>در برخی نقلها، به جای هزار باب، هزار حرف، هزار کلمه با هزار حدیث آمده است. ر.ک: محمد محمدی ری شهری، موسوعة الامام علی بن ابی طالب فی الکتاب و السنة و التاریخ، ج۱۰، ص۱۷-۲۰.</ref> آموخت که از هر باب، [[هزار باب]] دیگر باز میشد<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۹۳؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۱۵۱، ح۳ محمد بن محمد مفید، الاختصاص، ص۲۸۲. محتوای این روایات، مستفیض، بلکه متواتر است. در بصائر الدرجات، چهل روایت، و در خصال شیخ صدوق، ۳۲ حدیث با سندها و عبارات مختلف، این محتوا را نقل کردهاند. رک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۰۲-۳۱۵؛ محمد بن علی صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۲-۶۵۲؛ نورالله شوشتری، احقاق الحق و ازهاق الباطل، ج۷، ص۵۹۷.</ref>. این [[دانش]] آموخته شده، حوزه گستردهای دارد که تعبیر «[[هزار باب علم]]، به روشنی بر آن دلالت دارد.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۶۳.</ref> | در [[روایات]] با تعابیر مختلفی این محتوا نقل شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} به آن حضرت، [[هزار باب]] (حرف، کلمه یا [[حدیث]])<ref>در برخی نقلها، به جای هزار باب، هزار حرف، هزار کلمه با هزار حدیث آمده است. ر.ک: محمد محمدی ری شهری، موسوعة الامام علی بن ابی طالب فی الکتاب و السنة و التاریخ، ج۱۰، ص۱۷-۲۰.</ref> آموخت که از هر باب، [[هزار باب]] دیگر باز میشد<ref>ر.ک: محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۹۳؛ محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۱۵۱، ح۳ محمد بن محمد مفید، الاختصاص، ص۲۸۲. محتوای این روایات، مستفیض، بلکه متواتر است. در بصائر الدرجات، چهل روایت، و در خصال شیخ صدوق، ۳۲ حدیث با سندها و عبارات مختلف، این محتوا را نقل کردهاند. رک: محمد بن حسن صفار، بصائر الدرجات، ص۳۰۲-۳۱۵؛ محمد بن علی صدوق، الخصال، ج۲، ص۶۴۲-۶۵۲؛ نورالله شوشتری، احقاق الحق و ازهاق الباطل، ج۷، ص۵۹۷.</ref>. این [[دانش]] آموخته شده، حوزه گستردهای دارد که تعبیر «[[هزار باب علم]]، به روشنی بر آن دلالت دارد.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۱۶۳.</ref> | ||
===[[روایات امام حسن]]، [[امام حسین]] و [[امام سجاد]]{{ع}}=== | ===[[روایات]] [[امام حسن]]، [[امام حسین]] و [[امام سجاد]]{{ع}}=== | ||
[[امام حسن مجتبی]]{{ع}} [[سال سوم هجرت]] به [[دنیا]] آمدند. بنابراین اندکی بیش از هفت سال دوره [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را [[درک]] کردند<ref>ر.ک: محمد بن محمد مفید، الارشاد، تصحیح مؤسسه آل البیت، ج۲، ص۵؛ فضل بن حسن طبرسی، اعلام الوری أعلام الهدی، ج۱، ص۴۰۲.</ref>. اگر چه ایشان در [[زمان]] [[رحلت]] آن [[حضرت]]، در سن [[کودکی]] به سر میبردند، اما روایاتی را از جلد گرامی خود نقل، و علومی را از آن حضرت دریافت کردهاند<ref>ر.ک: لجنة الحدیث فی معهد باقر العلوم، موسوعة کلمات الامام الحسن، فصل اول، ص۱۵-۳۴.</ref>. برای نمونه، آن حضرت در مواردی به سرانجام [[عایشه]]<ref>ر.ک: سیدهاشم بحرانی، مدینه معاجز الأئمة الاثنی عشر، ج۳، ص۴۱۴-۴۱۰.</ref>، [[ثواب]] [[زیارت پیامبر]]{{صل}}<ref>جعفر بن محمد بن قولویه، کامل الزیارات، ص۳۹: {{متن حدیث|يَا بُنَيَّ مَنْ زَارَنِي حَيّاً وَ مَيِّتاً وَ مَنْ زَارَ أَبَاكَ...}}؛ همچنین ر.ک: محمد بن علی صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۴۶۰؛ محمد طبری آملی، بشارة المصطفی لشیعة المرتضی، ج۲، ص۲۶۵. محمد بن جعفر بن مشهدی، المزار الکبیر، ص۳۲.</ref>، [[نام امامان]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>ر.ک: علی بن محمد خزاز، کفایة الأثر فی النص علی الأئمة الاثنی عشر، ص۱۶۳-۱۶۴؛ علی بن محمد عاملی نباطی، الصراط المستقیم إلی مستحقی التقدیم، ج۲، ص۱۵۴.</ref>، تعداد [[ائمه]] و چگونگی [[شهادت]] آنان<ref>ر.ک: علی بن محمد خزاز، کفایة الأثر فی النص علی الأئمة الاثنی عشر، ص۱۶۲ و ۲۲۷؛ علی بن محمد عاملی نباطی، الصراط المستقیم إلی مستحفی التقدیم، ج۲، ص۱۲۸؛ محمد بن حسن حر عاملی، اثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۱، ص۳۴۴.</ref> و [[انحرافی]] که توسط [[بنی امیه]] در [[دین]] ایجاد خواهد شد<ref>ر.ک: قطب الدین راوندی، الخرائج والجرائح، ج۲، ص۵۷۴؛ محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۴، ص۴۳؛ علی احمدی میانجی مکاتیب الأئمة، ج۳، ص۳۰-۳۱؛ علی بن حسین مسعودی، اثبات الوصیة للإمام علی بن أبی طالب، ص۱۵۸.</ref>، از قول [[رسول خدا]]{{صل}} خبر دادهاند. در [[نقلی]] آمده است که [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} در حالی که هفت سال داشت، به محضر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} میشتافت و [[وحی]] نازل شده بر آن [[حضرت]] را [[حفظ]]، و آن را برای [[مادر]] گرامیشان نقل میکرد<ref>ر.ک: محمد بن علی بن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۸-۷؛ و محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۳، ص۳۳۸.</ref>. | [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} [[سال سوم هجرت]] به [[دنیا]] آمدند. بنابراین اندکی بیش از هفت سال دوره [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را [[درک]] کردند<ref>ر.ک: محمد بن محمد مفید، الارشاد، تصحیح مؤسسه آل البیت، ج۲، ص۵؛ فضل بن حسن طبرسی، اعلام الوری أعلام الهدی، ج۱، ص۴۰۲.</ref>. اگر چه ایشان در [[زمان]] [[رحلت]] آن [[حضرت]]، در سن [[کودکی]] به سر میبردند، اما روایاتی را از جلد گرامی خود نقل، و علومی را از آن حضرت دریافت کردهاند<ref>ر.ک: لجنة الحدیث فی معهد باقر العلوم، موسوعة کلمات الامام الحسن، فصل اول، ص۱۵-۳۴.</ref>. برای نمونه، آن حضرت در مواردی به سرانجام [[عایشه]]<ref>ر.ک: سیدهاشم بحرانی، مدینه معاجز الأئمة الاثنی عشر، ج۳، ص۴۱۴-۴۱۰.</ref>، [[ثواب]] [[زیارت پیامبر]]{{صل}}<ref>جعفر بن محمد بن قولویه، کامل الزیارات، ص۳۹: {{متن حدیث|يَا بُنَيَّ مَنْ زَارَنِي حَيّاً وَ مَيِّتاً وَ مَنْ زَارَ أَبَاكَ...}}؛ همچنین ر.ک: محمد بن علی صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۴۶۰؛ محمد طبری آملی، بشارة المصطفی لشیعة المرتضی، ج۲، ص۲۶۵. محمد بن جعفر بن مشهدی، المزار الکبیر، ص۳۲.</ref>، [[نام امامان]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>ر.ک: علی بن محمد خزاز، کفایة الأثر فی النص علی الأئمة الاثنی عشر، ص۱۶۳-۱۶۴؛ علی بن محمد عاملی نباطی، الصراط المستقیم إلی مستحقی التقدیم، ج۲، ص۱۵۴.</ref>، تعداد [[ائمه]] و چگونگی [[شهادت]] آنان<ref>ر.ک: علی بن محمد خزاز، کفایة الأثر فی النص علی الأئمة الاثنی عشر، ص۱۶۲ و ۲۲۷؛ علی بن محمد عاملی نباطی، الصراط المستقیم إلی مستحفی التقدیم، ج۲، ص۱۲۸؛ محمد بن حسن حر عاملی، اثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۱، ص۳۴۴.</ref> و [[انحرافی]] که توسط [[بنی امیه]] در [[دین]] ایجاد خواهد شد<ref>ر.ک: قطب الدین راوندی، الخرائج والجرائح، ج۲، ص۵۷۴؛ محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۴، ص۴۳؛ علی احمدی میانجی مکاتیب الأئمة، ج۳، ص۳۰-۳۱؛ علی بن حسین مسعودی، اثبات الوصیة للإمام علی بن أبی طالب، ص۱۵۸.</ref>، از قول [[رسول خدا]]{{صل}} خبر دادهاند. در [[نقلی]] آمده است که [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} در حالی که هفت سال داشت، به محضر [[پیامبر اکرم]]{{صل}} میشتافت و [[وحی]] نازل شده بر آن [[حضرت]] را [[حفظ]]، و آن را برای [[مادر]] گرامیشان نقل میکرد<ref>ر.ک: محمد بن علی بن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۸-۷؛ و محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۳، ص۳۳۸.</ref>. | ||